Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λoιδορήθηκε όσο λίγοι προπονητές στον κόσμο. Τον ειρωνεύονταν ξανά και ξανά, τον αποκαλούσαν "λούζερ", "κολλημένο" και πολλά ακόμα, συνήθως ανυπόστατα.

Εκείνος υπέμενε καρτερικά την αρνητική αυτή κριτική, που συχνά ξέφευγε από το μέτρο.

Αλλά οι απαντήσεις δίνονται στο γήπεδο, εκεί που κρίνονται όλα.

Κι ο Γιώργος Μπαρτζώκας, που οδήγησε τον Ολυμπιακό σε δύο συνεχόμενες πρωτιές στη ρέγκιουλαρ - σίζον - κάτι εξαιρετικά δύσκολο και με δεδομένη την αύξηση ποιότητας στην Ευρωλίγκα - μπήκε σε μια εκλεκτή λίστα προπονητών με πάνω από μία κατακτήσεις (και μάλιστα σε δύο διαφορετικές δεκαετίες). Δεν μπορώ και δε θέλω κιόλας να διανοηθώ τι θα γινόταν αν ο Ολυμπιακός έχανε από μια Ρεάλ με απουσίες, οι οποίες όμως την ανάγκασαν να παίξει πολύ με το τρίποντο (το οποίο της βγήκε απόλυτα). Και με παίκτες, όπως ο Λάιλς - τον οποίο προσωπικά εκτιμώ πολύ από τα χρόνια του στο κολλέγιο του Κεντάκι - να παίρνουν και περισσότερες προσπάθειες και περισσότερα λεπτά συμμετοχής απ' ότι θα έπαιρναν αν έπαιζε ο Ταβάρες, ο Λεν και ο Γκαρούμπα.

Αυτό που σκέφτομαι τώρα και το πανηγύρισα σα να είναι ένας δικός μου άνθρωπος, είναι πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας δικαιώθηκε.

Κανείς προπονητής δεν είναι τέλειος και ούτε θα υπάρξει ποτέ κανείς - εκτός αν αρχίσουμε τους AI κόουτς, που και πάλι δε θα έχουν το αλάθητο, όσο τουλάχιστον θα παίζεται μπάσκετ από ανθρώπους και όχι από ρομπότ -. Ακόμη και αν έχανε το τρόπαιο για μένα παραμένει ένας προπονητής κορυφαίος.

Επιπλέον έχει την εκτίμηση μου, επειδή ασχολείται με την τέχνη.

Προπονητής που πηγαίνει στο θέατρο - και μάλιστα σε μη συστημικές παραστάσεις - σημαίνει ότι έχει κουλτούρα (με την καλή έννοια της λέξης) και ποιότητα.

Εξάλλου είναι από τους ανθρώπους του αθλητισμού που δε διστάζουν να παίρνουν δημόσια θέση για την κοινωνία, για τα προβλήματα των πολιτών, να μιλά για την αδικία και να μη ξεχνά τις αριστερές του καταβολές.

Και κάτι τελευταίο: Έχω παρατηρήσει πώς συνήθως αυτοί που αποκαλούν κάποιους άλλους λούζερ είναι συνήθως οι ίδιοι αποτυχημένοι.

Ένας πετυχημένος - μιλώντας για όσους δεν πάτησαν επί πτωμάτων για να πετύχουν - ξέρει ότι για να φτάσεις ψηλά χρειάζεται κόπος και πολύς ιδρώτας.

Δεν ασχολείται λοιπόν με τους άλλους, αλλά το πώς εκείνος θα γίνεται ακόμα καλύτερος και πώς θα εξελίσσεται συνεχώς.

Αντίθετα οι αποτυχημένοι συνέχεια ψάχνονται, ίσως γιατί αν αποτύχει εκείνος τον οποίο "κράζουν" και χλευάζουν είναι σαν να τον εντάσσουν μαζί τους στο δικό τους κλαμπ, το κλαμπ των αποτυχημένων.

Μη ξεχνάμε ότι ένας προπονητής δεν είναι αυτός που παίζει μέσα στο γήπεδο.

Είναι υπεύθυνος για τις αλλαγές, για την καλή ψυχολογία μιας ομάδας, για το καλό διάβασμα του αντιπάλου, για την προσαρμοστικότητα του ανάλογα με το πώς κυλά το παιχνίδι και για πολλά ακόμα.

Αλλά δεν είναι ούτε αυτός που θα πάρει το τελευταίο σουτ, ούτε το τελευταίο ριμπάουντ, ούτε αν η πάσα του γίνει λάθος αντί για ασίστ.

Κι όπως εξελίχθηκε όλη η φετινή ευρωπαϊκή χρονιά του Ολυμπιακού, στο τέλος μένει το: "And the winner is Giorgos Bartzokas..." https://all4fun.gr/stiles/gourou/117066-and-the-winner-is-giorgos-bartzokas

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους