Original Post

Πλήρες Κείμενο:

~ ~ ~ ~ ΛΗΤΩ: ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ~ ~ ~ ~ Αφού πέρασαν και τα Θαργήλια, ας δούμε ποιά είναι η μυθολογία της Λητούς: Η Λητώ είναι η μητέρα του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.

Κόρη του Τιτάνα Κοίου και της Τιτανίδας Φοίβης, αδελφή της Αστερίας και της Ορτυγίας.

Ανήκει δηλαδή στην πρώτη γενιά των θεών και προηγείται του Διός, τον οποίο ερωτεύεται και καρπός του έρωτά της, είναι οι Δίδυμοι Θεοί.

Και αυτή η ερωμένη του Διός, δέχθηκε την οργή της Ήρας που όρισε κανένας τόπος να μην δεχθεί τη Λητώ για να γεννήσει και η θεά των τοκετών Ειλείθυια να μην μπορέσει να πάει προς βοήθειάν των.

Έτσι, η Λητώ περιπλανήθηκε από τόπο σε τόπο.

Με αφετηρία το κέντρο της Βόρειας Κρήτης (προσέξτε το αυτό, όλοι οι μύθοι με τον Απόλλωνα συνήθως, απο κεί ξεκινούν), κάνει τον περίπλου του νησιού, περνά στα ανατολικά παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας, από την Αθήνα μέχρι τη Σκόπελο, συνεχίζει βόρεια, από τον Θερμαϊκό μέχρι τη Σαμοθράκη· στη συνέχεια κατεβαίνει νότια παραπλέοντας τη Μικρά Ασία και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, από την Ίδη μέχρι την Κνίδο, με μια παράκαμψη προς τη Σκύρο· τέλος, από την Κάρπαθο διαπλέει το Αιγαίο διαγώνια προς τα δυτικά μέχρι την άγονη Δήλο που έπλεε πάνω στη θάλασσα και καλούταν τότε Αστερία.

Εκεί γεννήθηκε πρώτη η Άρτεμις που βοήθησε τη μητέρα της να ξεγεννήσει και τον αδελφό της.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η Ήρα όρισε να μην γεννήσει η Λητώ σε τόπο που τον βλέπει ο ήλιος.

Όμως ο Βορέας, υπακούοντας σε εντολές του Δία, οδήγησε τη Λητώ στον Ποσειδώνα, που δημιούργησε έναν υδάτινο θόλο πάνω από το νησί της Δήλου.

Έτσι, «φτιάχτηκε» ένας τόπος ανήλιος, για να γεννήσει η Λητώ τα παιδιά της.

Όμως, αυτό δεν ήταν δυνατό χωρίς την παρουσία της θεάς του τοκετού, της Ειλειθυίας, και παρά την παρουσία όλων των υπολοίπων θεαινών, πλην φυσικά της Ήρας.

Εννέα μερόνυχτα κοιλοπονούσε η Λητώ στη ρίζα του μοναδικού δέντρου του νησιού, μιας φοινικιάς, μέχρι που οι θεές έστειλαν την αγγελιοφόρο των θεών Ίριδα στον Όλυμπο, για να πείσει την Ήρα να αφήσει την Ειλείθυια να κατεβεί στο νησί και να βοηθήσει την ταλαιπωρημένη γυναίκα.

Της έταξε μάλιστα ένα περιδέραιο εννέα πήχεις μακρύ από χρυσό και κεχριμπάρι.

Έτσι γεννήθηκε ο Απόλλωνας.

Και καθώς ήταν η έβδομη μέρα του μήνα, κύκνοι πέταξαν επτά φορές πάνω από το νησί την ώρα που γεννιόταν ο θεός.

Μια χρυσή μίτρα, μια λύρα και ένα άρμα ζεμένο σε κύκνους ήταν τα δώρα του Διός στον γιο του και του όρισε να πάει αμέσως στους Δελφούς.

Όμως οι κύκνοι οδήγησαν τον Απόλλωνα πρώτα στη χώρα τους, στη χώρα των Υπερβορείων με τον καθαρό ουρανό, στις όχθες του Ωκεανού πέρα από τον Βόρειο Άνεμο, οι οποίοι καθιέρωσαν λατρεία προς τιμή του θεού αδιάκοπη.

Ένα χρόνο έμεινε εκεί ο Απόλλωνας και μετά ήρθε στους Δελφούς και ίδρυσε το μαντείο του.

Και κάθε χρόνο γιόρταζαν την έλευση του θεού με εκατόμβες.

Άλλη παράδοση θέλει τη Λητώ να μεταμορφώνεται σε λύκαινα, για να ξεφύγει από την Ήρα, και να επιστρέφει στην κατοικία της στη χώρα των Υπερβορείων, για να γεννήσει.

Έτσι εξηγείται το επίθετο του θεού λυκογενής, δηλαδή γεννημένος από λύκο.

Ή γιατί λύκοι βοήθησαν τη Λητώ, όταν, μετά τον τοκετό, εκείνη πήγε στη χώρα Τρεμιλίδα με τα δύο νεογέννητα, σταμάτησε σε μια πηγή ή λίμνη για να τα λούσει, αλλά γελαδάρηδες την εμπόδισαν.

Η θεά, με τη βοήθεια των λύκων, τους μεταμόρφωσε σε βατράχια και μετονόμασε τη χώρα προς τιμή τους σε Λυκία (βλ. Αγελαδάρηδες). Στους τόπους απ' όπου πέρασε η Λητώ κοιλοπονώντας επιστατεί τελικά ο Απόλλωνας.

Όσο για τη Δήλο, αυτή ανταμείφθηκε από τον θεό· στερεώθηκε με τέσσερις αδαμάντινες στήλες στον βυθό της θάλασσας και μετονομάστηκε από Ορτυγία ή μάλλον Αστερία, όπως την αποκαλούσαν οι Αθάνατοι, σε Δήλο, που σημαίνει φανερή ή φωτεινή, λαμπρή, γιατί φανέρωσε τον θεό Απόλλωνα, τον θεό του φωτός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους