Τον τελευταίο καιρό με απασχολεί ένα ερώτημα . Από πού μπορούμε να πάρουμε φόρα ως πολίτες για να αποκτήσουμε πάλι μια θεσμική αξιοπιστία . Από πού να αρχίσουμε . Από τα βασικά φυσικά . Από εκεί που...
Τον τελευταίο καιρό με απασχολεί ένα ερώτημα . Από πού μπορούμε να πάρουμε φόρα ως πολίτες για να αποκτήσουμε πάλι μια θεσμική αξιοπιστία . Από πού να αρχίσουμε . Από τα βασικά φυσικά . Από εκεί που μπορούμε να πούμε τι εκπροσωπεί η πατρίδα μας . Σήμερα το ξημέρωμα με βρήκε στο ποδήλατο και καθώς γυρνούσα σταμάτησα να ανάψω ένα κερί , όπως συχνά κάνω σε ένα Μοναστηράκι κοντά στις φυλακές της Λάρισας καθώς πας Καρδίτσα . Το έχω γράψει πάλι.
Σταμάτησα και με το κράνος και τα γυαλιά πήρα ένα κερί . Δίπλα μου μια μαυροφορεμένη γιαγιά μου λέει να της ανάψω ένα κεράκι.
Και μου έδωσε δύο ευρώ γιατί δεν έφτανε το παγκαρι.
Παιδί άναψε μου το κερί σε παρακαλώ ( εγώ ήμουν το παιδί ) . Χωρίς να με ξέρει πάει και δίνει τον οβολό της να ανάψει ένα κερί . Όντας σίγουρο ότι τα δύο ευρώ είναι κάτι όχι ευκαταφρόνητο για κείνη.
Κάτι τέτοιες σκηνές νομίζω ναι . Από εκεί μπορούμε να πάρουμε φόρα . Που θα βρούμε τέτοιες φιγούρες ; Σίγουρα παντού . Σε κάθε Μοναστηράκι . Όσο κινούμαστε στο πλήθος δεν θα παίρνουμε θάρρος και πίστη για να πάρουμε φόρα. Και όμως το θέλουμε όλοι . Δεν μπορούμε να ζούμε έτσι χωρίς κατεύθυνση .
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους