Για ακόμη μια φορά, το μεγαλύτερο κόμμα στην Κύπρο ήταν η αποχή. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τίποτα δεν αλλάζει. Ο Κύπριος θέλει αλλαγή… αλλά μόνο στο Facebook και στα comments. Την ώρα της κάλπης...
Για ακόμη μια φορά, το μεγαλύτερο κόμμα στην Κύπρο ήταν η αποχή.
Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τίποτα δεν αλλάζει. Ο Κύπριος θέλει αλλαγή… αλλά μόνο στο Facebook και στα comments.
Την ώρα της κάλπης παθαίνει αμνησία τελευταίας στιγμής και επιστρέφει στους ίδιους που εδώ και χρόνια του πουλάνε “σταθερότητα”, ενώ γύρω του όλα ακριβαίνουν, οι τράπεζες πίνουν το αίμα του κόσμου και τα σκάνδαλα πέφτουν βροχή.
Και κάπως έτσι, πάμε για ακόμα 5 χρόνια... νέα Videogate, νέα Al Jazeera, νέα εξυπηρέτηση ημετέρων, νέους δείκτες “ανάπτυξης” που μόνο στα χαρτιά υπάρχουν ενώ ο κόσμος μετρά τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα.
Το πιο αστείο; Μετά θα βρίζουν όλοι τα κόμματα, τους πολιτικούς, το σύστημα, το κράτος και ό,τι άλλο βρουν μπροστά τους… μέχρι τις επόμενες εκλογές που θα κάνουν ακριβώς τα ίδια.
Μέσα σε όλο αυτό όμως, υπάρχει και κάτι που προσωπικά κρατώ θετικά... η Άμεση Δημοκρατία μπήκε στη Βουλή.
Ναι, ίσως όχι όσο δυνατά περίμεναν κάποιοι.
Αλλά η πραγματικότητα είναι απλή! Tώρα ξεκινάνε όλα.
Τώρα είναι που πρέπει να αποδείξουν ότι δεν μπήκαν εκεί για να γίνουν “άλλοι τέσσερις του συστήματος”. Και προσωπικά θέλω να δω και τους 4 βουλευτές να συγκρούονται καθημερινά με ό,τι είναι απέναντι στον πολίτη.
Χωρίς δημόσιες σχέσεις, χωρίς χαριτωμενιές και χωρίς πολιτικές εκπτώσεις.
Γιατί αν είναι να μπεις στη Βουλή για να γίνεις ακόμα ένας βολεμένος του κυκλώματος, καλύτερα να μην έμπαινες ποτέ.
Πολιτικά, να το θυμάστε από τώρα, θα δείτε συνεργασίες που σήμερα κάποιοι αποκλείουν.
Θα δείτε κόμματα να κάνουν “στρατηγικές συγκλίσεις” για καρέκλες και προεδρίες.
Δεν θα μου κάνει εντύπωση αν δούμε τον Πρίγκιπα Πρόεδρο της Βουλής μετά το μάζεμα που έκανε τις τελευταίες μέρες, ούτε αν δούμε πιο στενή γραμμή μεταξύ ΕΛΑΜ και ΔΗΚΟ στις επόμενες πολιτικές κινήσεις και προεδρικές ισορροπίες.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, στην κυπριακή πολιτική δεν υπάρχουν “κόκκινες γραμμές”. Υπάρχουν μόνο συμφέροντα και σωστή χρονική στιγμή.
Και τέλος, ένα πραγματικό ευχαριστώ σε κάθε άτομο που ψήφισε τον Κωστας Αντωνιου αλλά και σε όλους τους φίλους και γνωστούς που στήριξαν την Άμεση Δημοκρατία ακόμη κι αν ψήφιζαν σε άλλες πόλεις.
Ήταν μια δυνατή εμπειρία.
Και τώρα βλέπουμε πολλά πιο καθαρά.
Γιατί τελικά, το πρόβλημα στην Κύπρο δεν είναι ότι δεν έχουμε επιλογές. Είναι ότι ο κόσμος φοβάται να ξεβολευτεί αρκετά για να τις δοκιμάσει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους