Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΓωγωΜαστροκώστα. Θάταν τα πρώτα χρόνια του τρέχοντος αιώνα, που σε είδα να περπατάς στα Ματογιάννια και μου κόπηκε η ανάσα.

Εξέπεμπες φως αείζον που σχημάτιζε ένα τεράστιο χρυσό φωτοστέφανο που σε αγκάλιαζε ολάκερη.

Μέχρι και σήμερα δεν έχω δει δια ζώσης άλλο πλάσμα να σε ξεπερνάει σε λάμψη, ομορφιά και χάρη.

Ομορφιά που μόνο χαρισματικά πλάσματα με σκήπτρα την αρετή και την καλοσύνη, αβίαστα εκπέμπουν.

Σε θαύμασα για τον μακρόχρονο αγώνα σου, σε ένοιωσα βαθιά γνωρίζοντας άριστα πως όποιος μπαίνει στον αστερισμό του Καρκίνου, συνδιαλέγεται βαθιά με τον εαυτόν του και αποκτά υψηλή ενσυναίσθηση, γίνεται καλύτερος, δοτικότερος, γενναιότερος μολονότι στο πίσω μέρος της σκέψης, ο φόβος της υποτροπής είναι πάντα παρών ... Θα σε θυμάμαι πάντα αφού απ αρχής σε ανα-γνώρισα μολονότι δε σε γνώρισα. Καλό ταξίδι εκεί που ανήκεις. Στο Φως

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους