Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξημερώνει του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου Υπάρχουν άνθρωποι που κατακτούν τον κόσμο με τη δύναμη του ξίφους και άλλοι που τον νικούν με τη δύναμη της ψυχής. Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος ανήκει στους δεύτερους.

Δεν άφησε πίσω του βασίλεια, ούτε θρόνους, ούτε στρατούς.

Άφησε όμως ένα παράδειγμα τόσο φωτεινό, που αιώνες μετά εξακολουθεί να φωτίζει τις καρδιές των ανθρώπων.

Γεννήθηκε σε μια γη μακρινή, μα η πορεία του ήταν γραμμένη να περάσει μέσα από τη δοκιμασία.

Νέος ακόμη, βρέθηκε αιχμάλωτος του πολέμου.

Ξεριζώθηκε από την πατρίδα, από τους δικούς του, από κάθε βεβαιότητα που γνώριζε.

Οι δρόμοι της ζωής τον οδήγησαν στα βάθη της Μικράς Ασίας, σε έναν τόπο ξένο, όπου η μοίρα του φαινόταν να έχει σφραγιστεί από τη σκλαβιά.

Κι όμως, εκεί όπου οι άνθρωποι έβλεπαν έναν αιχμάλωτο, ο Θεός έβλεπε έναν άγιο.

Δεν αγανάκτησε.

Δεν λύγισε.

Δεν άφησε την πίκρα να ριζώσει μέσα του.

Έκανε την ταπείνωση πανοπλία και την προσευχή καταφύγιο.

Ζούσε σε έναν στάβλο, ανάμεσα στα ζώα, μα η ψυχή του κατοικούσε σε ουράνια παλάτια.

Τις νύχτες προσευχόταν σιωπηλά, κι η καρδιά του γινόταν θυμιατό που ανέπεμπε αδιάκοπα ευωδία προς τον ουρανό.

Όσοι τον γνώρισαν είδαν ότι η αληθινή ελευθερία δεν εξαρτάται από δεσμά και σύνορα.

Είδαν έναν άνθρωπο φτωχό σε όλα τα γήινα, μα πλούσιο σε αγάπη.

Έναν άνθρωπο που ανταπέδιδε την αυστηρότητα με πραότητα, την περιφρόνηση με καλοσύνη, τη σκληρότητα με συγχώρηση.

Και σιγά σιγά, η σιωπηλή του αρετή άρχισε να μεταμορφώνει όσους βρίσκονταν γύρω του.

Ο βίος του δεν ήταν μια ιστορία θριάμβου κατά τα ανθρώπινα μέτρα.

Ήταν κάτι βαθύτερο η νίκη του φωτός πάνω στο σκοτάδι της ψυχής, η νίκη της πίστης πάνω στην απελπισία, η νίκη της αγάπης πάνω στον φόβο.

Όταν ήρθε η ώρα να αναχωρήσει από τον κόσμο τούτο, άφησε πίσω του ένα σώμα που δεν γνώρισε τη φθορά και μια μνήμη που δεν γνώρισε τη λήθη.

Από το ταπεινό Προκόπι της Καππαδοκίας έως τη Νέα Προκόπι της Εύβοιας, το όνομά του ταξιδεύει μαζί με τις προσευχές των ανθρώπων.

Άλλοι ζητούν παρηγοριά, άλλοι θεραπεία, άλλοι δύναμη για να συνεχίσουν τον αγώνα τους.

Και όλοι συναντούν το ίδιο μήνυμα που αναδύεται από τον βίο του.

Ότι η αγιότητα δεν γεννιέται στις εύκολες ημέρες, αλλά στις ώρες της δοκιμασίας.

Ότι ο άνθρωπος μπορεί να χάσει τα πάντα και όμως να κρατήσει ανόθευτο τον μεγαλύτερο θησαυρό του — την πίστη του. Και ότι μια καρδιά γεμάτη Θεό μπορεί να μετατρέψει ακόμη και έναν στάβλο σε τόπο ουρανού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους