Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει μια σκηνή στους «Δύο Πύργους» (το βιβλίο), στο κεφάλαιο Road to Isengard, όπου ο Θέοντεν, Βασιλιάς του Ρόχαν, βλέπει να περνούν από μπροστά του οι μυθικοί Εντς, οι πανάρχαιοι ποιμένες των δέντρων.

Στέκεται τότε μπροστά σε κάτι που δεν χωρά στη συνηθισμένη του εμπειρία.

Είναι έτοιμος να τραβήξει το σπαθί του, αλλά ο Γκάνταλφ τον επιπλήττει για τον σκεπτικισμό του: «Πάει τόσος καιρός λοιπόν από τότε που άκουγες ιστορίες πλάι στη φωτιά;», του λέει. Ο Θέοντεν παραμένει για λίγο σιωπηλός κι έπειτα απαντά: «Μέσα από τις σκιές του θρύλου αρχίζω, νομίζω, να καταλαβαίνω λίγο το θαύμα των δέντρων.

Έζησα αρκετά ώστε να δω παράξενες μέρες.

Για πολύ καιρό φροντίζαμε τα ζώα μας και τα χωράφια μας, χτίζαμε τα σπίτια μας, σφυρηλατούσαμε τα εργαλεία μας ή φεύγαμε καβάλα για να βοηθήσουμε στους πολέμους της Μίνας Τίριθ.

Κι αυτό το λέγαμε ζωή των Ανθρώπων, τον τρόπο του κόσμου.

Λίγο μας ένοιαζε τι βρισκόταν πέρα από τα σύνορα της γης μας.

Έχουμε τραγούδια που μιλούν γι’ αυτά τα πράγματα, μα τα ξεχνάμε, τα διδάσκουμε μόνο στα παιδιά, σαν αδιάφορη συνήθεια.

Και τώρα τα τραγούδια κατέβηκαν ανάμεσά μας από παράξενους τόπους και περπατούν ορατά κάτω από τον Ήλιο.» Ο Θέοντεν αυτήν τη στιγμή δεν ανακαλύπτει τη μαγεία.

Συνειδητοποιεί πως η πραγματικότητα ήταν πάντα μεγαλύτερη από τη συνήθεια.

Έτσι και σήμερα, τα τραγούδια κατέβηκαν ανάμεσά μας και περπατούν ορατά κάτω από τον ήλιο: στις φωτιές, στους πολέμους, στο μίσος, στους πρόσφυγες, στους ανεξέλεγκτους αλγόριθμους, στις νέες γενιές που αρνούνται να κληρονομήσουν σιωπηλά έναν κουρασμένο κόσμο.

Το ερώτημα είναι αν θα τα αναγνωρίσουμε εγκαίρως.

Αν θα συνεχίσουμε να διδάσκουμε τις παλιές ιστορίες σαν αδιάφορη συνήθεια ή αν θα μάθουμε να τις ακούμε ξανά ως οδηγίες επιβίωσης, ευθύνης και θαυμασμού.

Γιατί ίσως η αρχή της σοφίας είναι ακριβώς αυτή: να καταλάβουμε ότι ο κόσμος δεν ήταν ποτέ μικρός. Εμείς τον μικρύναμε για να μη φοβόμαστε. Και τώρα μας ζητά να τον κοιτάξουμε ολόκληρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους