🌊 10.000 φορές ευχαριστώ! 🌊 Πριν λίγο καιρό ξεκίνησα αυτό το ταξίδι, το «κορίτσι που γράφει σαν θάλασσα», για να μοιραστώ σκέψεις, ιστορίες και προβληματισμούς για την εκπαίδευση, την κοινωνία και τη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, με συγκίνηση βλέπω ότι η φωνή μου έχει βρει 10.000 συνοδοιπόρους σε αυτή τη διαδρομή! Ξέρετε, πριν αποφασίσω να δημιουργήσω αυτή τη σελίδα, ήμουν σχεδόν ανενεργή στο Facebook.

Είχα το προσωπικό μου προφίλ μόνο για να ενημερώνομαι για επαγγελματικά θέματα και ειδήσεις.

Είχα σταματήσει να ανεβάζω προσωπικές στιγμές.

Ο λόγος ήταν γιατί κάποια στιγμή σκέφτηκα τι κακό μπορούν να προκαλούν κάποιες φαινομενικά αθώες δημοσιεύσεις.

Συνήθως ποστάρουμε πράγματα που θέλουμε να δουν και να γνωρίζουν οι άλλοι για μας, ώστε να φαινόμαστε ωραίοι, πετυχημένοι, ότι περνάμε καλά κλπ.

Η πραγματικότητα όμως απέχει πολύ από την εικόνα που δείχνουμε, κι όμως, ακόμα και που το ξέρουμε, επηρεαζόμαστε.

Κάποια στιγμή, εκεί κοντά στην καραντίνα, μια φίλη μου που δεν περνούσε και την καλύτερη φάση της ζωής της, μου είπε με παράπονο: «Βλέπω στα στόρυ τον έναν και τον άλλο, ταξίδια, φαγητά, ποτά, κι εγώ νιώθω ότι τελείωσε η ζωή μου». Της είπα βέβαια ότι αυτό που βλέπει είναι το 1/10 της ζωής τους και δεν ξέρει πώς είναι στην πραγματικότητα.

Όμως ένας άνθρωπος εξουθενωμένος δεν σκέφτεται πάντα καθαρά.

Σκέφτηκα τότε: για ποιο λόγο ανεβάζουμε προσωπικές στιγμές και τις κάνουμε δημόσιες; Κάποτε, τις φωτογραφίες από τις διακοπές μας θα τις έβλεπαν οι κοντινοί που θα επιλέγαμε.

Δεν τις στέλναμε στις εφημερίδες να τις δουν όλοι.

Θα μου πεις, ποιον ένοιαζε; Κανέναν, όπως και τώρα.

Ποιος νοιάζεται; Άρα τι ικανοποιούμε; Την ανάγκη να δείξουμε ότι περνάμε καλά και να μας θαυμάζουν; Να ικανοποιηθούμε προσωρινά από σχόλια όπως «κουκλάρα μου» κλπ; Να μας ζηλέψουν; Να πικάρουμε άλλους; Τι απ’ όλα; Τέλος πάντων, με λίγα λόγια σκέφτηκα ότι η κοινοποίηση τέτοιων στιγμών είτε θα φέρει ζήλια είτε θα προκαλέσει άσχημα συναισθήματα αυτολύπησης σε κάποιον που περνάει άσχημα.

Επομένως όχι.

Δε χρειάζεται ούτε να ταΐζουμε την περιέργεια κάποιου ούτε να στεναχωρούμε άδικα ανθρώπους.

Αν είναι να εκθέτουμε τη ζωή μας, ας εκθέτουμε και τα δύσκολα, και την κούραση, και την αποτυχία, και την καθημερινή πάλη και όλα.

Γιατί η ζωή τα έχει όλα.

Άσε που δίνουμε και λάθος πρότυπα αν εκθέτουμε μόνο τη «ζωάρα» που κάνουμε.

Έτσι λοιπόν, έφτιαξα τη σελίδα.

Για να μιλάμε για όσα μας απασχολούν, να δίνουμε κουράγιο και εναλλακτικές ο ένας στον άλλο, να γίνουμε μια ασφαλής κοινότητα που θα μπορούμε να μοιραζόμαστε πράγματα, εμείς που δεν είμαστε τέλειοι.

Κάθε σχόλιο, κάθε μήνυμα, κάθε κοινοποίηση είναι για μένα μια επιβεβαίωση ότι αυτό που κάνω έχει απήχηση και αξία.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την εμπιστοσύνη, την υποστήριξη και την αγάπη σας. <3 Είμαι εδώ, το κορίτσι πίσω από τις λέξεις, και ανυπομονώ για όλα όσα θα δημιουργήσουμε μαζί στο μέλλον! Ποια είναι η αγαπημένη σας ανάρτηση μέχρι τώρα; Πείτε μου στα σχόλια! #ΤοΚορίτσιΠουΓράφειΣανΘάλασσα #10ΚΑκόλουθοι #Ευχαριστώ #ΔημιουργικήΓραφή #Σκέψεις #Εκπαίδευση #Κοινωνία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους