Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πολιτική κριτική στον Τσίπρα δεν μπορεί να γίνεται από τα δεξιά, ούτε με όρους «προδοσίας προσώπων» και παρασκηνίου ολιγαρχών μόνο.

Αν ο Μητσοτάκης χάσει κάποτε από τον Τσίπρα ή από οποιονδήποτε νέο φορέα γύρω του, αυτό δεν θα συμβεί επειδή ο Τσίπρας έγινε ξαφνικά αριστερός, αλλά επειδή η κοινωνική φθορά της ΝΔ δημιουργεί ανάγκη πολιτικής εναλλαγής μέσα στο ίδιο σύστημα εξουσίας.

Η αστική τάξη δεν επενδύει συναισθηματικά.

Χρησιμοποιεί εναλλακτικές πολιτικές λύσεις όταν η μία κυβέρνηση φθείρεται και δεν μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά την κοινωνική δυσαρέσκεια. Ο Μητσοτάκης χάνει δυνάμεις λόγω: της ακρίβειας και της διάλυσης της αγοραστικής δύναμης, της ιδιωτικοποίησης βασικών κοινωνικών αγαθών, της εργασιακής ανασφάλειας, των σκανδάλων και της αλαζονείας εξουσίας, της αποξένωσης μεγάλων τμημάτων της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων.

Εκεί ακριβώς παρεμβαίνει ο Τσίπρας ως «εφεδρεία σταθερότητας». Όχι ως ανατροπή του συστήματος, αλλά ως προσπάθεια ανανέωσης της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης ώστε να εκτονωθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια χωρίς να αμφισβητηθεί η οικονομική κυριαρχία των ισχυρών.

Γι’ αυτό και μεγάλα συμφέροντα ή τμήματα των ΜΜΕ μπορεί να τον ξαναστηρίξουν.

Όχι επειδή έγιναν αριστεροί, αλλά επειδή σε περιόδους κρίσης το σύστημα χρειάζεται εναλλαγές προσώπων για να επιβιώνει.

Η κομμουνιστική κριτική λοιπόν δεν είναι: «Ο Τσίπρας συνεργάζεται με ολιγάρχες ενώ ο Μητσοτάκης όχι». Η ουσία είναι ότι και οι δύο κινούνται μέσα στο ίδιο πλαίσιο οικονομικής εξουσίας, της ΕΕ, των αγορών και της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Η διαφορά τους αφορά κυρίως τον τρόπο διαχείρισης και το πολιτικό ύφος.

Αν ο Τσίπρας επιστρέψει, θα προσπαθήσει να εμφανιστεί ως: • πιο “κοινωνικός”, πιο “δημοκρατικός”,πιο “πατριωτικός”, πιο “αντιδεξιός”. Και αυτό μπορεί να βρει απήχηση σε κουρασμένα λαϊκά στρώματα που θέλουν να φύγει ο Μητσοτάκης.

Το πραγματικό ερώτημα για την Αριστερά όμως δεν είναι ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα το υπάρχον σύστημα, αλλά αν υπάρχει οργανωμένο λαϊκό κίνημα, εργατική συμμετοχή και πολιτικό σχέδιο ρήξης με την εξουσία του κεφαλαίου. Χωρίς αυτά, κάθε «επιστροφή σωτήρα» θα οδηγεί απλώς σε ανακύκλωση προσώπων και απογοήτευσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους