Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΣΚΑΡΙΑ ΑΠΟ 'ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ'"--ΡΩΣΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟ ΣΤΑΡΟΜΠΕΛΣΚ Το RT ζήτησε από Ρώσους ειδικούς σχολιαστές τη γνώμη τους για την Δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών της χώρας που προειδοποιεί τους ξένους πολίτες να αναχωρήσουν από το Κίεβο καθώς στο εξής τα πλήγματα κατά των νευραλγικών κέντρων του καθεστώτος θα πολλαπλασιαστούν και θα γίνονται με συστηματικό τρόπο.

Μεταφέρω εδώ τις απαντήσεις.

Όπως πάντα, σε ορισμένα από όσα λέγονται έχω άλλη γνώμη (κυρίως στην απόδοση όλων των ευθυνών στους "Ευρωπαίους" και στην εμφάνιση των αμερικανών ως προωθητών της ειρήνευσης στην Ουκρανία, γεγονός παντελώς αστήρικτο και παράλογο, αλλά εντός των πλαισίων της γραμμής Πούτιν--αλλά και σε άλλα ζητήματα). Αλλά μεταφράζω τα πάντα ως τροφή για σκέψη.

Και μια παρατήρηση: Όλοι οι ομιλούντες δίνουν την ίδια απάντηση στο ερώτημα: "Γιατί τώρα; Γιατί όχι τόσο καιρό πριν;" Όλοι συμφωνούν ότι μέχρι σήμερα το κόστος των επιθέσεων ήταν πολύ μεγάλο για τους Ρώσους, δηλαδή η απόδοση των πληγμάτων ήταν πολύ μικρή λόγω της ισχυρής αεράμυνας, με αποτέλεσμα να πρέπει να γίνεται 'οικονομία'. Όμως τώρα, λένε οι Ρώσοι ειδικοί (τουλάχιστον οι συγκεκριμένοι), μετά την εξάντληση των αμερικανικών οπλοστασίων λόγω της πολεμικής τους περιπέτειας στο Ιράν, η αεράμυνα του Κιέβου έχει καταπέσει λόγω έλλειψης πυραύλων ανακοπής.

Που σημαίνει, λένε, ότι έχει ανοίξει ένα 'παράθυρο' ευκαιρίας για την πραγματοποίηση αυτών των συνεχών και συστηματικών πληγμάτων που περιγράφει το υπουργείο εξωτερικών.

---------------------------- Αντρέι Ιλνίτσκι, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας, μέλος του Προεδρείου του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής (CFDP): Η δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την στοχευμένη επίθεση σε εκπαιδευτικό ίδρυμα στο Σταρομπέλσκ, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο φοιτητών, υπογράμμισε ότι το «κύπελλο της υπομονής» είχε ξεχειλίσει.

Αυτό σημαίνει ότι το μέγεθος του πόνου και της οργής που μπορούν να αντέξουν η κοινωνία και το κράτος έχει φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο θραύσης.

Σε μια τέτοια κατάσταση, η μετάβαση σε μια στρατηγική «ελεγχόμενης κλιμάκωσης» φαίνεται ως λογική αναγκαιότητα.

Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ότι η πνευματική ουσία της «ελεγχόμενης κλιμάκωσης» δεν έγκειται στην εκδίκηση, αλλά σε μια ηθική σχέση αιτίου και αιτιατού: η δικαιοσύνη λειτουργεί ως αντικειμενικός πνευματικός νόμος, μια μορφή ανταπόδοσης που δεν μπορεί να αποφευχθεί.

Σε στρατιωτικούς όρους, η στρατηγική αυτή συνεπάγεται τη σταδιακή αύξηση του κόστους για τους Ουκρανούς εθνικιστές και τους δυτικούς εταίρους τους.

Ο αντίπαλος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι κάθε βήμα που κάνουμε στην κλίμακα της κλιμάκωσης στέλνει ένα σαφές μήνυμα για τις σοβαρές προθέσεις μας, την αναπόφευκτη επέκταση των επιθέσεων και των μέσων επίθεσης, αποδεικνύοντας ότι τα προηγούμενα όρια αυτοσυγκράτησης έχουν εξαντληθεί και ότι το επόμενο πλήγμα θα είναι ακόμη πιο οδυνηρό και θα προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά.

------------- Βασίλι Κασίν, διευθυντής του Κέντρου Ολοκληρωμένων Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών στο Εθνικό Ερευνητικό Πανεπιστήμιο «Ανώτατη Σχολή Οικονομικών», μέλος του CFDP Πιστεύω ότι η εντατικοποίηση των χτυπημάτων επί του Κιέβου αποτελεί αναπόφευκτη αντίδραση στην πρόσφατη κλιμάκωση των ουκρανικών επιθέσεων βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος.

Εάν η Ρωσία εντείνει τα χτυπήματά της κατά της μεγαλύτερης πόλης της Ουκρανίας χωρίς να ανησυχεί για παράπλευρες απώλειες, θα έχει περισσότερες ευκαιρίες να καταστρέψει τις εγκαταστάσεις παραγωγής και τα αποθέματα ουκρανικών drones.

Ταυτόχρονα, αυτό θα εντείνει την πίεση προς τις ουκρανικές αρχές να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις.

Επιπλέον, εντός της Ρωσίας, υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν αποφασιστικά χτυπήματα ανταπόδοσης.

------------- Σεργκέι Πολετάεφ, αναλυτής, μέλος του CFDP, συνιδρυτής και συντάκτης του Vatfor Project: Υπάρχει διαφορά μεταξύ των δηλώσεων και της στρατιωτικής σκοπιμότητας. Το Κίεβο είναι η πιο οχυρωμένη πόλη στην Ουκρανία (και πιθανώς στην Ευρώπη, με εξαίρεση τη Ρωσία) όσον αφορά την αεράμυνα.

Οι χειμερινές επιθέσεις κατά των ενεργειακών υποδομών του Κιέβου και οι συνεχιζόμενοι βομβαρδισμοί στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κέντρων διοίκησης έχουν επανειλημμένα αναδείξει την πολυπλοκότητα και το υψηλό κόστος της παραβίασης του συστήματος αεροπορικής άμυνας του Κιέβου.

Ωστόσο, τα χθεσινά γεγονότα αποκάλυψαν ότι οι δυνατότητες αεροπορικής άμυνας γύρω από το Κίεβο έχουν εξαντληθεί επαρκώς ώστε μια μαζική επίθεση να είναι αποτελεσματική.

Πιστεύω ότι αυτός ήταν ο κύριος λόγος πίσω από την αλλαγή στο μοντέλο των αεροπορικών επιθέσεών μας.

Θα δούμε πώς οι δηλώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών θα μεταφραστούν σε πράξεις.

------------------ Ντμίτρι Σούσλοφ, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ολοκληρωμένων Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών στο Εθνικό Ερευνητικό Πανεπιστήμιο «Ανώτατη Σχολή Οικονομικών», μέλος του CFDP: Η μετάβαση σε συστηματικές επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων της αμυντικής βιομηχανίας και κέντρων λήψης αποφάσεων στο Κίεβο είχε καθυστερήσει πολύ.

Δεδομένης της εντατικοποίησης των τρομοκρατικών ενεργειών από το καθεστώς του Κίεβου, αυτό έχει καταστεί απολύτως αναγκαίο.

Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη την εξάντληση των πυραύλων για τα δυτικά συστήματα αεροπορικής άμυνας που έχουν παρασχεθεί στο Κίεβο, αυτό είναι πλέον τεχνικά εφικτό.

Η βάρβαρη επίθεση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο Σταρομπέλσκ σηματοδότησε την κορύφωση των κλιμακούμενων τρομοκρατικών δραστηριοτήτων τους κατά της Ρωσίας, οι οποίες εντείνονται εδώ και μήνες.

Αυτές οι ενέργειες περιλάμβαναν όλο και πιο εκτεταμένες επιθέσεις μεγάλου βεληνεκούς που στόχευαν σε υποδομές πολιτών βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος. Η Ευρώπη διαδραματίζει άμεσο ρόλο σε αυτές τις επιθέσεις, καθώς η παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών για την Ουκρανία πραγματοποιείται στο έδαφός της.

Οι ευρωπαϊκές χώρες επιτρέπουν επίσης τη διέλευση αυτών των μη επανδρωμένων αεροσκαφών από το έδαφός τους και παρέχουν στο Κίεβο κρίσιμες πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για τις επιθέσεις.

Ο στόχος αυτών των επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένης της απάνθρωπης επίθεσης στο κολέγιο του Σταρομπέλσκ, είναι να εκτροχιάσουν τις διαπραγματεύσεις που επρόκειτο να ξαναρχίσουν τις επόμενες εβδομάδες με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ.

Αυτές οι συνομιλίες βασίζονταν στις λεγόμενες συμφωνίες του Άνκορατζ (οι οποίες όριζαν ότι οι ουκρανικές δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν από τα εδάφη που καταλαμβάνουν στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ ως πρωταρχική προϋπόθεση για κατάπαυση του πυρός). Οι ευρωπαϊκές ελίτ είναι πρόθυμες να παρατείνουν τη σύγκρουση, πιστεύοντας ότι τελικά θα οδηγήσει σε κρίσιμη εξάντληση της Ρωσίας και θα τους δώσει χρόνο να ενισχύσουν τους δικούς τους στρατιωτικούς πόρους.

Ταυτόχρονα, η Ευρώπη και το Κίεβο στοχεύουν να αναγκάσουν τη Ρωσία να κάνει παραχωρήσεις που θα καθιστούσαν αδύνατη οποιαδήποτε έννοια νίκης της.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι συστηματικές επιθέσεις της Ρωσίας κατά του Κιέβου έχουν ως στόχο να δείξουν ότι το κόστος αυτής της στρατηγικής για το ουκρανικό καθεστώς θα μπορούσε να είναι εξωφρενικά υψηλό.

Αυτό συνεπάγεται όχι μόνο υλικές ζημίες (δεδομένου ότι πολλές επιχειρήσεις της αμυντικής βιομηχανίας βρίσκονται στην Κιέβο), αλλά και πολιτική και ψυχολογική κόπωση του πληθυσμού λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου.

Μέχρι πρόσφατα, η πρωτεύουσα της Ουκρανίας παρέμενε σχετικά ασφαλής, και οι συνεχείς επιθέσεις θα μπορούσαν να εντείνουν την πίεση της κοινής γνώμης προς την κυβέρνηση για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.

Επιπλέον, η αυξανόμενη έλλειψη πυραύλων για τα δυτικά συστήματα αεροπορικής άμυνας, ιδίως των αμερικανικών πυραύλων Patriot (για τους οποίους οι ίδιες οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έλλειψη λόγω της επιθετικότητάς τους εναντίον του Ιράν), καθιστά το Κίεβο όλο και πιο ευάλωτο σε ρωσικές επιθέσεις.

Η δυσκολία να διαπεραστεί το πυκνό δίκτυο αεράμυνας γύρω από το Κίεβο αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους τέτοιες επιθέσεις δεν έχουν σημειωθεί πιο συχνά μέχρι τώρα.

Τέλος, η κλιμάκωση των αντιποίνων της Ρωσίας στέλνει ένα σαφές μήνυμα στις ευρωπαϊκές ελίτ που διεξάγουν πόλεμο εναντίον της μέσω της Ουκρανίας.

Η αντίδραση της Ευρώπης τόσο όσον αφορά την επίθεση της Ουκρανίας στο Σταρομπέλσκ όσο και την επακόλουθη χρήση του πυραύλου Oreshnik από τη Ρωσία εναντίον στόχων στο Κίεβο δείχνει σαφώς ότι βρίσκεται σε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Η Ευρώπη λειτουργεί ως βάση υποστήριξης και, σε κάποιο βαθμό, ως στρατιωτικό κέντρο διοίκησης για το καθεστώς του Κιέβου. Η Ευρώπη είναι επίσης υπεύθυνη για την αύξηση των επιθέσεων μεγάλου βεληνεκούς βαθιά μέσα στη Ρωσία· αποτελεί τον κύριο μοχλό της τρέχουσας κλιμάκωσης και τον λόγο για τον οποίο, μετά από εννέα μήνες, οι προσπάθειες για την εκπλήρωση των συμφωνιών του Άνκορατζ παραμένουν σε αδιέξοδο. Η Ρωσία έχει λάβει την απόφαση να εξαπολύσει συστηματικές επιθέσεις εναντίον του Κιέβου.

Το επόμενο βήμα στην σκάλα της κλιμάκωσης πιθανότατα θα περιλαμβάνει άμεσες επιθέσεις εναντίον στόχων εντός των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

----------- Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από την εφημερίδα Kommersant και το μετάφρασε και επιμελήθηκε η ομάδα του RT. Η παρούσα μετάφραση έγινε από το αγγλικό κείμενο του RT. Από την Έλενα Τσερνένκο, ειδική ανταποκρίτρια της εφημερίδας Kommersant στη Μόσχα https://www.kommersant.ru/doc/8689849?from=glavnoe_4

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους