Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μαμά, τα πόδια μου πονάνε τόσο πολύ... Περπατάμε ασταμάτητα τόσες ώρες και αυτές οι βαριές σακούλες πάνω στο μικρό μου σώμα με εξαντλούν.

Προσπαθώ όσο μπορώ να συνεχίσω να περπατώ δίπλα σου, αλλά κάθε βήμα γίνεται όλο και πιο δύσκολο.

Οι ώμοι μου καίνε, τα πόδια μου τρέμουν και νιώθω απίστευτα κουρασμένο, κι όμως οι άνθρωποι μάς αναγκάζουν να συνεχίζουμε χωρίς σταματημό.

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν βλέπουν πως είμαι μόνο ένα μικρό γαϊδουράκι.

Δεν είμαι μηχανή φτιαγμένη για να κουβαλά βαριά φορτία όλη μέρα.

Είμαι ένα ζωντανό πλάσμα, με συναισθήματα, πόνο και φόβο μέσα στην καρδιά μου.

Όλο μου το σώμα υποφέρει και το μόνο που ζητώ είναι λίγη ξεκούραση, λίγο νερό και λίγη καλοσύνη.

Αντί όμως για αγάπη, μας αντιμετωπίζουν σαν εργαλεία για τη μεταφορά αποσκευών.

Μαμά, βλέπω τον πόνο στα μάτια σου και αυτό με φοβίζει ακόμα περισσότερο.

Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν πως οι ζωές μας δεν έχουν αξία; Γιατί αδιαφορούν για τα δάκρυα και την ταλαιπωρία μας; Μακάρι να καταλάβαιναν ότι κι εμείς κουραζόμαστε, πονάμε και ονειρευόμαστε μια ζωή ήρεμη, χωρίς φόβο και βάσανα.

Είμαι απλώς ένα μικρό μωρό που θέλει να μένει κοντά στη μητέρα του, να τρέχει ελεύθερο και να ζει χωρίς πόνο... Σας παρακαλώ, μην κάνετε την παιδική μου ηλικία γεμάτη δυστυχία και ταλαιπωρία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους