ΑΥΤΟΣ Ο "ΕΛΠΙΔΟΠΩΛΗΣ" ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΕ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ: ΠΟΣΟ ΨΕΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ; Τα ψέματα του Αλέξη Τσίπρα, κι όταν ακόμη σε ορισμένες τους προτάσεις προκαλούν μια αρχική...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχουν ένα "περιεχόμενο" υποστηριγμένο από συνθετική φαντασία.

Κι όταν κανείς έχει εθιστεί να ακούει τον Τσίπρα, δεν βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη με τον τρόπο που τον έβλεπε πριν.

Το ασύστολο ψέμα του Τσίπρα περισότερο από όσο σε πληροφορεί, σε αναγκάζει να σταθείς και να σκεφτείς.

Σε βάζει σε πειρασμό να διερωτηθείς: Πόσο ψεύτης είναι τελικά; Είναι τόσο ψεύτης όσο και ο "άριστος των αρίστων", ο έτερος Μυνχάουζεν της πολιτικής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Οι δύο τούτοι Ταρτούφοι της πολιτικής διαγκωνίζονται με τους άλλους νανοειδείς αρχηγίσκους, παλαιότερους και "νεόταυκτους", στην αρένα της λαικής ανοχής και της ευπιστίας.

Εν αναμονή της ανακοίνωσης του κόμματος Τσίπρα σήμερα στο Θησείο, το συμπέρασμα που αναδύεται από την πολιτική δραστηριότητα των υπαρχόντων κομμάτων και των νεοεμφανιζόμενων "εθνοσωτήρων" με στοιχεία γκροτέσκο, είναι ότι ο τόπος τούτος "ξεχειλίζει" από "ελπιδοπώλες" πολιτικούς, οι οποίοι μετέτρεψαν τον τόπο σε φιδότοπο, αναδεικνύοντας σε Μούσα σκέψης τους βλαχομπαρόκ ηγετίσκους, που όλοι μαζί θυμίζουν μια φοβερή τοιχογραφία, τους κολασμένους στο "πυρ το εξώτερον" Ελπιδοπώλες πολιτικοί, οι οποίοι εξυπηρετούν επιδερμικές συγκινήσεις και προωθούν μαζί με την "ελπίδα" και την ψυχική αποστείρωση.

Με τον άρτον τον επιούσιον να μουχλιάζει στις ψωμιέρες τους! Και με τον μισθοσυντήρητο, μεροκαματιάρη και συνταξιούχο Έλληνα, το σούπερ-μάρκετ να έχει μετατραπεί σε χώρο οδύνης... Και μπορεί να εκληφθεί ως υπερβολή ή και κυνική πικρία του γράφοντος τα παραπάνω, αλλά καμία γραφίδα με το αφοριστικό της στύλ και την εκφραστική της δύναμη, δεν μπορεί να περιγράψει την έννοια της παρακμής στον τόπο μας.

Είναι σάμπως να προσπαθείς να περιγράψεις την εικόνα της θάλασσας μ' ένα ποτήρι από το νερό της! Οι λέξεις περιγραφής του Μητσοτάκη, του Τσίπρα και των άλλων σπιθαμιαίων της εγχώριας πολιτικής, παρά την αγωνία που εκφράζουν και την ευφωνία τους, ανασύρονται ρακένδυτες και ηττημένες.

Κι αυτή η αίσθηση της "ήττας" των λέξεων, δεν ξεπερνιέται από άλλα σχήματα ανιχνευμένα με γυμνό μάτι, όπως η πολιτική μεγαλοστομία, η πολιτική μεγαλομανία και γελοιότητα, η αλαζονεία και η ανικανότητα.

Ζούμε ως κοινωνία την αποθέωση του κιτς και εν πολλοίς τη δικαίωση του γελοίου.

Στο πολιτικό προσκήνιο τα πάντα είναι πιο κοντά στην εξαθλίωση της αλήθειας, ενώ στο παρασκήνιο κυριαρχεί η υποκρισία.

Και ο σκεπτόμενος πολίτης παρακολουθώντας την πολιτική υποκρισία και τη δράση των πολιτικών της ντεκαντέντσιας, έχει το αίσθημα πως του σφίγγει την παλάμη το χέρι του Κινγκ-Κονγκ με τα δάκτυλα φορτωμένα σιδερένια δακτυλίδια, που έχουν απεικονίσεις αγνώστων βαρβαρικών ειδώλων, με τη μορφή αρπακτικών όρνεων! Ένας απέραντος οίκος ανοχής χωρίς καμία ενοχή ο τόπος τούτος. Και δίκαια τραγουδάει ο ποιητής "Πουταναριό της γης το χάνι, ακόμα και ο Θεός τα χάνει".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους