Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Πρωθυπουργός πανηγυρίζει ότι ξεπεράσαμε τους 250.000 εργαζόμενους συνταξιούχους, παρουσιάζοντάς το ως success story ''ενεργού γήρανσης'' και ''προσωπικής ικανοποίησης'' και oh lala ''χαρούμενοι ηλικιωμένοι παντού!''. Η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ευρωζώνης σε αγοραστική δύναμη, ενώ η ακρίβεια στα τρόφιμα και την ενέργεια συνεχίζει να εξανεμίζει το εισόδημα.

Με τη μέση κύρια σύνταξη να βρίσκεται σε επίπεδα που δεν καλύπτουν τα βασικά έξοδα διαβίωσης και ενοικίου, η επιστροφή στο μεροκάματο στα 67+ δεν είναι ''ανάγκη για προσφορά'', είναι οικονομικός εξαναγκασμός.

Η δήλωση ότι ''όσο δουλεύουν, τόσο λιγότερο κοστίζει η περίθαλψή τους'' αποτελεί μνημείο κυνισμού.

Αντί για ένα ισχυρό, δωρεάν ΕΣΥ, η υγεία των ηλικιωμένων μετατρέπεται σε δείκτη ''κόστους-οφέλους'' για τον προϋπολογισμό.

Οι περισσότεροι συνταξιούχοι απορροφώνται μαζικά στον πρωτογενή τομέα (αγροτικές εργασίες), στις μεταφορές (οδηγοί ταξί, φορτηγών, σχολικών), στο εμπόριο (υπάλληλοι σε καταστήματα, αποθήκες) και στην παροχή υπηρεσιών (φύλακες, καθαριότητα, εστίαση). Πρόκειται για θέσεις που απαιτούν ορθοστασία, σωματικό κόπο και πνευματική εγρήγορση.

Ένα τεράστιο ποσοστό εργάζεται με καθεστώς ημιαπασχόλησης ή ''μαύρης'' εργασίας για να συμπληρώσει λίγα ευρώ.

Αυτό σημαίνει χαμηλά μεροκάματα, μηδενική προστασία και εξαντλητικά ωράρια που επιβαρύνουν έναν οργανισμό 65 ή 70 ετών.

Η κυβέρνηση βαφτίζει την ανάγκη για επιβίωση ''ευκαιρία''. Οι συνταξιούχοι δεν βρίσκονται στις δουλειές για να ''προσφέρουν'' την εμπειρία τους σε κλιματιζόμενα γραφεία, αλλά επειδή το κράτος τους αναγκάζει να υποστούν σωματική καταπόνηση και κινδύνους για την ίδια τους τη ζωή, απλά για να πληρώσουν το ρεύμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους