Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα πολιτικό παράδοξο που αρχίζει σιγά σιγά να αναδεικνύεται και πάλι είναι η «κοινή γραμμή» της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα.

Προφανώς και οι επιθέσεις αυτές έχουν στόχο να πλήξουν το νέο αφήγημα που επιχειρεί να χτίσει ο Τσίπρας γύρω από κοινωνική δικαιοσύνη, ανισότητες, αντιολιγαρχικό λόγο και νέο ξεκίνημα.

Μόνο που όταν δύο μεγάλοι χώροι ασχολούνται διαρκώς με το ίδιο πρόσωπο, συχνά πετυχαίνουν και κάτι άλλο.Το νομιμοποιούν ξανά ως κεντρικό παίκτη.

Σε αυτό το ιδιαίτερο σημείο βρίσκεται και ο μεγαλύτερος πολιτικός κίνδυνος για το ΠΑΣΟΚ.Γιατί όσο περισσότερο εμφανίζεται να δίνει μάχη απέναντι στον Τσίπρα ξανά, αντί να χτίζει αυτόνομο κοινωνικό ρεύμα και δική του κυρίαρχη πολιτική ατζέντα, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να εγκλωβιστεί ξανά στον ρόλο του τρίτου παρατηρητή ενός νέο-παλιού διπόλου Μητσοτάκη - Τσίπρα.

Και κάπου εδώ πρέπει το επιτελείο στην Χαριλάου Τρικούπη να βρει τις ισορροπίες, σκεπτόμενο ότι ίσως αυτό να είναι και ένας από τους βασικούς στόχους του ίδιου του Τσίπρα.

Να επαναφέρει δηλαδή στο μυαλό της κοινωνίας το παλιό βασικό δίπολο εξουσίας, εμφανίζοντας τον εαυτό του ξανά ως τον μοναδικό πραγματικό αντίπαλο της Νεας Δημοκρατίας.

Πολλές φορές δεν χρειάζεται καν να το δηλώσεις.Αρκεί μόνο να καταφέρεις να αναγκάσεις τους αντιπάλους σου να ασχολούνται καθημερινά μαζί σου, γιατι σχεδόν ασυναίσθητα αρχίζουν οι ίδιοι να σε ξανανομιμοποιούν ως κεντρικό παίκτη και αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει το τελευταίο διάστημα. Η ΝΔ φυσικά έχει λόγο να επαναφέρει συνεχώς το 2015 γιατί γνωρίζει ότι ακόμα υπάρχει ισχυρό αντι-ΣΥΡΙΖΑ ακροατήριο και σημαντικά αντανακλαστικά φόβου απέναντι σε εκείνη την περίοδο.Το ΠΑΣΟΚ όμως πρέπει να προσέξει κάτι πολύ βαθύτερο.

Ένα μεγάλο κομμάτι νεότερων ηλικιών δεν βιώνει πλέον τον Τσίπρα μόνο μέσα από την περίοδο του 2015.Για αρκετούς κάτω των 30 εκείνη η περίοδος είναι πολιτική ανάμνηση παιδικών χρόνων και όχι προσωπικό βίωμα.Και όταν βλέπουν συντονισμένες επιθέσεις, κοινή γραμμή ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και διαρκή πολιτική ενασχόληση μαζί του, πολλές φορές δεν εισπράττουν την αποδόμηση αλλά την επιστροφή . Προσοχή όμως, το ζήτημα εδώ δεν είναι ότι δεν πρέπει να αναφέρονται ή να ασκείται κριτική στις περιόδους διακυβέρνησης Τσίπρα, προφανώς και πρέπει.Το πραγματικό ζητημα είναι τι παγίδες μπορεί να κρύβει αυτή η διαρκής επαναφορά του ως κεντρικού αντιπάλου.Δύσκολη εξίσωση να καταφέρει το ΠΑΣΟΚ να βρει ισορροπία σε ένα τέτοιο πολιτικό σκηνικό που αρχίζει να διαμορφώνεται, ξεπερνώντας και τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος. -Ραφαήλ-

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους