Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Citroën Visa εμφανίστηκε το 1978 σε μια περίοδο που η γαλλική εταιρεία προσπαθούσε ακόμα να βρει τα πατήματά της μετά την απορρόφησή της από την Peugeot και τη δημιουργία του ομίλου PSA.

Θεωρητικά, ήταν ο αντικαταστάτης του Ami και εν μέρει συνεχιστής της λογικής του 2CV, δηλαδή ένα μικρό, πρακτικό και οικονομικό αυτοκίνητο για την ευρωπαϊκή αγορά.

Στην πράξη όμως, το Visa έμοιαζε περισσότερο με ένα μεταβατικό μοντέλο ανάμεσα στη εκκεντρική Citroën του παρελθόντος και στη νέα πιο ορθολογική εποχή της PSA.

Και αυτό φαινόταν «στα πάντα του» -που λέγαν και στο χωριό μου, από τη σχεδίαση μέχρι τα μηχανικά του μέρη.

Βασιζόταν στην πλατφόρμα του Peugeot 104, και διατηρούσε στοιχεία της παλιάς σχολής της Citroën, όπως οι αερόψυκτοι δικύλινδροι κινητήρες των 652 cc στις βασικές εκδόσεις και το χαρακτηριστικό χειριστήριο δίπλα στο τιμόνι, που έμοιαζε λες και είχε σχεδιαστεί από άνθρωπο που δεν είχε δει ποτέ άλλο αυτοκίνητο.

Το αποτέλεσμα ήταν η πρώτη εικόνα του Visa να διχάσει.

Το εμπρός μέρος με τον τεράστιο πλαστικό προφυλακτήρα και τη μάσκα που έμοιαζε ενσωματωμένη πάνω του, δεν άρεσε σε όλους, ενώ αρκετοί δημοσιογράφοι της εποχής το θεώρησαν υπερβολικά παράξενο, ακόμα και για τα δεδομένα της Citroën.

Αυτό δεν αναιρούσε όμως ότι επί της ουσίας το αυτοκίνητο είχε αρετές που δύσκολα αγνοούσες, αφού ήταν άνετο, ευρύχωρο για τις διαστάσεις του, και εξαιρετικά μαλακό και ευχάριστο στην κύλιση, διατηρώντας εκείνη τη χαρακτηριστική γαλλική αίσθηση απορρόφησης των ανωμαλιών που έκανε ακόμα και τα μικρά Citroën να ξεχωρίζουν.

Το 1981 ήρθε και ένα σημαντικό facelift, που άλλαξε ριζικά τη μούρη και ουσιαστικά «έσωσε» εμπορικά το μοντέλο, κάνοντάς το αισθητικά πιο συμβατικό και πιο κοντά στις απαιτήσεις της αγοράς.

Μέχρι το τέλος της παραγωγής του, το 1988, το Visa είχε διατεθεί με πληθώρα κινητήρων, από τον μικρό δικύλινδρο που αναφέραμε, έως τους τετρακύλινδρους της PSA των 1.124, 1.219, 1.360 και 1.580 cc, που κάποιοι κυκλοφορούν ακόμα ανάμεσά μας, ακόμα και με diesel εκδόσεις που έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.

Αλλά, πέρα από τις… συμβατικές εκδόσεις, το Visa έκρυβε πίσω από την καθημερινή εικόνα του, μια αρκετά πιο «ανήσυχη» προσωπικότητα… Το Visa GT ήταν ίσως η πρώτη πραγματικά ενδιαφέρουσα σπορ εκδοχή του μοντέλου.

Παρουσιάστηκε το 1982 και χρησιμοποιούσε τον κινητήρα της σειράς XU των 1.360 cc με απόδοση 80 ίππων, συνδυασμένο με το χαμηλό βάρος που είχε διατηρηθεί κάτω από τα 900 κιλά.

Δεν ήταν ένα «καθαρόαιμο» hot hatch, όπως όσα θα ακολουθούσαν λίγα χρόνια αργότερα, αλλά είχε αυτόν τον περίεργα ευχάριστο γαλλικό χαρακτήρα, με το ελαφρύ τιμόνι, τις ενδοτικές αναρτήσεις και τις έντονες κλίσεις, αλλά ταυτόχρονα με διάθεση να κινηθεί γρήγορα σε επαρχιακό δρόμο.

Ουσιαστικά, άνοιξε τον δρόμο για το πολύ πιο επιθετικό Visa GTI που ήρθε αργότερα, με τον 1.600άρη κινητήρα, αρχικά με 105 και μετά με 115 ίππους, μετατρέποντας το παράξενο μικρό Citroën σε ένα από τα πιο υποτιμημένα hot hatch της δεκαετίας του ’80. Άξια αναφοράς και η «ανέκδοτη» ιστορία από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν η Citroën ήθελε να αποκτήσει ένα αγωνιστικό για να αντιμετωπίσει το Renault 5 Turbo στράφηκε στη Lotus για βοήθεια, με αποτέλεσμα το Visa Lotus! Ήταν ένα πρωτότυπο με τον κινητήρα τοποθετημένο στο κέντρο και κίνηση στους πίσω τροχούς, που κατασκευάστηκαν μόλις σε δύο πρωτότυπα, αφού το κόστος εξέλιξης ήταν μεγάλο και η εποχή είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει, με την τετρακίνηση της Audi να βρίσκεται στο προσκήνιο.

Έτσι, το φιλόδοξο Visa Lotus εγκαταλείφτηκε, με το μοναδικό δείγμα που σώζεται σήμερα να βρίσκεται στο μουσείο της Citroën.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους