Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πιστεύω φίλε μου, πως ο άνθρωπος ήρθε στη γη για να μάθει ν’ αγαπάει.

Για να δημιουργεί τη χαρά μέσα από την αγάπη.

Ήρθε σ’ έναν κόσμο όμορφο, για να φροντίσει την ομορφιά.

Έχει ο καιρός γυρίσματα, πράγματι.

Μερικοί ρίχνουν δολώματα και τα περιμένουν.

Σ’ αυτούς ανήκουν τα γυρίσματα.

Στους άλλους απομένει μόνο ο καιρός.

Ξέρεις, κοιτάμε τον κόσμο γύρω μας, αντιλαμβανόμαστε την ομορφιά του, τη θαυμάζουμε, αλλά κάποιος πρέπει να τρυπήσει την ψυχή μας, για να μπει μέσα και να τη νιώσουμε.

Να την κάνουμε δική μας.

Πιστεύω απόλυτα πως δεν μπορείς να φτάσεις στο Θεό αρνούμενος τη δημιουργία του.

Γι’ αυτό δε θεωρώ αμαρτία παρά μόνο ότι ξεκινά από τη χυδαιότητα.

Πάψε να κρύβεσαι πίσω από μια μισάνοιχτη πόρτα.

Ρίξε φως στο πρόσωπό σου.

Πες: αυτός είμαι και μ’ αρέσει έτσι όπως είμαι! Μη σε τρομάζει το λάθος σου.

Πιάσ’ το. Αγάπησέ το. Το μόνο θαύμα είναι η αγάπη.

Αυτή θα σ’ οδηγήσει, φτάνει να την εμπιστευτείς.

Μην τη διαβάλλεις.

Άσε την ελεύθερη.

Ξέρει πάντα τι κάνει η αγάπη.

Όταν αφεθείς να σε πάρει το ποτάμι, πρέπει τουλάχιστον να ‘χεις την τόλμη να φτάσεις μέχρι το πέλαγος.

Δεν πιστεύω πως υπάρχει ένας μόνο δρόμος που οδηγεί στο Θεό.

Υπάρχουν πολλοί παράδρομοι.

Πολλά μονοπάτια.

Ένα από αυτά είναι η αυτογνωσία.

Πως είναι δυνατόν να φτάσεις σε Κείνον, αν δεν γνωρίζεις πρώτα ποιος είσαι; Αν δε δοκιμαστείς; Αν δε λυγίσεις; Αν δεν πέσεις και σηκωθείς; —Αλκυόνη Παπαδάκη ”Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα”

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους