Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ενα από τα πράγματα που μου δημιουργούσε ανέκαθεν τεράστιο άγχος ως νευροδιαφορετικό άτομο είναι ο αποκλεισμός.

Αποκλεισμός από συζητήσεις ή δραστηριότητες τις οποίες αντιλαμβάνομαι με διαφορετικό τρόπο και εκτελώ με διαφορετικό ρυθμό.

Ο μεγαλύτερος φόβος μου λοιπόν ηταν μήπως δεν μπορέσω να μάθω, μήπως δεν προλάβω να βιώσω όλα όσα ποθώ! Η προσπάθεια που χρειάζεται συχνά να καταβάλω για να ακολουθήσω είναι τέτοια ώστε μετά νιώθω μια εξάντληση που δεν μοιάζει με την κούραση των υπολοίπων.

Αν στην εξίσωση δε προστεθεί και η έλλειψη ικανοποίησης από την ολοκλήρωση , η οποία συνήθως αντικαθίσταται από το αίσθημα ανακούφισης, τότε είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κάποιος πως το masking ενός νευροδιαφορετικού δεν είναι υποκρισία πάντα, όπως λέγεται, είναι υπερπροσπάθεια που δεν φαίνεται και ούτε θα βρει ποτέ κατανόηση από κάποιον που δεν το βιώνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους