Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις ιστορικές βραδιές του Ολυμπιακού δεν κοιμάσαι. Άλλες φορές από στενοχώρια, άλλες από χαρά.

Ευτυχώς είναι περισσότερες οι δεύτερες και το ξενύχτι γλυκό.

Έγραφα ώρες πριν από τον ημιτελικό με τη Φενέρ και επαναλάμβανα πριν από τον χθεσινό τελικό με τη Ρεάλ ότι δεν (θεωρώ πως) υπάρχουν πεπρωμένα και χρωστούμενα.

Υπάρχει μόνο τι κάνεις σήμερα και πως προετοιμάστηκες γι' αυτό χθες και προχθές, κυριολεκτικά ή μεταφορικά αναφορικά με το χθες ή προχθές. Ο Ολυμπιακός υπέφερε όλη τη σεζόν, και ακόμα περισσότερο στον χθεσινό τελικό, για να φτάσει σε κάτι που άξιζε όσο κανείς άλλος.

Όμως προετοιμάστηκε για να τα καταφέρει.

Και καμιά φορά η καλύτερη προετοιμασία είναι αυτό που επέλεξε να κάνει το κλαμπ.

Να βελτιώσει ό,τι μπορούσε να βελτιώσει σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο αλλά ΚΥΡΙΩΣ να παραμείνει πιστό στο πλάνο και στα πρόσωπα που το υπηρετούν.

Να μην τα διαλύσει όλα μετά από μία, δύο, τρεις ακόμα και τέσσερις φορές που έφτασε κοντά αλλά δεν τα κατάφερε.

Και ταυτόχρονα με την αργή πνευματική - ψυχολογική ζύμωση ήρθε η δικαίωση.

Ναι, το σενάριο μοιάζει βγαλμένο από ταινία.

Κάνει πιο πικάντικη αυτή την κούπα ότι κατακτήθηκε στο σπίτι του αιωνίου αντιπάλου μ' εκείνον μάλιστα απόντα.

Για μένα ωστόσο αυτό είναι δευτερεύον (είναι μόνο για χαβαλέ ή καζούρα όπως συνηθίζει να κάνει ένας οπαδός στον άλλο) και δεν πρέπει να επισκιάζει το σημαντικό. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την Ευρωλίγκα όντας αυτό που συμφωνούν όλοι: η καλύτερη ομάδα της σεζόν. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την Ευρωλίγκα μένοντας πιστός στο πλάνο. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την Ευρωλίγκα σεβόμενος το άθλημα, τον εαυτό του, την ιστορία του, φίλους αλλά και εχθρούς.

Ήταν μια νίκη του καλού, όπως εύστοχα έγραψε στο προφίλ του μετά τη λήξη ο φίλος Ευτύχης Βαρδουλάκης μ' ένα κείμενο που δεν θα μπορούσε παρά να με βρει απόλυτα σύμφωνο.

Και το καλό πρέπει να δικαιώνεται.

Όλος ο οργανισμός του μπασκετικού Ολυμπιακού είναι πιο «ελαφρύς» από χθες το βράδυ.

Το βάρος του «πρέπει», που έγινε θεόρατο και σχεδόν αδύνατα διαχειρίσιμο όπως έγραφα κατ' επανάληψη όλη τη σεζόν χάρη στην απώλεια του Κάουνας και την καπάκι κατάκτηση από τον Παναθηναϊκό, έπνιγε την ομάδα.

Της στερούσε οξυγόνο.

Πιο σαφές δεν μπορούσε να γίνει απ' όσο έγινε χθες βράδυ στο γυάλινο του ΟΑΚΑ.

Ακριβώς γι' αυτό περίμενα ό,τι είδα στον τελικό και απορούσα με το πως και γιατί δεν μπορούσαν να το καταλάβουν άπαντες γράφοντας αφέλειες περί νίκης με 20π+ διαφορά.

Ακόμα και ο τραυματισμός του Γκαρούμπα, μετά απ' αυτόν του Ταβάρες, έβαζε μερικά γραμμάρια ακόμα πίεσης σ' αυτό το «πρέπει», πέρα από το «εντός έδρας» λόγω χώρας φιλοξενίας του F4 και κόσμου.

Νομίζω θα ήταν καλύτερα αν ήταν παρών ο Γκαρούμπα, πιθανώς και ο Ταβάρες. Ο Ολυμπιακός θα ήξερε τι να αντιμετωπίσει (σε αντίθεση μ' αυτό που βρήκε μπροστά του χθες) και με την 3άδα ψηλών που φρόντισε να διαθέτει θα το έκανε και με επιτυχία.

Αλλά ας αφήσουμε τα ειδικά για τους γνώστες. Ο Ολυμπιακός λοιπόν είναι πιο «ελαφρύς» από χθες το βράδυ.

Έφυγε το «πρέπει», το «μαύρο σύννεφο» του κάτι θα πάει κακά στο τέλος.

Κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος, με δεδομένη την επιθυμία των διοικητικών ηγετών του όπως τονίστηκε από τους ίδιους μετά τη λήξη του τελικού συν το ανακαινισμένο ΣΕΦ, που θεωρώ - εκτιμώ (μένει να φανεί βεβαίως) ότι οι καλές μέρες δεν είναι μόνο πίσω αλλά και μπροστά γι' αυτή την ομάδα.

Μια ομάδα που έχει κορμό, σωστή νοοτροπία και ενότητα.

Και με ελάχιστες προσθαφαιρέσεις θα είναι ακόμα καλύτερος του χρόνου.

Αλλά αυτό αργεί.

Προς το παρόν αξίζουν να το απολαύσουν.

Και αρκετοί από τους χιλιάδες, εκατομμύρια, που πανηγυρίζουν από χθες το βράδυ και δηλώνουν περήφανοι, ας κοιταχτούν και σε κανέναν καθρέφτη (ας ρίξουν μια ματιά στα προφίλ τους στα social media, θα βοηθήσει για να φρεσκαριστεί η μνήμη) και ας κάνουν πρώτα τη δική τους αυτοκριτική για το τι έσουραν σε προπονητή και παίκτες καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν σε δύσκολες στιγμές.

Όταν έδειξαν να ξεχνούν το ρόλο τους, δηλαδή του supporter - υποστηρικτή, και αναλαμβάνοντας εκείνον του χειρότερου και δίχως έλεος επι-κριτή. ΥΓ: Ασχέτως του αν τη συμπαθεί κανείς ή όχι, ΑΠΕΙΡΑ respect στη Ρεάλ για την απίστευτη προσπάθεια που έκανε και τον αξέχαστο τελικό που «χάρισε» σε όλους. Η αξία του ηττημένου εξάλλου δίνει έξτρα πόντους και στον νικητή. Olympiacos B.C. EuroLeague

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους