Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τον Οκτώβριο του 1949, λίγους μήνες μετά την έκδοση του δυστοπικού μυθιστορήματος του Τζορτζ Όργουελ 1984, ο Άλντους Χάξλεϊ έστειλε μια επιστολή στον συγγραφέα.

Είχαν περάσει δεκαεπτά χρόνια από τότε που ο ίδιος είχε δημοσιεύσει τον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο, τη δική του εκδοχή μιας μελλοντικής πολιτικής δυστοπίας. Ο Χάξλεϊ είχε μόλις ολοκληρώσει την ανάγνωση του βιβλίου του Όργουελ.

Η επιστολή του ξεκινά με επαινετικό τόνο, αλλά σύντομα μετακινείται σε μια σύγκριση των δύο έργων και σε μια καθαρή διατύπωση της θέσης του: ότι το μέλλον, όπως το φανταζόταν εκείνος, ίσως να είναι πιο κοντά στην εκδοχή του Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου παρά σε εκείνη του 1984. (Σημείωση: Το 1917, ο Άλντους Χάξλεϊ είχε διδάξει για λίγο γαλλικά στο Ίτον.

Ένας από τους μαθητές του ήταν ο Έρικ Μπλερ — ο μετέπειτα Τζορτζ Όργουελ.) Wrightwood, Καλιφόρνια 21 Οκτωβρίου 1949 Αγαπητέ κύριε Όργουελ, Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους σας να πείτε στους εκδότες σας να μου στείλουν ένα αντίτυπο του βιβλίου σας.

Έφτασε ενώ βρισκόμουν στη μέση μιας εργασίας που απαιτούσε πολύ διάβασμα και συμβουλευτική αναφορών· και δεδομένου ότι η κακή μου όραση καθιστά απαραίτητο να περιορίζω την ανάγνωσή μου, έπρεπε να περιμένω πολύ καιρό πριν μπορέσω να ξεκινήσω το 1984.

Συμφωνώντας με όλα όσα έχουν γράψει οι κριτικοί για αυτό, δεν χρειάζεται να σας πω, για άλλη μια φορά, πόσο σπουδαίο και πόσο βαθιά σημαντικό είναι το βιβλίο.

Επιτρέψτε μου να μιλήσω αντ' αυτού για το θέμα με το οποίο καταπιάνονται οι σελίδες του — την τελική επανάσταση.

Οι πρώτες νύξεις μιας φιλοσοφίας της τελικής επανάστασης —της επανάστασης που βρίσκεται πέρα από την πολιτική και την οικονομία και η οποία στοχεύει στην ολοκληρωτική ανατροπή της ψυχολογίας και της φυσιολογίας του ατόμου— βρίσκονται στον Μαρκήσιο ντε Σαντ, ο οποίος θεωρούσε τον εαυτό του συνεχιστή και ολοκληρωτή του Ροβεσπιέρου και του Μπαμπέφ.

Η φιλοσοφία της κυρίαρχης μειονότητας στο 1984 είναι ένας σαδισμός που έχει οδηγηθεί στο λογικό του συμπέρασμα, προχωρώντας πέρα από το σεξ και αρνούμενος αυτό.

Το αν στην πραγματικότητα η πολιτική της «μπότας-στο-πρόσωπο» μπορεί να συνεχιστεί επ' αόριστον φαίνεται αμφίβολο.

Η δική μου πεποίθηση είναι ότι η κυρίαρχη ολιγαρχία θα βρει λιγότερο επίπονους και σπάταλους τρόπους διακυβέρνησης και ικανοποίησης της δίψας της για εξουσία, και αυτοί οι τρόποι θα μοιάζουν με εκείνους που περιέγραψα στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο.

Είχα την ευκαιρία πρόσφατα να μελετήσω την ιστορία του ζωικού μαγνητισμού και του υπνωτισμού, και μου έκανε μεγάλη εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο, εδώ και εκατόν πενήντα χρόνια, ο κόσμος αρνείται να λάβει σοβαρά υπόψη τις ανακαλύψεις του Μέσμερ, του Μπρέιντ, του Έσντεϊλ και των υπολοίπων.

Εν μέρει λόγω του κυρίαρχου υλισμού και εν μέρει λόγω της κρατούσας ευπρέπειας, οι φιλόσοφοι και οι επιστήμονες του δέκατου ένατου αιώνα δεν ήταν διατεθειμένοι να ερευνήσουν τα πιο περίεργα γεγονότα της ψυχολογίας ώστε οι πρακτικοί άνθρωποι, όπως οι πολιτικοί, οι στρατιώτες και οι αστυνομικοί, να τα εφαρμόσουν στον τομέα της διακυβέρνησης.

Χάρη στην εθελούσια άγνοια των πατέρων μας, η έλευση της τελικής επανάστασης καθυστέρησε για πέντε ή έξι γενιές.

Ένα άλλο τυχερό ατύχημα ήταν η ανικανότητα του Φρόιντ να υπνωτίσει με επιτυχία και η επακόλουθη απαξίωση του υπνωτισμού από μέρους του.

Αυτό καθυστέρησε τη γενική εφαρμογή του υπνωτισμού στην ψυχιατρική για τουλάχιστον σαράντα χρόνια.

Τώρα όμως η ψυχανάλυση συνδυάζεται με την ύπνωση· και η ύπνωση έχει γίνει εύκολη και επ' αόριστον επεκτάσιμη μέσω της χρήσης βαρβιτουρικών, τα οποία προκαλούν μια υπνωτική και υποβλητική κατάσταση ακόμα και στα πιο ανυπότακτα υποκείμενα.

Πιστεύω ότι μέσα στην επόμενη γενιά οι κυβερνήτες του κόσμου θα ανακαλύψουν ότι η βρεφική εξαρτημένη μάθηση και η ναρκο-ύπνωση είναι πιο αποτελεσματικά εργαλεία διακυβέρνησης από τα ρόπαλα και τις φυλακές, και ότι η δίψα για εξουσία μπορεί να ικανοποιηθεί εξίσου ολοκληρωτικά υποβάλλοντας τους ανθρώπους να αγαπήσουν τη σκλαβιά τους, όσο και με το να τους μαστιγώνουν και να τους κλωτσούν στην υπακοή.

Με άλλα λόγια, αισθάνομαι ότι ο εφιάλτης του 1984 είναι προορισμένος να μετεξελιχθεί στον εφιάλτη ενός κόσμου που θα μοιάζει περισσότερο με εκείνον που φαντάστηκα στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο.

Η αλλαγή θα επέλθει ως αποτέλεσμα μιας αισθητής ανάγκης για αυξημένη αποτελεσματικότητα.

Στο μεταξύ, φυσικά, μπορεί να μεσολαβήσει ένας μεγάλης κλίμακας βιολογικός και ατομικός πόλεμος — σε αυτή την περίπτωση θα έχουμε εφιάλτες άλλων και σχεδόν αδιανόητων ειδών. Σας ευχαριστώ και πάλι για το βιβλίο. Ειλικρινά δικός σας, Άλντους Χάξλεϊ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους