Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συγκλονισμένη από τον θάνατο της Γωγώς Μαστροκώστα, δεν μπορώ παρά να κάνω αυτή την ανάρτηση στο όνομα κάθε γυναίκας που νόσησε η νοσεί από καρκίνο μαστού.

Σαν σήμερα κλείνω 6 χρόνια από την επέμβαση στο στήθος μου (μαστεκτομή) Το σόκ της διάγνωσης ήταν τεράστιο και ακόμα προσπαθώ να το διαχειριστώ.Υστερα ήρθε το σοκ της απώλειας του στήθους μου, λίγο αργότερα το σοκ με τις χημειοθεραπείες και την απώλεια των μαλλιων, τις απανωτές θεραπείες ,το σοκ από ένα σώμα που δεν σε υπακούει, που πέφτει, σηκώνεται , ξαναπέφτει, αλλάζει,δεν είναι αναγνωρίσιμο, είναι σαν ξένο.

Σαν να αποφάσισε κάτι που μπήκε μέσα σου να σε αποσυντονίσει, να σε αποπροσανατολίσει να σε κακομεταχειριστεί να σου αφήσει σημάδια στο κορμί και στη ψυχή!Να προσπαθείς κάθε μέρα-ενώ βρίσκεσαι σε κατασταση σοκ- να αποστασιοποιηθείς από το πρόβλημα να βλέπεις τον εαυτό σου σαν να βλέπεις κάποιον άλλο για να μπορέσεις να καταννοήσεις τι συμβαίνει και να αγωνιστείς για να μπορέσεις να ζήσεις.Και όλα αυτά με τον φόβο του θανάτου να αιωρείται σαν Δαμόκλειος Σπάθη!Να αγωνίζεσαι κάθε μέρα και να ξυπνάς, αν μπορείς να κοιμηθείς, και να τσιμπιέσαι για να διαπιστώσεις ότι ναι, ακόμα εδώ είμαι σήμερα, αύριο; δεν ξέρω... Κι ύστερα να συνηθίζεις ; τον άλλο σου εαυτό, τον καινούργιο, να τον αγαπάς και να τον φροντίζεις,να χαίρεσαι την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία,να μην κάνεις μακροχρόνια σχέδια, να ζείς την κάθε στιγμή να γεύεσαι και να γελάς να ρουφάς την ζωή έτσι όπως δεν το έκανες πριν.

Κάθε μικρή χαρά να γίνεται μεγάλη, κάθε στιγμή να είναι θείο δώρο.

Ομως τον καινούργιο σου εαυτό , οι άλλοι , οι πιο πέρα, τον απεχθάνονται, τον στραβοκοιτάνε, δεν τον αποδέχονται, δεν θέλουν να τον αποδεχθούν από φόβο κυρίως και από αγνωσία.

Πως να δεχθεί κάποιος μια γυναίκα που ήταν ωραία , είχε ωραίο στήθος, ωραία μαλλιά, ήταν σέξυ, χωρίς στήθος , χωρίς μαλλιά,και έχοντας χάσει την αυτοπεποίθησή της, αφού έχασε την εικόνα της , έχασε την θυληκότητά της; Ετσι σκέφτονται οι πολλοί και δεν βλέπουν ότι αυτή η γυναίκα είναι ακόμα ζωντανή και δεν είναι ίδια ,αλλά είναι καλύτερη; Και είναι καλυτερη γιατί είναι πιο δυνατή, είναι η άλλη πλευρά του εαυτού της που είναι ποιό όμορφη από την προηγούμενη,γιατί κατάφερε να υπάρχει και να περπατάει , να ζει εν ολίγοις με περισσή συνείδηση, με μεγαλύτερη αγκαλιά, με μεγαλύτερη γενναιοδωρία,με ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχει ,χάνοντας μαζί με το στήθος της και όλες τις μικρότητες και τις κακίες που κατακλύζουν την ψυχή και το μυαλό.Και δεν μπορεί να καταλάβει και θλίβεται από τους πολλούς που την αφήνουν στην άκρη, στην δουλειά της που περνάει στην "διάκριση" αντί να δώσουν το χέρι τους , αυτοί οι πολλοί οι κατέχοντες την εξουσία, εδώ και εκεί, για να την σηκώσουν να της δώσουν ευκαιρεία να αναδείξει τον καινούργιο της εαυτό, αντί να την περιοθωριοποιήσουν! Είναι όμως τυχερή αν υπάρχουν οι λίγοι, που την αγαπούν όπως είναι, όπως την αγαπούσαν και πριν, οπως ήταν.

Αυτοί που συμπορεύτηκαν μαζί της στα εύκολα αλλά και στα δύσκολα. Η Γωγώ δεν ήταν φίλη μου , δεν την ήξερα προσωπικά, εκτός από ενα "χαίρω πολύ" στο μακρυνό παρελθόν, ωστόσο,η Γωγώ ήταν μια νέα γυναίκα που έφυγε εντέλει από κοντά μας αφού αγωνίστηκε πολύ να μείνει στη ζωή έχοντας συμπαραστάτη τον άνδρα της και την κόρη της.

Ηταν μια τυχερή γυναίκα!Καλό σου ταξίδι Γωγώ! Εκεί που πας δεν χρειαζεται να αποδείξεις τίποτα!Η Αγάπη τους θα σε συνοδεύει! Σχέδιο της εικαστικού Marilisa MarilouMarilisas Rendl

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους