Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος Κάθε χρόνο, στις 27 Μαΐου, γιορτάζεται η μνήμη του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου.

Την παραμονή της εορτής, ακόμη και μέσα στη νύχτα, χιλιάδες πιστοί συρρέουν στο Προκόπι Ευβοίας, όπου φυλάσσεται το ιερό σκήνωμά του, για να προσκυνήσουν και να ζητήσουν τη χάρη και την ευλογία του Αγίου.

Ανάμεσα στους προσκυνητές βρίσκονται πολλοί άνθρωποι που τηρούν με βαθιά ευλάβεια το έθιμο του πεζού προσκυνήματος, διανύοντας τεράστιες αποστάσεις, ακόμη και πάνω από 100 χιλιόμετρα, προκειμένου να εκπληρώσουν το τάμα τους.

Πολλοί ξεκινούν από τη Χαλκίδα, άλλοι από τη βόρεια Εύβοια και αρκετοί ακόμη και από την Ιστιαία.

Συγκινητική είναι η εικόνα ολόκληρων ομάδων ανθρώπων, νέων και ηλικιωμένων, που περπατούν ώρες ατελείωτες με πίστη και προσευχή για να φτάσουν στον Άγιο. Ο Όσιος Ιωάννης θεωρείται ιδιαίτερα θαυματουργός και οι πιστοί συχνά λένε πως είναι «ζωντανός», καθώς πολλοί μαρτυρούν τη βοήθεια και τα θαύματά του στη ζωή τους. Ο Βίος του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε στη νότια Ρωσία, στη σημερινή Ουκρανία, κοντά στο Κίεβο, από ευσεβείς Ορθόδοξους γονείς.

Κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου το 1711 αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου πουλήθηκε ως δούλος.

Αργότερα αγοράστηκε από έναν Τούρκο αξιωματικό από το Προκόπι της Καππαδοκίας και οδηγήθηκε εκεί μαζί με άλλους Ρώσους αιχμαλώτους.

Ο αφέντης του προσπάθησε πολλές φορές, με βασανιστήρια και πιέσεις, να τον αναγκάσει να αρνηθεί τον Χριστό και να ασπαστεί το Ισλάμ.

Εκείνος όμως παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του και απάντησε πως, αν του επέτρεπαν να παραμείνει Χριστιανός, θα ήταν πιστός και καλός υπηρέτης. Ο Άγιος έζησε με ταπείνωση μέσα σε έναν στάβλο, φροντίζοντας τα ζώα του αφέντη του.

Παρά τις δυσκολίες και τις κακουχίες, έλεγε πως ο στάβλος του θύμιζε εκείνον της Βηθλεέμ, όπου γεννήθηκε ο Χριστός. Τον Μάιο του 1730, αφού κοινώνησε για τελευταία φορά τα Άχραντα Μυστήρια, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο ιερέας έκρυψε τη Θεία Κοινωνία μέσα σε ένα μήλο, ώστε να μπορέσει να τον κοινωνήσει κρυφά μέσα στον στάβλο. Οι Χριστιανοί του Προκοπίου ζήτησαν από τον Τούρκο αγά το σώμα του Αγίου και το έθαψαν με μεγάλη ευλάβεια.

Τρεισήμισι χρόνια αργότερα, ο Όσιος εμφανίστηκε σε όραμα στον ιερέα και αποκάλυψε πως το σώμα του παρέμενε άφθαρτο.

Όταν άνοιξαν τον τάφο, βρήκαν το ιερό σκήνωμα ακέραιο και ευωδιάζον.

Από τότε το τίμησαν ως ιερό λείψανο και το μετέφεραν στον ναό του Αγίου Γεωργίου στο Προκόπι της Καππαδοκίας.

Κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, Τούρκοι στρατιώτες λεηλάτησαν τον ναό και έριξαν το ιερό σκήνωμα στη φωτιά για να το καταστρέψουν.

Όμως, σύμφωνα με την παράδοση, το σώμα του Αγίου παρέμεινε άφθαρτο και μόνο το χρώμα του σκουρύνθηκε από τη φωτιά, όπως διατηρείται μέχρι σήμερα.

Το 1924, με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι πρόσφυγες από το Προκόπι της Καππαδοκίας μετέφεραν κρυφά το ιερό σκήνωμα στην Ελλάδα.

Με πολλή πίστη και δυσκολία έφτασε αρχικά στον Πειραιά, έπειτα στη Χαλκίδα και τελικά στο νέο Προκόπι Ευβοίας, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα στον Ιερό Ναό του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου.

Ο ναός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος στην Ελλάδα και κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί επισκέπτονται τον Άγιο για να προσκυνήσουν, να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη βοήθειά του.

Είθε ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος να χαρίζει υγεία, δύναμη, πίστη και φώτιση σε κάθε σπίτι, να προστατεύει όσους τον επικαλούνται με αγάπη και να γεμίζει τις καρδιές μας με ελπίδα, ειρήνη και ευλογία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους