Αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον φίλο Nikos Manias για το σχόλιό του στον διάλογο με τον υποτιθέμενο και αυτοπροσδιοριζόμενο ως καθηγητή John Agelopoulos. Είναι ότι...
Αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον φίλο Nikos Manias για το σχόλιό του στον διάλογο με τον υποτιθέμενο και αυτοπροσδιοριζόμενο ως καθηγητή John Agelopoulos.
Είναι ότι πιο γνήσιο και αληθινό έχει γραφτεί στον δημόσιο διάλογο που ξεκίνησε αυτές τις μέρες με αφορμή την φωτογραφία μου: Τον πύργο του αίσχους. Nikos Manias υποκλίνομαι.
Μιλήσατε για πειραγμένη φωτογραφία.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η φωτογραφία, του φίλου Vassilis Stamos, είναι τραβηγμένη με τηλεφακό ενώ η άλλη με ευρυγώνιο (το πιο πιθανό). Και μιας και υπάρχει και τμήμα φωτογραφίας στο ΠΑΔΑ, δεν θα σας μιλήσω για τις διαφορές στη λήψη με ευρυγώνιο και τηλεφακό, ούτε φανταζομαι ότι χρειαζεται να σας εξηγήσω τι σημαίνει "ματιά του φωτογράφου". Τι σημαίνει φωτογραφική σύνθεση.
Tο ότι ,"ο οπτικός πολιτισμός βρίσκεται σε διαρκή αλληλεπίδραση με τα ιστορικά γεγονότα και την κοινωνική δυναμική κάθε εποχής, καθιστώντας τον τόσο μια καλλιτεχνική όσο και μια πολιτική δύναμη άρρηκτα συνδεδεμένη με τις επικρατούσες συνθήκες" (Walter Benjamin). Και αφού, τώρα, θέσατε το ζήτημα στη σωστή του βάση, ότι δεν είναι τεχνικό φωτογραφικό το θέμα, ας μπούμε κατευθεία στην ουσία.
Τι συμβολίζει ο συγκεκριμένος ουρανοξύστης και πως απεικονίζεται αυτός ο συμβολισμός μέσα από τον τρόπο που το εξέφρασε ο φωτογράφος.
Ποιά είναι η σχέση μεταξύ της Ακρόπολης, του ουρανοξύστη, του τάνκερ στο φόντο και της ευρύτερης εικόνας της τσιμεντούπολης των Αθηνών; Ενόχλησε ο φωτογράφος; Η εικόνα; Ή ο συμβολισμός; Εκεί πρέπει να σταθείτε, κατα τη γνώμη μου και ως ακαδημαικός, αντί να στηλιτεύετε φωτογράφους για το τι τεχνική χρησιμοποιούν για να εκφράσουν μια πραγματικότητα και το κοινό που αλληλεπιδρά με την εικόνα, ως ψεκασμένους (πολύ ατυχής επιλογή λέξης για μη πολιτικούς, πάλι κατα την ταπεινή γνώμη μου, κύριε καθηγητά). Πάμε λίγο παραπέρα.
Ποιά η διαφορά μεταξύ ενός φαραωνικού έργου ψευδής επίδειξης μεγαλείου (γεμάτες από τέτοια έρημα μεγαθήρια και άλλες ολιγαρχικές χώρες) και ενός αρχιτεκτονικού έργου πολιτισμικής, οικονομικής και τεχνολογικής σημασίας; Η Ακρόπολη δεν είναι ουρανοξύστης αλλά ούτε συγκρίνεται και με ουρανοξύστες Παγκόσμιων Πόλεων, όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, η Σαγκάη, το Ντουμπάι.
Ομοίως και η Αθήνα δεν θα κερδίσει μια θέση ανάμεσα σε αυτές τις πόλεις με ουρανοξύστες. Στις Παγκόσμιες πόλεις οι ουρανοξύστες συμβολίζουν κάτι.
Σαφώς καπιταλισμό, ο οποίος συνοδεύεται, όμως, από πραγματική επιδειξη ισχύος, οικονομικής, τεχνολογικής, πολιτισμικής ακόμα και στρατιωτικής.
Τι ακριβώς επιδεικνύει ο ουρανοξύστης του Ελληνικού; Την ολιγαρχία που κάνει ότι θέλει στην Ελλάδας Τους εφοπλιστές που με τα χρήματά τους μπορούν να δηλώνουν ατιμώρητοι ότι έχουν hesμένο τον πρωθυπουργό μιας χώρας; Τους διαπληκτισμούς πετρελαιάδων εφοπλιστών και οικογενειακών μελών της κυβέρνησης στα γήπεδα με φόντο τα οικονομικά σκάνδαλα και την διαφθορά; Την παρέμβαση της Ευρωπαικής Εισαγγελεως για μπλοκάρισμα των Ευρωπαικών κονδυλίων επειδή κατηγορεί την κυβέρνηση ως απατεώνες; Ποιός είναι ο συμβολισμός του Ελληνικόν; Ότι η Αθήνα ομορφαίνει; Γίνεται καθαρότερη και δεν θα βρωμά από αγνώστου προέλευσης αέριο πιθανά αποτέλεσμα εγκληματικής δραστηριότητας λαθρεμπορίου καυσίμων, ομοίως όπως και με το πολύνεκρο ατύχημα των Τεμπών; Παράνομες δραστηριότητες στις οποίες φαίνεται να εμπλέκονται ταυτόχρονα πετρελαιάδες, νονοί της ενέργειας και κυβερνητικά στελέχη; Ποιά περηφάνεια πρέπει να αποπνέει στον απλό Αθηναίο το έργο αυτό που για να κτιστεί δόθηκε η γη του Ελληνικού σαν βοσκοτόπι στον Λάτση; Που σχεδιάζεται έτσι ώστε να εμποδίζει την πρόσβαση στην ακτή, στον Αργοσαρωνικό και το ηλιοβασίλεμά του, στον απλο΄Αθηναίο; Που μας θυμίζει την παλιά πρόβλεψη ότι θα χάσουμε ότι έχουμε δικό μας, ως κυρίαρχος λαός, και θα γίνουμε τα γκαρσόνια των πλούσιων Ευρωπαίων; Που σας φαίνεται παράξενο ότι δεν γίνεται, για αυτούς και πολλούς άλλους λόγους, δεκτό αυτό το έργο και χαρακτηρίζεται ως έκτρωμα για λόγους όχι αρχιτεκτονικής αισθητικής αλλά πολιτικής ηθικής; Βλέπετε πόσα πράγματα μπορεί να μας πει μια φωτογραφία, κύριε καθηγητά, και τι ωραίες και μεγάλες κουβέντες ανοίγει; Και αν μη τι άλλο, νομίζω θα συμφωνήσετε μαζί μου, ο δημόσιος διάλογος δεν είναι ποτέ κακός και μια φωτογραφία που προκαλεί δημόσιο διάλογο, δεν είναι ψέκασμα. Ευχαριστώ και με συγχωρείτε για την μακρυγορία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους