Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πνευματική ιδιοκτησία μπορεί να είναι νόμιμη, αλλά παραμένει ένας ανήθικος θεσμός.

Οι πατέντες, η μουσική, το λογισμικό και η τεχνογνωσία αποτελούν σήμερα από τις πιο ασφαλείς και ισχυρές μορφές ιδιοκτησίας στον κόσμο.

Όμως τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς την προστασία του κράτους προς όσους κατέχουν τα δικαιώματα.

Δεν πληρώνεις το ίδιο το αντικείμενο, αλλά το «δικαίωμα χρήσης» του.

Η μουσική, το λογισμικό, τα βιβλία και γενικά το ψηφιακό περιεχόμενο υπάγονται σε όρους άυλης ιδιοκτησίας, που επιτρέπουν στον κάτοχο των δικαιωμάτων να καθορίζει πότε, πώς και σε ποιον βαθμό μπορείς να χρησιμοποιήσεις κάτι που θεωρείς δικό σου.

Στην πραγματικότητα, δεν το κατέχεις.

Είσαι απλώς ενοικιαστής, ακόμη κι όταν έχεις πληρώσει ολόκληρο το αντίτιμο.

Εδώ έρχεται ο Murray Rothbard και διατυπώνει ένα επιχείρημα με το οποίο συμφωνώ απόλυτα: «Μια ιδέα δεν μπορεί να ιδιοποιηθεί, μόνο να μοιραστεί.

Αν κάτι μπορεί να αναπαραχθεί άπειρες φορές, τότε δεν ανήκει σε κανέναν αποκλειστικά — ανήκει σε όλους». Το επιχείρημα ότι «χωρίς πνευματικά δικαιώματα οι δημιουργοί δεν θα έχουν κίνητρο» βασίζεται στην υπόθεση ότι μόνο η υπόσχεση μονοπωλιακού κέρδους μπορεί να οδηγήσει κάποιον στη δημιουργία.

Ωστόσο, αυτή η άποψη αμφισβητείται από την ίδια την ιστορία.

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός έφτασε σε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο φιλοσοφίας, επιστήμης, ιατρικής, μουσικής και τέχνης χωρίς την ύπαρξη πατεντών ή πνευματικών δικαιωμάτων με τη σημερινή μορφή.

Τα πνευματικά δικαιώματα και οι πατέντες δεν δημιουργήθηκαν για να προστατεύσουν τους ίδιους τους δημιουργούς. αλλά τους ισχυρούς την ελιτ που με αυτόν το τρόπο σκλαβώνουν την ανθρωπότητα οικονομικά όπως η Μαφία . Οι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες αποκτούν τα δικαιώματα έναντι μικρού ανταλλάγματος και στη συνέχεια ελέγχουν τη διάδοση και τη χρήση γνώσης ή έργων που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι.

Αυτό οδηγεί σε ένα σύστημα όπου η πληροφορία μετατρέπεται σε εργαλείο εξουσίας (τυραννίας) και εξάρτησης, παρότι η αξία της προέρχεται από τη συλλογική ανθρώπινη δημιουργία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους