📌 Η Μπαρτσελόνα και το rebranding του «ρεαλισμού» Υπάρχει κάτι σχεδόν σουρεαλιστικό στο θέαμα. Η κοινωνία βράζει, η εργατική τάξη λυγίζει κάτω από την ακρίβεια και τη γενικευμένη ανασφάλεια, ο κόσμος...
📌 Η Μπαρτσελόνα και το rebranding του «ρεαλισμού» Υπάρχει κάτι σχεδόν σουρεαλιστικό στο θέαμα.
Η κοινωνία βράζει, η εργατική τάξη λυγίζει κάτω από την ακρίβεια και τη γενικευμένη ανασφάλεια, ο κόσμος παρακολουθεί πολεμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την αμφισβήτηση της ως τώρα αρχιτεκτονικής του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος και ο Αλέξης Τσίπρας κάνει “come back” όχι με το άσμα της Άντζελας Δημητρίου, αλλά με φανέλα Μπαρτσελόνα, «τρελίτσα» και ύφος χαλαρού, εναλλακτικού, αποτυχημένου influencer που μόλις βγήκε από κάποιο meeting που συζητούσε για τα focus group της καμπάνιας του.
Η αλήθεια είναι ότι δεν προκαλεί έκπληξη.
Είναι η λογική κατάληξη του πολιτικού-ιδεολογικού-οργανωτικού εκφυλισμού του χώρου που εκπροσωπεί ο Αλ. Τσίπρας.
Το σημερινό «κουλ», υπερκομματικό, μετα-ιδεολογικό προσωπείο δεν έπεσε από τον ουρανό, χτίζεται εδώ και χρόνια.
Ο εκφυλισμός έχει κι άλλα σκαλιά προς τα κάτω… Αυτό επιβεβαιώνει και το ιδεολογικό στίγμα που εκπέμπεται.
Άλλωστε στη διακήρυξη – μανιφέστο του ο Αλ. Τσίπρας επιβεβαιώνει – μοιράζοντας τα γνώριμα διαπιστευτήριά του... - ότι το ιστορικό δίλημμα «μεταρρύθμιση ή επανάσταση» δεν μπορεί πια να καθοδηγεί το παρόν και ότι χρειάζονται «νέες ιδεολογικές συνθέσεις». Κι έτσι φτάνουμε στο φαινομενικά παράδοξο της υπόθεσης.
Σε μια εποχή όπου οι αντιθέσεις οξύνονται παγκόσμια, οι ανταγωνισμοί φουντώνουν, οι λαοί πληρώνουν το κόστος μιας νέας περιόδου αστάθειας και πολεμικής προετοιμασίας, κάποιοι πλασάρουν ως πολιτική πρόταση μια αποϊδεολογικοποιημένη εκδοχή του πολυφορεμένου «ρεαλισμού», με αρκετές δόσεις lifestyle, λίγο Μπαρτσελόνα, λίγο coolness και πολλή θολούρα.
Σαν να μη μεσολάβησε τίποτα.
Σαν να μη δοκιμάστηκαν πολιτικές επιλογές.
Σαν να μην υπάρχει συλλογική μνήμη από την πορεία καθενός και καθεμιάς.
Σαν να αρκεί μια νέα συσκευασία για να ξεχαστεί το περιεχόμενο.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι αισθητικό.
Δεν είναι η φανέλα της Μπαρτσελόνα και το εναλλακτικό υφάκι.
Το πρόβλημα είναι η πολιτική γραμμή που συμβολίζει.
Η ιδέα ότι στις πιο σκοτεινές και βίαιες ανακατατάξεις της εποχής, η απάντηση είναι λιγότερη πολιτική, λιγότερη ιδεολογία, λιγότερη ταξική... πυξίδα 👇 https://m.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/421436/i-mpartselona-kai-rebranding-toy-realismoy
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους