Ωράρια… (αλλά με το όνομα γραμμένο ολόσωστα!) Τα πρώτα χρόνια που παίζαμε έξω, μάς φαινόταν πολύ παράξενο, ότι ακόμα και σε αντεργκράουντ κλαμπ της Ευρώπης, τα λάιβ άρχιζαν στις 08:00, άντε στις 08...
Ωράρια… (αλλά με το όνομα γραμμένο ολόσωστα!) Τα πρώτα χρόνια που παίζαμε έξω, μάς φαινόταν πολύ παράξενο, ότι ακόμα και σε αντεργκράουντ κλαμπ της Ευρώπης, τα λάιβ άρχιζαν στις 08:00, άντε στις 08:30 το βράδυ.
Έντεκα και μισή, βρισκόμασταν να έχουμε τελειώσει λάιβ, ανκόρ, συγχαρητήρια, βραδινό φαγητό και βουρ με το βανάκι στο ξενοδοχείο μας (για τις ωραιότερες «μαζώξεις-σε-ένα-δωμάτιο-να-πούμε-τα-νέα-του-λάιβ») Εκεί όμως, στη πανέμορφη πόλη Βικ της Καταλονίας, ούτε καν κλαμπάκι, αλλά αίθουσα μεγάλη συναυλιών, με δύο ονόματα κάθε βράδυ, στα πλαίσια κάποιου φεστιβάλ και η πρώτη συναυλία στις… 11:30, μετά άδειαζε η τεράστια αίθουσα, και ξαναγέμιζε για τους επόμενους που άρχιζαν στις 00:45. Θυμήθηκα στο Βικ τα προηγούμενά μας στα Αθηναϊκά κλαμπάκια κι έτσι «λειτούργησε» το λεγόμενο «εσωτερικό ρολόι» που ποτέ δεν ξεχνά! Και μαζί βέβαια… η απερίγραπτη «Καταλανική τρέλα». Η Συνέχεια επί της Οθόν... ωχ συγνώμη... Εντός του Βιβλίου μου, "Ημερολόγια On the Road"
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους