Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι βουλευτικές ανέδειξαν τελικά έναν μόνο πραγματικό νικητή: τον κοινωνικό κομφορμισμό — έναν κομφορμισμό εμποτισμένο με νεκρή πολιτική σκέψη, φόβο, πελατειακή συνήθεια, κοινωνική αδράνεια, πολιτική απονεύρωση.

Μόνο ως αγελαία στάση μπορεί να ιδωθεί το γεγονός ότι πέραν του 60% των ψηφοφόρων συσπειρώθηκε εκ νέου γύρω από ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ.

Ο πολτώδης αλλά αδιατάρακτος συντηρητισμός του νεοκυπρίου αποδεικνύεται ακόμη βαθύτερος αν προστεθούν και τα ποσοστά της κατ’ ευφημισμόν «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»· ενός αρχηγικού μορφώματος που πλέει σε νερά μικροαστικής αφέλειας και λειτουργικού αναλφαβητισμού.

Καρικατούρα της παρακμής μας η νέα βουλή: προϊόν δημαγωγικής ακράτειας, εντυπωσιοθηρίας και πολιτικής εξαπάτησης.

Ο αρχηγίσκος έσπευσε ήδη να διαμηνύσει πως δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τη χλιδή και τα προνόμια της ευρωβουλής — λες και υπήρχε ποτέ αμφιβολία για τις προτεραιότητές του.

Αρχηγικά κατήλθε και το ΑΛΜΑ, χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ταύτιση με τους τσαρλατάνους.

Το ψήφισε εκείνο το μικρό ποσοστό ανθρώπων που ακόμη διακατέχεται από μια ηθική αγωνία.

Ως εκεί όμως.

Διότι την ουσιαστική αγωνία για την ηθική διάσταση του Κυπριακού δεν κατόρθωσε ούτε καν να την ψελλίσει.

Και το αποκορύφωμα; Το 11% του ΕΛΑΜ.

Ο υπερδιπλασιασμός ενός κόμματος που βαραίνεται τόσο από το σκοτεινό ιδεολογικό παρελθόν στελεχών του όσο και από θέσεις που ελάχιστη σχέση έχουν με τον ελληνικό πολιτικό και πνευματικό τρόπο. Το ΕΛΑΜ όμως αναδεικνύεται μεγάλος νικητής. Το ΕΛΑΜ δεν γιγαντώθηκε εν κενώ.

Τροφοδοτήθηκε αφενός από τον εθνομηδενισμό της κυπριακής αριστεράς και αφετέρου από τον ρητορικό, δίχως πυρήνα, πατριωτισμό της δεξιάς. @

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους