Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άλλο ένα μήνυμα προς τους σκληρούς τους στρέιτ άντρες, αυτούς στύβουν την τεστοστερόνη όταν βγαίνουν από το μπάνιο, τους άλφα άλφα μέιλ, τα ρσενικά τα άγρια, τα αγέρωχα, τα λιοντάρια, τους λύκους.

Θυμάστε ρε μάγκες πόσες φορές έχουμε φάει ξύλο στο δρόμο επειδή ντυθήκαμε με παντελόνια, ζώνες και πουκάμισα; Πόσες φορές μας έφτυσαν, μας απείλησαν; Πόσες φορές πήγαμε από άλλο δρόμο στο σπίτι για να μη μας στήσουν καρτέρι; Θυμάστε ρε καρντάσια πόσες φορές αναγκαστήκαμε να κάνουμε πιάτσα στο δρόμο με κίνδυνο να μας σκοτώσει ή να μας βιάσει ο κάθε ανώμαλος γιατί δεν είχαμε άλλες επιλογές στην δουλειά, γιατί κάθε φορά που έβλεπαν ότι είμαστε στρέιτ, άντρες γέννημα θρέμμα, μας χτύπαγαν την πόρτα στα μούτρα, γιατί δεν ήθελαν ανθρώπους σαν εμάς στον χώρο τους; Για να μη διώχνουμε τους πελάτες; Θυμάστε ρε αλάνια πόσες φορές σκεφτήκαμε να αυτοκτονήσουμε όταν μας πέταξαν οι γονείς μας από το σπίτι επειδή κατάλαβαν ότι μας αρέσουν οι γυναίκες; Πόσο μας μίσησαν οι γονείς μας; Σε πόσους από εμάς δε μας μίλησε ποτέ ξανά η οικογένεια; Πόσες φορές κοιμηθήκαμε σε παγκάκια και σε πάρκα επειδή μας έπιασαν να δοκιμάζουμε τα ρούχα του πατέρα μας; Θυμάστε ρε παιχτούρες πόσες φορές αναγκαστήκαμε να αφήσουμε τις σπουδές μας, το σχολείο, μια τέχνη γιατί δε μπορούσαμε να σταθούμε από το μπούλινγκ των άλλων, καθηγητών και μαθητών; Θυμάστε ρε μπροδερς μου πόσες φορές δε μας άφηναν να νοικιάσουμε σπίτι, πόσες πόρτες φάγαμε κι ας είχαμε τα λεφτά γιατί δε γούσταραν που ήμασταν ντυμένοι σαν κάγκουρες, που φοβόντουσαν μήπως φέρουμε καμιά γκόμενα στο σπίτι; Θυμάστε ρε φιλάρες πόσες φορές μας αγνόησαν οι μπάτσοι για τόσες και τόσες καταγγελίες με χίλιες αποδείξεις διαθέσιμες, πόσες φορές μας αγνόησαν στην καλύτερη, μας «περιποιήθηκαν» στην χειρότερη, ακόμα κι όταν ήμασταν θύματα; Πόσες φορές βρήκανε αδερφούς μας μάγκες νεκρούς και δε νοιάστηκε κανείς ποιος τους σκότωσε και γιατί.

Θυμάστε ρε ψηλοί μου πόσες φορές μας αρνήθηκαν ιατρικές υπηρεσίες, πόσες φορές μας αγνόησαν σε νοσοκομεία, πόσες φορές δεν πήραμε τη σωστή θεραπεία, πόσες φορές μας υποτίμησαν και μας ξεφτίλησαν στις ιατρικές πράξεις, γιατί έτυχε να έχουμε πουλί και να το γουστάρουμε; Θυμάστε ρε σκύλοι του πολέμου πως όλη μας η ζωή έχει περάσει με κατάθλιψη, μοναξιά, με ουσίες, με αγωγές, με αυτοκτονικό ιδεασμό, με ψυχιατρεία και φυλακές γιατί κανείς σε αυτήν την ρουφιάνα την κοινωνία δε δέχτηκε αυτό που έτυχε να γεννηθούμε, τις πραγματικές ανάγκες του σώματος και του μυαλού μας, την κοινωνική έκφραση του φύλου μας; Πόσο μας πονάει ρε αντρακλάδες μου που ξέρουμε ότι όταν μας πάνε να μας θάψουν παίζει να μην είναι κανένας στην κηδεία, ακόμα και όταν θα έχουμε πεθάνει θα ντρέπονται για εμάς.

Θυμάστε ρε πόσες φορές μας βιάσανε άνθρωποι που μας μισούνε, που δε θέλουν να μας βλέπουνε ρε. Τι τους νοιάζουμε ρε γαμώτο; Πόσες φορές μας επιτέθηκαν ομαδικά, πόσες φορές κινδυνέψαμε από αυτούς που τη Δευτέρα μας γούσταραν και την Τρίτη μας ήθελαν τουλουμιασμένους στο νοσοκομείο; Δε θυμάστε ρε καυλιάρηδες.

Και ξέρετε γιατί.

Γιατί δε ζούμε εμείς έτσι, γιατί ούτε μια ώρα δε θα αντέχαμε να ζήσουμε έτσι.

Γιατί έτυχε να γεννηθούμε σε μια προνομιακή κατάσταση.

Και ξέρεις τι; Για αυτό δεν χρειάζονται straight pride, μαλάκα.

Και μετά ξέρεις τι ακόμα; Αντί να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη θέση για αλληλεγγύη, για να απλώσουμε το χέρι να σηκώσουμε και τον πεσμένο να κάτσει δίπλα μας, εμείς αρχίσαμε τις κλωτσιές.

Όταν βλέπαμε τον Ζακ/ Zackie Oh ταυτιζόμασταν με τους δολοφόνους του, όχι με το θύμα.

Μη μας πούνε και τίποτα αδερφές να πούμε, καλύτερα φονιάδες.

Για ένα κούτελο ζούμε.

Ταυτιζόμαστε τόσο πολύ με τους φονιάδες που έχουμε γίνει ψηφιακοί serial killers, πίσω από τα πληκτρολόγια πετάμε πυρηνικές κεφαλές μίσους και ρατσισμού για κάτι που έτυχε να μην είμαστε.

Θέλουμε να αποδείξουμε ότι είμαστε άντρες κι αποδεικνύουμε ότι είμαστε καθάρματα και σκουπίδια.

Δείτε μας ρε, κυνηγάμε σαν κυνηγόσκυλα μια είδηση για ΛΟΑΤΚΙ για να κάνουμε χαχα και να βρίσουμε.

Ρε τι αρχίδια έχουμε ή έστω τι αρχίδια είμαστε.

Το ίδιο είναι στο μυαλό μας Έτσι σας μαθαίνουν να είστε άντρες στα reels; Αυτά σας λένε οι άλλοι αποτυχημένοι; Έτσι παρηγοριέστε; Κι ύστερα οι γραμμές γίνονται λεπτές, τα πληκτρολόγια γίνονται μπουνιές, σιδερογροθιές, σουγιάδες κι ύστερα έχουμε τραυματίες, νεκρούς, σακατεμένους, ανθρώπους να δίνουν μάχη για τη ζωή τους.

Χρυσαυγιτίζει ο ουρανός πίσω από τα κινητά και τα λάπτοπ.

Κι έρχονται οι πολιτικοί να στήνουν ατζέντες, μας έφαγε η woke κουλτούρα σου λέει, να μη μπορούμε να βιάσουμε και να σκοτώσουμε τους τρανς, εκεί μας κατάντησαν.

Τι μεσαίωνα ζούμε, τι καταπίεση! Για να γεμίσει βόμβες τον πλανήτη ο Τραμπ εκεί βασίστηκε, δύο φύλα πενήντα πόλεμοι, η Αγγλία βυθιζόταν στα χρέη και στην παρακμή κι ο πρωθυπουργός της το μόνο που είχε στη στοχοθεσία του ήταν η εξάλειψη των διαφορετικών ταυτοτήτων φύλου, ο Μητσοτάκης ανέβαινε στον Υμηττό και του το έλεγαν οι εξωγήινοι.

Σπέρνουν μίσος, άγνοια, φόβο και ρατσισμό, θερίζουν πολέμους.

Αυτοί ξέρουν τι κάνουν, εμείς τι ξέρουμε; Τι έμεινε πια να ξέρουμε.

Ξέρω κι εγώ, γάμα τα φύλα, τουλάχιστον να παραμείνουμε άνθρωποι.

Ο στίχος που με είχε συγκινήσει περισσότερο όταν ήμουν μικρός ήταν αυτός του Πανούση: Καταναλώνομαι τις νύχτες με την δικιά τους συνταγή εγώ πουλάω τα όνειρά μου στους ξενύχτες κι αυτοί γαμάνε μια πληγή

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους