ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΧΩΡΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΔΥΟ ΣΚΕΛΗ: Πρώτα λοιπόν θα ασχοληθώ με τα του οίκου μας... Υπάρχει μία σκηνή στην ταινία του (επίκαιρου) Κρίστοφερ Νόλαν, "The dark knight rises", όπου ο "κακός...
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΧΩΡΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΔΥΟ ΣΚΕΛΗ: Πρώτα λοιπόν θα ασχοληθώ με τα του οίκου μας... Υπάρχει μία σκηνή στην ταινία του (επίκαιρου) Κρίστοφερ Νόλαν, "The dark knight rises", όπου ο "κακός" Bane, λέει στον Μπάτμαν: "η νίκη σε νίκησε". Τι σημαίνει αυτό για τον Παναθηναϊκό; Ότι η κατάκτηση της Ευρωλίγκα το 2024, τον έκανε να επαναπαυτεί! Δεν ήταν πια ένα "πεινασμένο" σύνολο όπως τότε.
Και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στον ημιτελικό του 2025, κόντρα στην Φενέρμπαχτσε.
Φέτος, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος διατυμπάνιζε πως διαθέταμε πλέον το καλύτερο ρόστερ της ιστορίας.
Την στιγμή που εκείνο το θρυλικό ρόστερ της σεζόν 2008-09 διέθετε μεταξύ άλλων Διαμαντίδη, Γιασικέβιτσους, Σπανούλη, Μπατίστ.
Το άκουγα και το διάβαζα τότε και έλεγα μέσα μου "πώς είναι δυνατόν να τα λένε αυτά"; Αλλά δεν ήθελα να γίνω μίζερος, την στιγμή που είχε γίνει μία μεγάλη επένδυση.
Φέτος ο σχεδιασμός χάλασε εξαιτίας της αρνητικής τροπής που πήρε η υπόθεση Βαλαντσιούνας.
Απ' ότι φάνηκε δεν είχε γίνει ιδιαίτερη διεργασία σε εναλλακτικό πλάνο (α ρε Σάνι πόσο λείπεις). Και ξαφνικά περιμέναμε τους μεσσίες... Πρώτα τον Λεσόρ και έπειτα τον Χέιζ - Ντέιβις.
Επιμένοντας σε μία αδούλευτη άμυνα, την οποία εγκαταλείψαμε στα πρώτα δύο παιχνίδια των πλέι οφ και αφού το σχέδιο πέτυχε, είπαμε να επιστρέψουμε σε κάτι που δε λειτουργούσε σωστά, ώστε να πάθουμε το κάζο που μας άξιζε.
Κοινώς, βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας.
Φέτος η υπεροψία και η αλαζονεία μας τιμώρησαν (ξανά). Γιατί σταθήκαμε σε μία επιτυχία.
Κάτι που στα 13 χρόνια της κοινής συνύπαρξης Ζοτς και αδερφών Γιαννακόπουλων δε γινόταν.
Και ξέρετε γιατί; Γιατί μία επιτυχία δεν αρκούσε.
Βασικά όσους τίτλους και να κατακτούσαμε, δε μας αρκούσαν.
Ήμασταν διαρκώς πεινασμένοι.
Και πάνω από όλα ενωμένοι.
Ενώ "σήμερα" μόνο λάθη κάνουμε.
Πάμε και στην αντίπερα όχθη.
Όπως έχει γράψει και ένας γνωστός δημοσιογράφος του ΠΑΟ μας, ο Ολυμπιακός και ο κόσμος του αποτελούν κοινωνικό φαινόμενο! Ο Ολυμπιακός πρεσβεύει τη νίκη με κάθε τρόπο.
Και ο κόσμος του, την τάση να αποκτούν κάτι και ας μην είναι με την αξία του που λέμε.
Χαίρονται ακόμα και με τα "αγορασμένα", αυτά που δε μόχθησαν για να τα αποκτήσουν.
Αρκεί να πουν ότι τα κατέκτησαν.
Είναι ακριβώς όπως οι ψηφοφόροι παλιού κυβερνώντος κόμματος, που έμπαιναν σε δημόσιες υπηρεσίες δίχως απολυτήρια, διπλώματα, πτυχία και λοιπά.
Δηλαδή όχι με την αξία τους, αλλά με την ψήφο τους.
Με ρουσφέτια! Άλλωστε ο Σωκράτης Κόκκαλης, αυτός που εδραίωσε το μότο "νίκη με κάθε τρόπο" ήταν άμεσος συνεργάτης της κυβέρνησης (και όχι μόνο). Βαθύ κράτος βλέπετε... Έτσι και στην Ευρωλίγκα... Εδώ και μια πενταετία έχουν πάρει τα ηνία του παρασκηνίου από την Ρεάλ Μαδρίτης και την ΤΣΣΚΑ και πάλευαν να πάρουν το 4ο ευρωπαϊκό με κάθε τρόπο.
Συνήθως αυτός ήταν οι βολές.
Φέτος το έκαναν ξεκάθαρο.
Δεν ήταν μόνο η εύνοια της διαιτησίας, ήταν και η επίδειξη δύναμης απέναντι στους άλλους διεκδικητές.
Πρώτα από όλα στον Παναθηναϊκό, που δεν τον ήθελαν στο ΟΑΚΑ, το σπίτι του και έπειτα στην Φενέρμπαχτσε και τέλος στην Ρεάλ Μαδρίτης.
Όλη η Ευρώπη πλέον τα είδε αυτά.
Μια ματιά στα σχόλια, σε ποστ της σελίδας της Ευρωλίγκα στα σοσιαλ θα σας αποδείξει του λόγου το αληθές.
Μίλησαν για κάρμα και αποκατάσταση της τάξης.
Για νίκη απέναντι στην τοξικότητα του Παναθηναϊκού. Ποιοί; Αυτοί που βρίζουν σε κάθε αγώνα θεούς και δαίμονες.
Που ανεβαίνουν σε κάγκελα και απειλούν παιδιά και βρίζουν μητέρες.
Αυτοί που ειρωνεύονται σε κάθε ευκαιρία τους αντιπάλους τους.
Αυτοί που έβγαλαν ανακοίνωση εναντίον των παικτών τους εν μέσω τελικών πρωταθλήματος.
Αυτοί που κάθε χρόνο ζητούν πώληση της ΚΑΕ στην οικογένεια αυτού που γίνεται πανευρωπαϊκώς σόου με τις σκισμένες μπλούζες και τις "υπόγειες" τακτικές του. (Ρωτήστε τους Άγγλους την γνώμη τους για τον Βαγγέλη Μαρινάκη). Μιλούν για τοξικότητα αυτοί που δε σέβονται ούτε τον γιο που θέλει να τιμήσει την μνήμη του πατέρα του.
Μιλούν για τοξικότητα αυτοί που δεν κάνουν την παραμικρή κίνηση όταν ένα ολόκληρο γήπεδο βρίζει μία κόρη.
Αυτοί λοιπόν εφέτος "επέτυχαν". Πέτυχαν τον σκοπό τους... Κέρδισαν με ΚΑΘΕ τρόπο.
Τέσσερα χρόνια τώρα, το Κάρμα τούς τιμωρούσε.
Εφέτος τους άφησε.
Δεν υπήρχε λόγος να το χάσουν.
Δε θα καταλάβουν ποτέ το μάθημά τους.
Άλλωστε τόσες βαλίτσες έχουν ξοδέψει! Για αυτό λοιπόν η μισή Ελλάδα υποστηρίζει τον Ολυμπιακό.
Γιατί είναι πιο εύκολο να κατακτάς κάτι που έχεις αγοράσει.
Δεν απαιτεί κόπο και θυσίες.
Ενώ εμείς οι υπόλοιποι έχουμε γευτεί πολλές πίκρες και λίγες χαρές.
Ξέρουμε όμως να εκτιμάμε.
Και να έχουμε το κεφάλι ψηλά! Γενικά το άδικο πονάει, αλλά ούτε η ζωή, ούτε ο αθλητισμός είναι πάντα δίκαιοι.
Λένε ότι όλα για κάποιο λόγο γίνονται.
Και ίσως το εφετινό έγινε για να μας δώσει να καταλάβουμε κάποια πράγματα.
Για να μας δώσει κίνητρο... Αρκετά όμως με τα λόγια.
Μόνο πράξεις στο εξής, εντάξει Δημήτρη; Όπως είπε και ο admin μίας άλλης πράσινης σελίδας, να είστε περήφανοι που δε φωνάζετε γκολ στα καλάθια και πέναλτι στα φάουλ.
Ό,τι έχτισε η οικογένεια Γιαννακόπουλου είναι ανεκτίμητης αξίας.
Όπως και το όραμα του Γιώργου Καλαφάτη! Εμείς παλεύουμε - δεν αγοράζουμε! Να πούμε και συλλυπητήρια και κουράγιο στην οικογένεια και τους οικείους του Παρασκευά Άντζα.
Κρίμα να φεύγουν άνθρωποι σε τέτοια ηλικία, ειδικά όσοι έχουν υπηρετήσει τον αθλητισμό! ΥΓ: Μόνο ενωμένοι γράφουμε ιστορία ΥΓ2: Έτσι όπως μας θέλετε εσείς, ποτέ μας δε θα γίνουμε εμείς ΥΓ3: Στις χαρές και στις λύπες μαζί ΥΓ4: ☘️ -Chris-
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους