Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διαβάζοντας τις συζητήσεις σχετικά με μια πιθανή αλλαγή στο σύστημα λήψης αποφάσεων στην European Union, πείθομαι όλο και περισσότερο ότι δεν πρόκειται απλώς για μια «τεχνική μεταρρύθμιση», αλλά για ένα ζήτημα πολιτικής ισορροπίας μέσα στην Ένωση.

Σήμερα χώρες όπως η Cyprus έχουν δικαίωμα βέτο σε κρίσιμα ζητήματα — στην εξωτερική πολιτική, στις κυρώσεις και στην ασφάλεια.

Και αυτό το δικαίωμα σημαίνει κάτι πολύ απλό: καμία χώρα δεν μπορεί να αγνοηθεί πλήρως όταν πρόκειται για αποφάσεις που επηρεάζουν την ασφάλεια και το μέλλον της.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν υποστηρίζω την ιδέα της μετάβασης σε ένα σύστημα όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται μόνο με πλειοψηφία.

Ναι, ένα τέτοιο σύστημα είναι πιο γρήγορο.

Ναι, μπορεί να θεωρηθεί πιο «αποτελεσματικό». Αλλά αλλάζει την ίδια τη φύση της Ένωσης: από ισότιμη συναίνεση σε κυριαρχία της πλειοψηφίας.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η θέση των μικρών κρατών μπορεί ουσιαστικά να παρακαμφθεί, ακόμη και όταν αφορά ζωτικά εθνικά συμφέροντα.

Και για την Κύπρο, λαμβάνοντας υπόψη τη γεωπολιτική της θέση και τις πολύπλοκες σχέσεις με την Turkey, αυτό δεν είναι θεωρητικό ζήτημα αλλά ζήτημα ασφάλειας.

Πιστεύω ότι αν μια χώρα είναι μέλος μιας ένωσης, η φωνή της πρέπει να έχει πραγματική σημασία.

Και σε κρίσιμα ζητήματα, κανείς δεν πρέπει να «παρακάμπτεται» από την πλειοψηφία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ισχυρή ακριβώς όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται με ισορροπία και συναίνεση, και όχι με την επιβολή της πλειοψηφίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους