Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν και το αποτέλεσμα στέλνει κάποια μηνύματα που, αν θέλουμε πραγματικά να προχωρήσει ο τόπος μας μπροστά, οφείλουμε να τα δούμε με ειλικρίνεια και αυτοκριτική. Τα παραδοσιακά...
Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν και το αποτέλεσμα στέλνει κάποια μηνύματα που, αν θέλουμε πραγματικά να προχωρήσει ο τόπος μας μπροστά, οφείλουμε να τα δούμε με ειλικρίνεια και αυτοκριτική.
Τα παραδοσιακά κόμματα όχι μόνο διατήρησαν τις δυνάμεις τους, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις τις αύξησαν.
Αυτό δεν είναι τυχαίο.
Είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που χτίστηκε εδώ και δεκαετίες και που κρατά μεγάλο μέρος της κοινωνίας εγκλωβισμένο σε μια κουλτούρα εξάρτησης.
Σε μια πραγματικά σύγχρονη και λειτουργική χώρα, ο πολίτης δεν θα έπρεπε να χρειάζεται “γνωστό”, κομματική πρόσβαση ή προσωπική παρέμβαση για να λυθούν ζητήματα της καθημερινότητάς του.
Δεν θα έπρεπε να αισθάνεται ότι για να βρει δουλειά, να προχωρήσει μια αίτησή του ή να αντιμετωπιστεί δίκαια, χρειάζεται πολιτικές ή προσωπικές διασυνδέσεις.
Κι όμως, για χρόνια δημιουργήθηκε ένα μοντέλο όπου πολλοί άνθρωποι έμαθαν να εξαρτώνται από αυτές τις “εξυπηρετήσεις”. Και όσο το κράτος παραμένει πολύπλοκο, αργό, αναξιοκρατικό και μη προσβάσιμο στον απλό πολίτη, τόσο περισσότερο ενισχύονται οι πελατειακές σχέσεις.
Γιατί εκεί αποκτούν αξία.
Εκεί συντηρούνται.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτό έχει κανονικοποιηθεί.
Πολλοί νέοι άνθρωποι μεγαλώνουν θεωρώντας φυσιολογικό ότι για να πετύχεις ή να εξυπηρετηθείς πρέπει να “ξέρεις κάποιον”. Ότι το σύστημα δεν λειτουργεί το ίδιο για όλους.
Και αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη ήττα μας ως κοινωνία. Η Κύπρος όμως μπορεί πολύ περισσότερα.
Μπορούμε να χτίσουμε ένα κράτος σύγχρονο, αξιοκρατικό και ανθρώπινο.
Ένα κράτος που να λειτουργεί σωστά χωρίς μεσάζοντες και παρεμβάσεις.
Ένα κράτος όπου ο πολίτης θα αισθάνεται ελεύθερος και όχι εξαρτημένος.
Όπου οι ευκαιρίες, οι υπηρεσίες και η δικαιοσύνη θα είναι πραγματικά προσβάσιμες για όλους.
Η αλλαγή δεν θα έρθει εύκολα ούτε από τη μια μέρα στην άλλη.
Θα έρθει όταν περισσότεροι άνθρωποι αρχίσουν να σκέφτονται πέρα από τη βραχυπρόθεσμη προσωπική εξυπηρέτηση και να απαιτήσουν ένα κράτος που να υπηρετεί ισότιμα το σύνολο της κοινωνίας.
Ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο στοίχημα της γενιάς μας.
Να αφήσουμε πίσω την κουλτούρα της εξάρτησης και να χτίσουμε μια Κύπρο που δεν θα χρειάζεται “μέσο” για να λειτουργήσει σωστά. Αυτή την Κύπρο εξακολουθώ να πιστεύω.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους