Ο Νόμος του να Κρατάς τον Λόγο σου Από την προσωπική μου εμπειρία ως θεραπεύτρια, έχοντας καθίσει απέναντι από εκατοντάδες ανθρώπους που έφτασαν σε μένα κουρασμένοι, θυμωμένοι, απογοητευμένοι...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Νόμος του να Κρατάς τον Λόγο σου Από την προσωπική μου εμπειρία ως θεραπεύτρια, έχοντας καθίσει απέναντι από εκατοντάδες ανθρώπους που έφτασαν σε μένα κουρασμένοι, θυμωμένοι, απογοητευμένοι, πνευματικά φλύαροι και βαθιά αποσυνδεδεμένοι από την ίδια τους την ύπαρξη, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αληθινή αυτογνωσία, παρότι χρησιμοποιούν τη λέξη καθημερινά και παρότι έχουν διαβάσει βιβλία, έχουν παρακολουθήσει σεμινάρια, έχουν περάσει από θεραπευτές, διαλογισμούς, ενεργειακές πρακτικές και δεκάδες «τεχνικές» που πίστεψαν πως θα τους σώσουν χωρίς όμως να χρειαστεί να αλλάξουν πραγματικά.

Στις πιο πολλές περιπτώσεις, όταν ένας άνθρωπος έρχεται πρώτη φορά σε μένα, ξεκινά μια ατελείωτη ανάλυση του εαυτού του, μια μεγάλη ανάγκη να μου αποδείξει πόσο «δουλεμένος» είναι, πόσο πολύ έχει ψάξει, πόσο πολύ έχει προσπαθήσει, πόσο γνωρίζει γιατί του συμβαίνει το καθετί, έχοντας μια λογική εξήγηση για κάθε τραύμα, κάθε σχέση, κάθε εγκατάλειψη, κάθε φόβο, λες και η κατανόηση με τον νου είναι θεραπεία, ή η διανοητική ανάλυση και η νοητική λεκτικοποίηση μπορεί να αγγίξει το πληγωμένο παιδί που ζει μέσα του και ουρλιάζει εδώ και χρόνια ζητώντας κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο δύσκολο!! Τη συνέπεια, την παρουσία, τη φροντίδα και την αλήθεια ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ! Γιατί η αλήθεια είναι πως το τραυματισμένο εσωτερικό παιδί δεν θεραπεύεται επειδή διάβασες βιβλία ψυχολογίας, ούτε επειδή μπορείς να μιλάς ώρες για το τραύμα σου, ούτε επειδή έμαθες να ονομάζεις τη μητέρα σου ναρκισσίστρια.

Αυτή είναι η new age πνευματικότητα αγάπες μου.

Το εσωτερικό σου παιδί Θεραπεύεται, όταν αρχίζεις να κρατάς τον λόγο σου απέναντί του, όταν σταματάς να το εγκαταλείπεις κάθε φορά που κουράζεσαι, όταν ξυπνάς το πρωί και επιλέγεις ξανά να το ακούσεις, να το δεις, να το προστατεύσεις, να μείνεις παρών μέσα στη διαδικασία ακόμη κι όταν δεν υπάρχει ενθουσιασμός, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει άμεσο αποτέλεσμα, ακόμη κι όταν ο νους σου σε πείθει πως τίποτα δεν αλλάζει.

Οταν θες δε θες κάνεις αυτά που ΠΡΕΠΕΙ για να το θεραπεύσεις.

Οταν είσαι συνεπής με σένα! Ο άνθρωπος που δεν κρατά τον λόγο του απέναντι στον εαυτό του θα εγκαταλείψει τα πάντα.

Τη θεραπεία του, την πνευματική του πορεία, το σώμα του, τις σχέσεις του, τα όνειρά του, και μετά θα βρει μια υπέροχη εξήγηση για να δικαιολογήσει την φυγή του, χωρίς ποτέ να παραδεχτεί πως εκείνο που πραγματικά τον τρόμαξε ήταν η ευθύνη της καθημερινής συνάντησης με το τραύμα του.

Γιατί το εσωτερικό παιδί δεν ζητά μεγάλα λόγια, ζητά επανάληψη, ζητά σταθερότητα, ζητά να πάψεις να το προδίδεις και να αποσπάσαι, διότι κάθε φορά που του υπόσχεσαι πως «αυτή τη φορά θα σε φροντίσω» και ύστερα εξαφανίζεσαι ξανά μέσα στις δικαιολογίες, στους περισπασμούς, στις σχέσεις, στην αυτολύπηση ή τη θυματοποίηση , το τραύμα βαθαίνει και το ίδιο το Ασυνείδητο θα κάνει τα πάντα για να επαναφέρει στη ζωή σου τις ίδιες καταστάσεις που δημιούργησαν την αρχική πληγή, ώστε να τις ζήσεις ξανά ως ενήλικας μέχρι να αποφασίσεις επιτέλους να σταθείς απέναντι στον εαυτό σου με αλήθεια. Μπουμ🤯 Και τότε οι άνθρωποι απορούν γιατί επαναλαμβάνονται οι ίδιες σχέσεις, οι ίδιες απορρίψεις, οι ίδιες εγκαταλείψεις, οι ίδιες προδοσίες, χωρίς να κατανοούν πως το τραυματισμένο παιδί μέσα τους ΔΕΝ εμπιστεύεται κανέναν, επειδή πρώτα από όλους δεν εμπιστεύεται τους ίδιους, αφού οι ίδιοι ήταν εκείνοι που δεν κράτησαν ποτέ τον λόγο τους απέναντί του.

Οταν διδάσκω το Βορρά μέσα στη σαμάνικη εκπαίδευση, νιώθω τεράστιο δέος! Εκεί ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με μία από τις πιο δύσκολες μαθητειες!! Να μάθει να κρατά τον λόγο του απέναντι στην ίδια του την Ψυχή, διότι ο Βορράς δεν είναι η κατεύθυνση της θεωρίας αλλά της εσωτερικής ωριμότητας, της πειθαρχίας και της σιωπηλής δύναμης που αποκτάται μόνο όταν ο άνθρωπος σταματήσει να προδίδει καθημερινά τον εαυτό του.

Οι θεραπευτές γνωρίζουμε πως κάθε φορά που λες «θα σταθώ δίπλα μου», «θα φροντίσω το σώμα μου», «θα θεραπεύσω το τραύμα μου», «θα ακούσω την καρδιά μου» και ύστερα εγκαταλείπεις ξανά τον εαυτό σου, χάνεται ενέργεια, διαρρηγνύεται το ενεργειακό σου πεδίο και το Ασυνείδητο παύει να εμπιστεύεται τη συνειδητή σου πρόθεση.

Για αυτό στον Βορρά διδάσκω πως η δύναμη δεν γεννιέται από τις μεγάλες δηλώσεις (άλλωστε αυτές τις σιχαινόμαστε!) αλλά από τις μικρές καθημερινές πράξεις συνέπειας, γιατί εκεί αρχίζει πραγματικά η θεραπεία και εκεί ο άνθρωπος παύει να είναι θύμα του τραύματός του και γίνεται δημιουργός της νέας του πραγματικότητας.

Η θεραπεία δεν είναι μαγεία, (ή μήπως είναι; 🙃) αλλά ούτε μια μυστικιστική εμπειρία που θα συμβεί επειδή το επιθυμείς αρκετά, ούτε είναι μια συνεδρία που θα αλλάξει τη ζωή σου μέσα σε μία ώρα όσο εσύ συνεχίζεις να ζεις απέναντι στον εαυτό σου με τον ίδιο τρόπο.

Η θεραπεία είναι συνδημιουργία και η συνδημιουργία απαιτεί συμμετοχή, ευθύνη, καθημερινή πράξη και μια βαθιά εσωτερική απόφαση να σταματήσεις να εγκαταλείπεις αυτό που πονά μέσα σου.

Και αυτή είναι η στιγμή που αρχίζει πραγματικά η αυτογνωσία. Οταν θα κρατήσεις τον λόγο σου απέναντι στο παιδί που υπάρχει ακόμα μέσα σου. Μιρελλα Αναγνωστου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους