Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Γεμίζουμε μονάχα απ’ την αγάπη που εμείς δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, από όσα δικά μας χαρίζουμε.

Ακόμη κι η ψυχή διά της απωλείας της κερδίζεται.

Λέγεται πως: «Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…" (Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης – Μάρω Βαμβουνάκη) Για σένα αγαπημένη μου, δεν υπήρξε ποτέ αυτό το φάντασμα, γιατί η άπειρη και άδολη αγάπη σου για όλους, ξοδεύονταν γύρω σου σαν γάργαρο τρεχούμενο νερό... όπως και το ανεξάντλητο χαμόγελο σου.

Δυο χρόνια απουσίας, από τότε που μετακομισες στην γειτονιά των Αγγέλων κι όμως δεν έλειψες στιγμή από το μυαλό και την καρδιά μας αγαπημένη μας . Και η μόνη παρηγοριά είναι να σε ψάχνουμε και να σε βρίσκουμε πάντα στο μέρος της καρδιάς, μέσα από όλα αυτά που έχεις μοιραστεί μαζί μας, έτοιμη λες ξανά να μας μιλήσεις ή να διατυπώσεις την δική σου άποψη με τον γλυκό τρόπο που μόνο εσύ γνώριζες, μαζί με εναν καλό ή παρηγορητικό λόγο πάντα, για όλους... Λείπεις αφόρητα από την ζωή μας, αγαπημένη μου Ανθούλα Λαμπίρη.

Είναι τυχεροί όσοι σε έχουν κοντά τους εκεί στον παράδεισο. Αν με ρωτούσαν τι είναι κόλαση, θα έλεγα: Η απόσταση απ’ ότι αγαπώ...!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους