Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είχα γράψει ήδη ένα κείμενο για τους ''επίσημους'' με αφορμή μια ερώτηση που μου έκαναν την προηγούμενη εβδομάδα στις παραστάσεις μας.

Η ερώτηση ήταν: Που θα καθίσουν οι επίσημοι; Η απάντηση ήταν δεν υπάρχουν επίσημοι άνθρωποι.

Θα καθίσουν όπου και οι ανεπίσημοι.

Το κείμενο θα μπορούσε άνετα να είχε γραφτεί και σήμερα το πρωί με όσα έγιναν στα καθίσματα των επισήμων χθες βράδυ στο ματς του Ολυμπιακού μεταξύ ''επισήμων'' και των ακολούθων τους.

Η λέξη ”επίσημος” ως χαρακτηρισμός μου κάθισε στο λαιμό. Εντελώς.

Δεν μπόρεσα ποτέ να τον χωνέψω και κυρίως να τον αποδεχτώ, κυρίως για ότι αντιπροσώπευε, για τον τρόπο που οι άνθρωποι τον χρησιμοποιούσαν με στόμφο στον προφορικό λόγο και για τον τρόπο που χρησιμοποιούνταν για να δοθεί κύρος στην παρουσία αμφιλεγόμενων ανθρώπων που στέφονταν με αξιώματα. Όσα σκέφτηκα επί του θέματος θα τα βρείτε στο πρώτο σχόλιο, στο λινκ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους