«Είμαι πολύ περήφανος για τον πατέρα μου, για το ότι πάλεψε για την ανθρωπότητα και τα πιστεύω του, για τον σοσιαλισμό. Από την άλλη, για εμένα και την αδελφή μου, ήταν απών μέχρι τα 10 μας χρόνια...
«Είμαι πολύ περήφανος για τον πατέρα μου, για το ότι πάλεψε για την ανθρωπότητα και τα πιστεύω του, για τον σοσιαλισμό.
Από την άλλη, για εμένα και την αδελφή μου, ήταν απών μέχρι τα 10 μας χρόνια.
Τον είχαμε δει 1-2 φορές στη φυλακή και αναρωτιόμασταν γιατί είμαστε χωρίς τον πατέρα μας.
Ήταν πολύ δύσκολο για τη μητέρα μας.
Αργότερα βέβαια, όταν καταλάβαινα τι γινόταν και υπήρξε η δικτατορία στην Ελλάδα, ο πατέρας μου βοήθησε μαζί με κάποιους άλλους ώστε να επανέλθει η δημοκρατία, οπότε κατάλαβα πολύ καλά γιατί υπερασπιζόταν τις ιδέες του και αυτό ήταν πολύ κομβικό στον τρόπο που μεγάλωσα και διαμόρφωσα τον χαρακτήρα μου». Είμαι πολύ περήφανος για τον πατέρα μου, για το ότι πάλεψε για την ανθρωπότητα και τα πιστεύω του, για τον σοσιαλισμό.
Από την άλλη, για εμένα και την αδελφή μου, ήταν απών μέχρι τα 10 μας χρόνια.
Τον είχαμε δει 1-2 φορές στη φυλακή και αναρωτιόμασταν γιατί είμαστε χωρίς τον πατέρα μας.
Ήταν πολύ δύσκολο για τη μητέρα μας.
Αργότερα βέβαια, όταν καταλάβαινα τι γινόταν και υπήρξε η δικτατορία στην Ελλάδα, ο πατέρας μου βοήθησε μαζί με κάποιους άλλους ώστε να επανέλθει η δημοκρατία, οπότε κατάλαβα πολύ καλά γιατί υπερασπιζόταν τις ιδέες του και αυτό ήταν πολύ κομβικό στον τρόπο που μεγάλωσα και διαμόρφωσα τον χαρακτήρα μου». Τα ίδια ακριβώς κι εγώ.
Επισκεπτήρια με την μάνα μου, στην Αίγινα κι αργότερα στην Λέρο.
Και πριν, στα κυνηγητά από την αστυνομία, και μετά στις αίθουσες των δικαστηρίων, γεμάτες από τους ασφαλίτες.
Και στο σχολείο, μπούλινγκ.
Οχι από τους συμμαθητές, αλλά από μερικά φασιστόμουτρα καθηγητές.
Ομως, όταν έχεις αποκτήσει τις άμυνές σου από το σπίτι, όλα ξεπερνιούνται.
Και με την αλληλεγγύη των συμμαθητών και φίλων, ξεπερνιούνταν ήρεμα κι απλά.
Και βέβαια, από την άλλη μεριά, άνθρωποι που πριν μας ήταν άγνωστοι, έδειχναν την στήριξη και εγκαρδιότητά τους.
Όπως οι αείμνηστοι ο κος Λέλης, που είχε το φροντιστήριο στην οδό Τριπόδων στην Πλάκα και ο κος Χαμπάκης με το φροντιστήριο των αγγλικών Φιλελλήνων και Όθωνος στο Σύνταγμα, που και οι δύο (εντελώς άγνωστοι μεταξύ τους) είχαν δώσει εντολή να χρεώνομαι τα δίδακτρα στο μισό.
Ξεχνιούνται αυτά βρε παιδιά; Και καθόμαστε τώρα κι ασχολούμαστε ένα 24ωρο με τα σκατά. Με έναν κουμπάρο κι έναν ανηψιό με το σόου τους στις κερκίδες του ΟΑΚΑ…
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους