Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην πολιτική ακούμε συχνά το ίδιο επιχείρημα: «Δεν έχει εμπειρία να κυβερνήσει». Το λένε συνήθως για ανθρώπους που δεν προέρχονται από κομματικούς μηχανισμούς, δεν μεγάλωσαν μέσα σε γραφεία εξουσίας και δεν έμαθαν να ζουν από το κράτος.

Όμως η ιστορία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι οι κοινωνίες προχώρησαν μπροστά όχι χάρη στους “επαγγελματίες” πολιτικούς, αλλά χάρη σε ανθρώπους απλούς, με αξίες, δουλειά και αίσθημα δικαιοσύνης.

Η περίπτωση της μητέρας που έχασε το παιδί της στην τραγωδία των Τεμπών και αποφασίζει να μπει στον δημόσιο αγώνα δεν γεννήθηκε από φιλοδοξία.

Γεννήθηκε από πόνο.

Από την ανάγκη να μη θαφτεί η αλήθεια.

Από την ανάγκη να υπάρξει δικαιοσύνη εκεί όπου πολλοί πολίτες αισθάνονται ότι υπάρχει μόνο συγκάλυψη, καθυστέρηση και πολιτική προστασία.

Και τότε εμφανίζονται οι γνωστές φωνές: «Δεν έχει εμπειρία». «Δεν ξέρει από πολιτική». «Πώς θα κυβερνήσει;» Αλλά αξίζει να αναρωτηθούμε: Πόση “εμπειρία” χρειάζεται για να πεις την αλήθεια; Πόση “εμπειρία” χρειάζεται για να έχει κάποιος καθαρή συνείδηση; Πόση “εμπειρία” χρειάζεται για να νοιάζεται πραγματικά για τον λαό; Η πολιτική δεν θα έπρεπε να είναι επάγγελμα κλειστής κάστας.

Δεν είναι κληρονομικό δικαίωμα των βολεμένων.

Είναι ευθύνη απέναντι στην κοινωνία.

Ο κόσμος έχει δει ηγέτες που ξεκίνησαν από φτωχές και αγροτικές οικογένειες και κυβέρνησαν με ήθος. Ο José Mujica, πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάη, έζησε σαν απλός αγρότης.

Δεν εγκαταστάθηκε στην πολυτέλεια της εξουσίας.

Δώριζε σχεδόν όλο τον μισθό του και έλεγε ότι «φτωχός δεν είναι αυτός που έχει λίγα, αλλά αυτός που χρειάζεται ατελείωτα πολλά». Ο Abraham Lincoln γεννήθηκε σε ξύλινη καλύβα, σε φτωχή αγροτική οικογένεια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δεν είχε πολιτικά τζάκια πίσω του.

Είχε επιμονή, αυτομόρφωση και αίσθημα δικαιοσύνης. Ο Luiz Inácio Lula da Silva στη Βραζιλία μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και εργάστηκε από μικρός ως εργάτης πριν φτάσει στην ηγεσία της χώρας του.

Κανείς από αυτούς δεν θεωρούνταν “κατάλληλος” από τις ελίτ της εποχής τους.

Κι όμως άφησαν ισχυρό αποτύπωμα γιατί είχαν επαφή με τον απλό άνθρωπο και γνώριζαν τι σημαίνει δυσκολία.

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί πολίτες σήμερα δεν κουράστηκαν από την “έλλειψη εμπειρίας”. Κουράστηκαν από την εμπειρία της διαφθοράς, της αλαζονείας και της ατιμωρησίας.

Όταν μια κοινωνία αρχίζει να φοβάται περισσότερο έναν έντιμο άνθρωπο χωρίς πολιτικό παρελθόν παρά ένα φθαρμένο σύστημα γεμάτο σκάνδαλα, τότε ίσως έχει ξεχάσει τι σημαίνει δημοκρατία.

Η δικαιοσύνη δεν ανήκει σε κόμματα.

Ο πόνος δεν έχει ιδεολογία.

Και η αξιοπρέπεια δεν χρειάζεται κομματική άδεια για να μπει στην πολιτική.

Ίσως τελικά αυτό που φοβίζει περισσότερο δεν είναι η «απειρία». Ίσως αυτό που φοβίζει είναι ένας άνθρωπος που δεν χρωστά τίποτα σε κανέναν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους