Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΣΚΙΣΜΕΝΗ ΦΑΝΕΛΑ Το να δέρνουν ανηλεώς οι δεξιοί τους αριστερούς, όχι μόνο εδώ αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα, όπως συνέβη με τους ακτιβιστές του στολίσκου για τη Γάζα, αυτό είναι σύνηθες.

Αλλά δεξιοί να δέρνουν δεξιούς σε κοινή θέα και να ανταλλάσσουν «φιλοφρονήσεις» εις την γαλλικήν, αυτό είναι ανήκουστο.

Εντάξει, το να μην ακολουθούν οι πρωταγωνιστές του επεισοδίου στο οποίο αναφέρομαι τις ευαγγελικές υποδείξεις «όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα σου, στρέψον αυτώ και την άλλην» αυτό το καταλαβαίνω.

Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, ούτε ο χοντρός, ούτε ο λιγνός για να το κάνουμε πιο σαφές, είναι παιδιά του Κατηχητικού, σαν τα χριστιανόπουλα που πάνε σινεμά να δούνε πράκτορα 007.

Άλλωστε από πράκτορες ξέρουν και οι δυο: και ο ένας που παρακολουθεί με τη βοήθεια τους και ο άλλος που παρακολουθείται από τους Θου Βου της ΕΥΠ.

Το να απειλούν ο ένας τον άλλο με αγοραίες εκφράσεις λιμενεργατών κι αυτό το καταλαβαίνω.

Και οι δυο είναι με την ομάδα του λιμανιού και επιπλέον συχνάζουν στα σαλόνια, οπότε είναι «και του λιμανιού και του σαλονιού», τους δυο χώρους δηλ. όπου ομιλούνται τα γαλλικά απταίστως αλλά σε διαφορετική γλώσσα.

Εκείνο, όμως, που χρειάζεται «ψυχή βαθιά» για να το αντέξεις, εκείνο που δεν το χωράει ο νους σου, εκείνο που ξεπερνά την οριογραμμή των εσκαμμένων ήταν το αποτέλεσμα της κλωτσοπατινάδας στο πλαίσιο του εποικοδομητικού διαλόγου, που δεν ήταν άλλο από το σκίσιμο της φανέλας.

Διερωτώμαι λοιπόν.

Αυτός ο λαμπρός ανήρ, ο πρωθυπουργικός ανιψιός, που τον υποδέχθηκαν κι εδώ στο Κιλκίς μετά βαΐων και κλάδων δεν αντιλήφθηκε τη τεράστια σημασία της φανέλας και την έσκισε σαν χασέ; Διότι η φανέλα δεν είναι ένα απλό εσώρουχο, αλλά ένα σύμβολο ταυτισμένο με το λαό μας: με μας που ανήκουμε στη γενιά των Baby Boomers και τα καλοκαίρια κυκλοφορούσαμε στους χωματόδρομους με το φανελάκι, με τους πατεράδες μας που ήταν σκυμμένοι πάνω στο πάγκο του τεχνίτη με το φανελάκι, με τις μανάδες μας που έπλεναν τα φανελάκια στη σκάφη με πράσινο σαπούνι, με τις γιαγιάδες μας που έπλεκαν μαζί με τις κάλτσες και τη φανέλα του στρατιώτη στον ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Αλλά είναι μόνο αυτά που καθιστούν τη φανέλα κάτι το εξαιρετικό; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι το φανελάκι αναδεικνύει τον ερωτισμό του ανδρικού σώματος στο μέγιστο βαθμό; Δεν εννοώ βέβαια τον αξιοθρήνητο μεσήλικα παντρεμένο με το φανελάκι μέσα στο σώβρακο και τις ψηλές μαύρες κάλτσες μπροστά στη συζυγική παστάδα, αλλά τον Μάρλον Μπράντο με το εμβληματικό φανελάκι στο «Λεωφορείον ο πόθος», που έκανε τη Βίβιαν Λη να κατακλύζεται από πόθο.

Όσο για το ποδόσφαιρο εκεί είναι που η φανέλα παίζει τον κυρίαρχο ρόλο αν και οι ποδοσφαιριστές προ πολλού έχουν πάψει να παίζουν για τη φανέλα, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τους πολιτικούς.

Αν, όμως, ένα απλό τράβηγμα της φανέλας σε αντικανονικό μαρκάρισμα τιμωρείται με κίτρινη κάρτα, ποιά ποινή πρέπει να επιβληθεί για το σκίσιμο της φανέλας μέσα στο γήπεδο ή στις εξέδρες ενός γηπέδου; Και ο πρωθυπουργός της χώρας που προ ολίγων ημερών νουθετούσε τους βουλευτές του να ιδρώσουν τη φανέλα τι να πει τώρα που βλέπει τον ανιψιό του να λεονταρίζει σκίζοντας φανέλες που είναι και δυσεύρετες γιατί είναι 5 extra large; Και η καημένη η Ντορούλα τι να πει και πώς να συμφιλιώσει τον ανιψιό της με τον κουμπάρο της που με τις τρέλες που κάνουν θα οδηγήσουν τον αδελφό της στο να κρεμάσει τη φανέλα; Πώς άραγε το μητσοτακέικο από «αγία» κατάντησε «μια τρελή – τρελή οικογένεια» που διαρρηγνύει όχι ιμάτια αλλά φανελάκια; Το πιο πιθανό είναι ότι σοκαρίστηκαν με τη φανέλα των μπλαουγκράνα που παρουσίασε ο Αλέξης λέγοντας: «Φτιάχνουμε ομάδα για πρωτάθλημα.

Τα χρώματα τα βρήκαμε.

Το μπλε της πατρίδας μας, το κόκκινο των αγώνων μας». Μόνο που το χρώμα της πατρίδας μας δεν είναι το μπλε, εκτός αν από τη γαλανόλευκη αφαιρέσουμε το άσπρο και έτσι θα μας απομείνει μόνο το μπλε, το χρώμα της γαλάζιας πατρίδας που ονειρεύεται ο Ερντογάν.

Όσο για το άλλο χρώμα της Μπάρτσα αυτό είναι βαθύ κόκκινο, το λεγόμενο μπορντό, το οποίο ουδεμία σχέση έχει με το ροζουλί, που ίσως να είναι και πολύ εξτρεμιστικό μετά τη μετατόπιση του στα αριστερά του κέντρου.

Εν κατακλείδι ούτε η σκισμένη φανέλα του Μαρινάκη με θλίβει, ούτε η φανέλα της Μπάρτσα που πάει να οικειοποιηθεί ο Αλέξης με συγκινεί πλέον.

Εκείνο που μ’ ενοχλεί είναι ότι αυτά τα χρώματα τα έχει και ο ΚΙΛΚΙΣΙΑΚΟΣ, οπότε σ. Αλέξη διάλεξε ότι χρώματα θέλεις για το κόμμα σου αλλά την Κιλκισιακάρα μας μην την ανακατέψεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους