Γωγούλα μου αγαπημένη, πού πας και μ’ αφήνεις μόνο μου… Ήμασταν πάντα μαζί,ένα…χέρι χέρι παντού.Ακόμα κι όταν άλλαξαν οι ζωές μας, εμείς οι δυο πάντα μαζί. Γωγώ και Χάρης. «Μονόχνοτοι»,όπως έλεγες...
Γωγούλα μου αγαπημένη, πού πας και μ’ αφήνεις μόνο μου… Ήμασταν πάντα μαζί,ένα…χέρι χέρι παντού.Ακόμα κι όταν άλλαξαν οι ζωές μας, εμείς οι δυο πάντα μαζί.
Γωγώ και Χάρης. «Μονόχνοτοι»,όπως έλεγες… 25 ολόκληρα χρόνια… Στην αρχή ήσουν για μένα το είδωλο,το πάθος, το απόλυτο σύμβολο.
Μετά έγινες η φίλη που μου άλλαξε τη ζωή.
Κι ύστερα η γυναίκα πρότυπο,η μαμά της Βίκτωριας, η μαχήτρια, η πηγαία δύναμη… Ο ορισμός της υπομονής,της επιμονής και της ζωής.
Βοήθησες αθόρυβα τόσο κόσμο που πάλευε,δίνοντάς του το αστείρευτο κουράγιο σου για ζωή και ελπίδα … Πού μ’ αφήνεις, Γωγώ μου; Μου είχες πει ότι εμείς θα είμαστε για πάντα μαζί… Ότι δεν θα μ’ αφήσεις ποτέ…ότι θα με προστατεύεις για πάντα… Εγώ λύγισα τον τελευταίο χρόνο.
Εσύ δεν λύγισες ποτέ… ποτέ… Η οικογένειά σου,αυτά τα τελευταία δύσκολα 4 χρόνια,στάθηκε πρότυπο αγάπης και αφοσίωσης.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ,Γωγούλα μου… Τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο χωρίς εσένα… Εμείς δεν θα χαθούμε ποτέ. Σ’ αγαπώ. Καλό ταξίδι στις αιώνιες θάλασσες που τόσο λάτρευες… 🙏🏼🥲
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους