Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή τον "διάλογο" των οργανικών διανοουμένων Kostas Mamelis και Παντελης Κουκουλεκιδης

---------- Σε έναν κόσμο όπου η πολιτική επικοινωνία συρρικνώνεται σε συνθήματα, τηλεοπτικά δευτερόλεπτα και αλγοριθμικές εξάρσεις στιγμιαίας αγανάκτησης, η ανάγκη για επαναφορά του ευρέος πολιτικού λόγου δεν αποτελεί πολυτέλεια διανοουμένων· αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα.

Ζούμε σε μία εποχή όπου οι κοινωνίες παράγουν όλο και περισσότερη οργή, αλλά όλο και λιγότερο νόημα.

Περισσότερη πληροφορία, αλλά λιγότερη κατανόηση.

Περισσότερη «γνώμη», αλλά λιγότερη σκέψη.

Η παγκόσμια πολιτική ρευστότητα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα οικονομικών ανισοτήτων ή γεωπολιτικών συγκρούσεων.

Είναι και αποτέλεσμα μιας βαθιάς πολιτισμικής αποσύνθεσης του δημόσιου λόγου.

Οι μεγάλες αφηγήσεις κατέρρευσαν χωρίς να αντικατασταθούν από νέες συνθέσεις.

Η #πολιτική έπαψε να λειτουργεί ως πεδίο ιστορικής ερμηνείας και μετατράπηκε σε τεχνική διαχείρισης φόβου, εικόνας και εκλογικής επιβίωσης.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, οι κοινωνίες μοιάζουν να νοσούν από ιστορική αμνησία.

Δεν μπορούν να συνδέσουν το παρόν με το βάθος του χρόνου, ούτε να αντιληφθούν ότι οι σημερινές κρίσεις —#δημογραφικές, #κοινωνικές, #γεωπολιτικές, #πολιτισμικές— δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά.

Είναι το αποτέλεσμα μακρών ιστορικών διεργασιών, συσσωρευμένων αντιφάσεων και ενός μοντέλου παγκοσμιοποίησης που παρήγαγε τεράστιο πλούτο, αλλά και πρωτοφανείς ανισότητες, αποξένωση και ανασφάλεια.

Γι’ αυτό σήμερα χρειαζόμαστε μία «ιστορική αντιβίωση ευρέως φάσματος». Μία επαναφορά της ιστορικής συνείδησης απέναντι στην επιδημία της πολιτικής επιπολαιότητας.

Όχι για να επιστρέψουμε νοσταλγικά σε παλιές βεβαιότητες, αλλά για να ξαναδώσουμε βάθος στη δημόσια σκέψη.

Να ξαναμιλήσουμε για κοινωνία, έθνος, εργασία, κοινότητα, πολιτισμό, γεωπολιτική, τεχνολογία και δημοκρατία όχι ως ξεκομμένα fragments επικαιρότητας, αλλά ως αλληλένδετα στοιχεία μιας συνολικής ιστορικής πορείας.

Η εποχή απαιτεί ξανά οργανικούς διανοούμενους.

Ανθρώπους δηλαδή που δεν θα λειτουργούν ως διακοσμητικά εξαρτήματα κομματικών μηχανισμών ή επικοινωνιακών στρατών, αλλά ως φορείς σύνθεσης εμπειρίας, ιστορίας και κοινωνικής αγωνίας.

Γιατί χωρίς βαθύ πολιτικό λόγο, η οργή μετατρέπεται εύκολα είτε σε κυνισμό είτε σε τυφλή έκρηξη.

Και χωρίς ιστορική αυτογνωσία, οι κοινωνίες παραδίδονται είτε στον τεχνοκρατικό μηδενισμό είτε στους εμπόρους απλουστευτικών βεβαιοτήτων.

Ίσως λοιπόν το πραγματικό διακύβευμα της εποχής να μην είναι μόνο ποιος θα #κυβερνήσει, αλλά αν οι #κοινωνίες θα ξαναβρούν την ικανότητα να σκέφτονται #ιστορικά, #συλλογικά και #πολιτικά με εύρος.

Διότι όταν ο δημόσιος λόγος μικραίνει επικίνδυνα, μικραίνει μαζί του και ο ορίζοντας της #δημοκρατίας. Βαγγέλης Παπανικολάου - #Δικηγόρος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους