Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΠΟ ΤΗΝ #ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ #ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ #ΠΟΛΙΤΩΝ «#ΕΛΠΙΔΑ» – Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών για Ριζοσπαστική Δημοκρατική Αλλαγή.

Η ώρα της ευθύνης και της συμμετοχής έφτασε.

Και η #ΕΛΠΙΔΑ δεν είναι #σύνθημα.

Είναι η τελευταία μεγάλη δύναμη που μπορεί να ενώσει την κοινωνία και να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα πορεία της χώρας,…τα υπόλοιπα στο κείμενο που ακολουθεί.

Προφανώς είτε δεν αναλύσατε σωστά όσα λέχθηκαν, λέγονται και εκφράζονται δημόσια από την Μαρία, είτε τα αναλύσατε και διαπιστώσατε ότι εδώ γεννιέται κάτι που μπορεί πραγματικά να ταράξει το μοντέλο της κομματοκρατίας και της πολιτικής διαχείρισης που #κρατά #καθηλωμένη την #κοινωνία εδώ και #δεκαετίες.

Ας #θυμηθούμε από τους δημόσιους λόγους της Μαρίας.

Ορισμένες μόνο από τις τοποθετήσεις που τόσο ενόχλησαν το σύστημα: #1ον. «Λες και υπήρχε περίπτωση να αποτελέσουμε γρανάζι αυτού του συστήματος…». Από την Μαρία, αυτό δεν είναι απλή πολιτική φράση.

Είναι καθαρή άρνηση υποταγής σε ένα μοντέλο εξουσίας που έμαθε να αναπαράγει εξαρτήσεις, φόβο και σιωπή.

Είναι #δήλωση #ρήξης και σε αυτή τη ρήξη συμπαραστέκεται όλη η κοινωνία της αποχής από την κομματοκρατία. #Πολεμήστε και #τρολάρετε όσο θέλετε, η κοινωνία απαιτεί πλέον ριζοσπαστικές αλλαγές στο υπάρχον πολιτικό μοντέλο. #2ον. «Οι τελευταίοι πολιτικοί είναι ό,τι χειρότερο μας έχει συμβεί…». Μια φράση που ταυτίζεται απόλυτα με όσα εδώ και χρόνια αναλύει ο καθηγητής Κοντογιώργης για την παρακμή του πολιτικού συστήματος, την κομματοκρατία και την αποκοπή της πολιτικής από την κοινωνία. #3ον. «Μέσα από αυτόν τον πόνο θα διεκδικήσω ό,τι δεν διεκδίκησα για το χαμένο μου παιδί». Εδώ δεν μιλά ένας επαγγελματίας πολιτικός.

Μιλά μια μάνα που μέσα από την πιο σκληρή προσωπική δοκιμασία είδε το πραγματικό πρόσωπο ενός ανοργάνωτου και απάνθρωπου κράτους.

Ανύπαρκτου κράτους.

Και όταν ο πόνος μετατρέπεται σε συνείδηση και ευθύνη, τότε γεννιούνται κοινωνικά κινήματα.

Πράγματι, πολλοί πολίτες μέχρι την εμφάνιση της Μαρίας αναζητούσαν ένα πρόσωπο που να εκφράζει αυθεντικά την ανάγκη κοινωνικής αφύπνισης και πολιτικής αξιοπρέπειας. #4ον. «Θα αγωνιστώ για μια δίκαιη και άξια χώρα». Το ίδιο το σύστημα που πίστευε ότι μπορεί να εξουθενώνει ανθρώπους, δημιούργησε απέναντί του μια Σπαρτιάτισσα του «Ή ταν ή επί τας». Γιατί υπάρχουν στιγμές που η σιωπή παύει να είναι επιλογή και γίνεται συνενοχή. #5ον. «Η κοινωνία θα ενεργοποιηθεί στα κοινά, γιατί έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία…». Αυτή η φράση της Μαρίας, είναι ίσως η πιο επικίνδυνη για το κατεστημένο.

Γιατί ένα σύστημα κομματοκρατίας δεν φοβάται τα κόμματα.

Φοβάται μια αφυπνισμένη κοινωνία.

Φοβάται τους πολίτες που συμμετέχουν, σκέφτονται, απαιτούν και παύουν να λειτουργούν ως χειροκροτητές εξουσίας. #6ον. «Χυδαιολογούν όταν φωνάζουμε να ακουστεί η αλήθεια.

Εμείς δεν έχουμε βλέψεις για σκοπιμότητες…». Όσο και αν επιχειρείται η αποδόμηση, υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία αναγνωρίζει ποιος αγωνίζεται από αλήθεια και ποιος από συμφέρον.

Και όταν η κοινωνία αρχίζει να αντιλαμβάνεται τη διαφορά, τότε η προπαγάνδα χάνει τη δύναμή της.

Αποδομούνται ακόμη και τα πιο ισχυρά συμφέροντα, αυτών των μέσων Εξαπάτησης της κοινής γνώμης. #7ον.

Η αναφορά στον Καζαντζάκη: «Τη δικαιοσύνη δεν θα τη φέρει κανείς έτοιμη.

Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας». Το ίδιο ισχύει και για την Ελευθερία, την Αξιοπρέπεια, την Ισότητα, την Ισονομία, την Πρόοδο, την Ενότητα και την Ειρήνη.

Λέξεις ελληνικές.

Λέξεις γεννημένες μέσα από τη σοφία και τους αγώνες αυτού του λαού.

Και όμως, για χρόνια ξεχάσαμε τις ρίζες μας και αφήσαμε άλλους να διαχειρίζονται τις αξίες που οι πρόγονοί μας δίδαξαν στην ανθρωπότητα.

Ίσως για αυτό #ταυτίστηκα #πολιτικά με πολλές από τις θέσεις που εκφράζει δημόσια η Μαρία.

Γιατί εδώ και χρόνια, μέσα από το βιβλίο μου «Η Εξουσία στους Δήμους – Γκρεμίστε τις αλυσίδες της κομματοκρατίας», υποστηρίζω ότι η χώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο δημοκρατικής λειτουργίας, όπου η κοινωνία θα συμμετέχει ουσιαστικά και οι άξιοι θα αναδεικνύονται μέσα από τις #τοπικές #κοινωνίες, σύμφωνα με το γνωστικό τους αντικείμενο, την κοινωνική τους διαδρομή και τα πραγματικά τους προσόντα.

Ένα #μοντέλο όπου η εξουσία #δεν θα επιβάλλεται από κομματικούς μηχανισμούς κορυφής, αλλά θα πηγάζει από τους ίδιους τους Δήμους και τις τοπικές κοινωνίες.

Όπου ο #βουλευτής θα εκλέγεται από τον Δήμο του και θα λογοδοτεί πραγματικά στην κοινωνία που τον εξέλεξε.

Και όπου, #μέσα από μια #πανελλαδική #σύνθεση #εκπροσώπων με ουσιαστικά και τυπικά προσόντα, θα αναδεικνύεται η εκτελεστική εξουσία και το υπουργικό συμβούλιο με βάση τη γνώση, την επάρκεια και την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και όχι απέναντι σε κομματικούς μηχανισμούς και ολιγαρχικά συμφέροντα.

Γιατί η Δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώνει με ΜΠΟΝΟΥΣ ως επάγγελμα πολιτικών οικογενειών και μηχανισμών εξουσίας. Η Δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή, αξιοκρατία, γνώση, κοινωνικό έλεγχο και πραγματική εκπροσώπηση των πολιτών.

Η κοινωνία πλέον δεν ζητά διαχειριστές της παρακμής.

Ζητά ριζοσπαστικές αλλαγές.

Ζητά συμμετοχή.

Ζητά αξιοπρέπεια. Ζητά Δημοκρατία με πραγματικό περιεχόμενο και όχι δημοκρατία βιτρίνας.

Η ώρα της ευθύνης και της συμμετοχής έφτασε.

Και η ΕΛΠΙΔΑ δεν είναι σύνθημα.

Είναι η τελευταία μεγάλη δύναμη που μπορεί να ενώσει την κοινωνία και να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα πορεία της χώρας. Δημήτρης Μπουντουτσίδης Συγγραφέας – Αναλυτής Προγραμματιστής Η/Υ «Η Εξουσία στους Δήμους – Γκρεμίστε τις αλυσίδες της κομματοκρατίας 25/5/2025

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους