Γενέθλια λοιπόν, με τα χρόνια μου δεμένα κότσο στο κεφάλι κι όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο πιστεύω στις εισόδους. Να ανοίγεις μία πόρτα μέσα σε μια δύσκολη μέρα. Να τολμάς να χτυπάς κουδούνια που...
Γενέθλια λοιπόν, με τα χρόνια μου δεμένα κότσο στο κεφάλι κι όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο πιστεύω στις εισόδους.
Να ανοίγεις μία πόρτα μέσα σε μια δύσκολη μέρα.
Να τολμάς να χτυπάς κουδούνια που μπορεί και να μη σου ανοίξουν.
Να λες «μπαίνω» χωρίς να ξέρεις ακριβώς πού.
Κάποτε φίλοι μου νόμιζα πως η ζωή είναι να βρίσκεις την κατάλληλη έξοδο κινδύνου.
Τώρα πιστεύω το αντίθετο.
Η ζωή είναι να φτιάχνεις εισόδους εκεί που οι άλλοι βλέπουν τοίχο.
Σε δρόμους που δεν υπόσχονται τίποτα σπουδαίο, παρά μόνο ότι θα σε πάνε λίγο παρακάτω απ’ τον χθεσινό σου εαυτό.
Δεν γίνεται η ζωή να έχει μόνο ΕΞΟΔΟ.
Κάπου πρέπει να γράφει και «ΕΙΣΟΔΟΣ». Κι αν δεν υπάρχει, την βάφεις μόνος σου στο χρώμα που γουστάρεις και μπαίνεις. Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε! 𝒏𝒐𝒕𝒆: ευχαριστώ τον Ολυμπιακό για το δώρο γενεθλίων.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους