Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα αποχαιρετήσαμε τον Γιώργο Παπαδόπουλο. Έναν άνθρωπο απλό, ταλαιπωρημένο από τη ζωή, αλλά αξιοπρεπή μέχρι το τέλος.

Τον γνώρισα το 2019, στον Κορυδαλλό, στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Από τότε κάναμε παρέα συχνά - πυκνά και συζητούσαμε.

Μου μιλούσε για τη ζωή του, για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε, για την αγωνία της καθημερινότητας. Ο Γιώργος υπήρξε πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. (Μέλος και πρόεδρος τοπικής οργάνωσης απ' ότι έλεγε ,στη Μυτιλήνη). Υπηρέτησε με πίστη τις ιδέες και την παράταξη που ακολουθούσε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Όμως τα τελευταία χρόνια ήρθαν δύσκολα.

Μια σύνταξη 500 ευρώ.

Ένα ενοίκιο 300 ευρώ.

Και δύο άνθρωποι να προσπαθούν να ζήσουν με ό,τι απέμενε.

Η σύζυγός του έχασε κι εκείνη τη δουλειά της όταν έκλεισε η επιχείρηση όπου εργαζόταν.

Προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε, να μιλήσουμε με ανθρώπους, με φορείς, να βρεθεί μια δουλειά, μια μικρή στήριξη.

Δυστυχώς, δεν κατέστη δυνατόν.

Και αυτό ίσως είναι που πονά περισσότερο σήμερα.

Γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια.

Χρειάζονται μια πραγματική βοήθεια την ώρα που τη χρειάζονται. Ο Γιώργος έφυγε κουρασμένος από τη ζωή, αλλά όχι ξεχασμένος.

Άφησε πίσω του κάποιους ανθρώπους που τον εκτίμησαν, που άκουσαν τον πόνο του, που θυμούνται την παρουσία και την αξιοπρέπειά του.

Σήμερα δεν αποχαιρετούμε μόνο έναν άνθρωπο! Αποχαιρετούμε και μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που πάλεψαν, πίστεψαν, κουράστηκαν και στο τέλος ένιωσαν μόνοι... Καλό σου ταξίδι, Γιώργο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.-

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους