Πρόσωπα της Πάρου (12) Στέλιος Γκίκας: Ένας άτακτος πηλοπλάστης Γιατί ασχολούμαστε με τον Στέλιο Γκίκα; Γιατί υπήρξε από τα πιο τολμηρά και άτακτα παιδιά στην εποχή του Δημοτικού και των πρώτων...
Πρόσωπα της Πάρου (12) Στέλιος Γκίκας: Ένας άτακτος πηλοπλάστης Γιατί ασχολούμαστε με τον Στέλιο Γκίκα; Γιατί υπήρξε από τα πιο τολμηρά και άτακτα παιδιά στην εποχή του Δημοτικού και των πρώτων τάξεων του Γυμνασίου.
Γιατί άλλαξε την Πάρο στο μέτρο που μπορούσε, στο μέτρο που του αναλογούσε και κάτι παραπάνω, όπως γίνεται με τους ξεχωριστούς ανθρώπους.
Και είναι άραγε ξεχωριστός γιατί ορμώμενος από ένα συντηρητικό σπίτι επιχείρησε τολμήματα πέρα από το θάρρος και την τόλμη των άλλων παιδιών; Λίγα χρόνια μεγαλύτερος εγώ τον θυμούμαι να ανεβαίνει μέχρι τα πιο ψηλά κατάρτια καραβιών που ερχόντουσαν στο λι-μάνι και να βουτά στη θάλασσα.
Από τα σύννεφα.
Κανένας δεν τολμούσε από μας.
Λίγοι ήταν μαζί του. Ο Νίκος ο αδελφός του ο δίδυμος και μερικά άλλα παιδιά που η μνήμη μου δεν τα χώρεσε.
Ήταν αυτή η τόλμη προμήνυμα μιας καλλιτεχνικής πορείας; Για το Στέλιο ήταν καθώς όλος ο μηχανι-σμός της ψυχής του δρούσε έξω από τις συμβάσεις και στα όσα πειθαρχούσε εύρισκε δική του διέξοδο σε ουσίες βάθους.
Αλλά δεν ήταν μόνο άτακτος και τολμηρός και πέραν των συμβάσεων ο Στέλιος.
Έχει και ένα πηγαίο χιούμορ καλλιτεχνικής αξίωσης.
Δεν δαγκώνει με το χιούμορ του συνανθρώπους και φίλους, αλλά το κάνει τέχνη.
Έτσι πρωταγωνίστησε σε σκετς του «Αρχίλοχου» και σαν σκηνοθέτης και σαν ηθοποιός.
Χαθήκαμε στα χρόνια του Γυμνασίου και συναντηθήκαμε πάλι αμέσως μετά τη μεταπολίτευση με την δημιουργία και κυκλοφορία της «Παριανής Γνώμης» που έζησε από το 1975 μέχρι το 1995.
Τα έχασα μόλις είδα τα κλισέ που σχεδίασε.
Η ποιότητά τους ήταν πέρα απ’ αυτό που περιμένει κανείς, με θάμπωσε λιγάκι.
Ανέλαβε μετά γελοιογραφίες ποιότητας στην τοπική μας εφημερίδα.
Σχέδια ξεχωριστά.
Μετά μάς έκανε σχέδια για εκ-δηλώσεις, αφίσες και εικόνες για βιβλία που τυπώσαμε.
Με καλή διάθεση, πρόθυμος, πανταχού παρών πάντα, αλλά και με ποιότητα που ξεχώριζε, έκανε «μπαμ». Αυτός ο Στέλιος.
Να δημιουργεί εκρήξεις! Και με λίγα γράδα πολιτικός! Πήρε μέρος σε συμβούλια του Πολιτιστικού Συλλόγου με το όνομα του ποιητή Αρχίλοχου του Πάριου, τελευταία (2017-2019) ανέλαβε πρόεδρος, αλλά μας βοήθησε και στα πολιτικά μας τολμήματα στη αυτο-διοίκηση, καθώς μάς είχε εμπιστοσύνη.
Θέλει και η πολιτική την τέχνη της, το ωραίο είναι και σ’ αυτήν ζητού-μενο, άλλο αν δεν το προσέχουμε.
Η συνέπεια, τα λίγα λόγια, το αντίστοιχο με τις δυνατότητες της εποχής έργο, η σχέση με τους ανθρώπους είναι μέσα σ’ αυτό το ωραίο και ο Στέλιος το αναζητεί και το πραγματοποιεί πιο πολύ στην τέχνη του.
Δεν ήθελε να συνεχίσει σαν γραφίστας μετά τις σπουδές στη Σχο-λή Δοξιάδη.
Τον εξέφραζε περισσότερο η γλυπτική του πηλού, έγινε πηλοπλάστης κι εκεί έδωσε στην τόλμη του διέξοδο.
Μπήκε στη Σχολή και συνέχισε σπουδές με θέμα την τεχνολογία της κεραμικής και το σχέδιο.
Τόσο με τα όσα έπλασε με τα χέρια του όσο και με τα εξαίρετα σχέδια με τα οποία τα διακόσμησε, τα πιο πολλά από την ατέλειωτη φύση της Πάρου, διακρίνει κανείς από τη μια την τόλμη του καλλιτέχνη κι απ’ την άλλη τη δύναμη της παράδοσης.
Τι κινεί το χέρι του Στέλιου Γκίκα; Άντε να το βρεις! Ο Μπουνουέλ θύμωνε με την ευκολία που είχε ο Πικάσο να κάνει σχέδια! Η απάντηση υπάρχει, αλλά είναι μισή.
Από πού προέρχεται η μαγεία; Βγαίνει από μέσα μας, αναδύεται από τα όσα μας δίδαξαν ή μας εντυπωσίασαν, απ’ αυτούς που μας κράτησαν το χέρι, όπως η δασκάλα για να γράψουμε στα 6 μας χρόνια το άλφα ή το βήτα ή το «φλιτζανάκι», το ύψιλον.
Έρχεται από το σύμπαν και δεν ξέρουμε από πια γωνιά του, δεν ξέρεις πώς μπορούσε να παίζει με τόση άνεση βιολί ο Δαβίδ Όϊστραχ.
Δεν βρίσκεις άκρη με την τέχνη κι ας υπάρχουν ορισμοί και ορισμοί.
Αλλά για να είμαστε συνεπείς με τις αταξίες του δίδυμου Στέλιου Γκίκα στα παιδικά του χρόνια θα προσθέσουμε ότι η τέχνη είναι για τους άτακτους, γιατί κατεδαφίζει όλες τις βεβαιότητες προσθέτοντας μικρά σύμπαντα σ’ αυτό που νομίζουμε μοναδικό.
Με μια Γκουέρνικα αλλάζουμε τον κόσμο, με τα κεραμικά του ο Στέλιος αλλάζει τη μοίρα της Πάρου.
Καμιά φορά δεν το καταλαβαίνουμε το «μπότζι» στη βάρκα που ταξιδεύουμε.
------------------------------------- Ο Στέλιος με το Νίκο, δίδυμοι αδελφοί. Όχι 50 χρόνια μαζί, αλλά περισσότερα. Η φωτογραφία είναι πολύ παλιά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους