Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο "ύπουλος" Κωλέττης ως Πολιτικός Τοποτηρητής της Υποτέλειας και Καποδίστριας

-------------------------------------------------------------------------- Ο Ιωάννης Κωλέττης, ένας από τους πιο ισχυρούς και πανούργους πολιτικούς της Επανάστασης και αρχηγός του «Γαλλικού Κόμματος», είχε μια ακραία εχθρική και συγκρουσιακή σχέση με τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Οι λόγοι έχουν να κάνει με καθαρά πολιτικά κίνητρα, καθώς ο Κυβερνήτης απειλούσε την πολιτική του επιρροή και το σύστημα εξουσίας του.

Ας δούμε πιο αναλυτικά τη στάση του: 1. Η υπονόμευση εκ των έσω Όταν έφτασε ο Καποδίστριας, διόρισε τον Κωλέττη στο «Πανελλήνιον» (συμβουλευτικό όργανο τύπου Γερουσίας) και στη συνέχεια στο «Διοικητικό Κριτήριο» (ένα ανώτατο δικαστήριο). Ο Καποδίστριας το έκανε για τον ελέγχει μέσα από το σύστημα, αλλά ο Κωλέττης χρησιμοποιούσε τη τη θέση του για να μαζεύει πληροφορίες, να συντηρεί το δίκτυο των οπαδών του και να προετοιμάζει την αντιπολίτευση, παριστάνοντας αρχικά τον νομοταγή. 2. Η ανοιχτή ανταρσία και το «Κράτος της Ύδρας» Όταν η ρήξη έγινε οριστική, ο Κωλέττης έγινε ένα από τα ηγετικά στελέχη της "Συνταγματικής" Αντιπολίτευσης.

Συνεργάστηκε στενά με τον Μιαούλη, Κουντουριώτη και τον Μαυροκορδάτο εναντίον του Καποδίστρια.

Μάλιστα, οργάνωσε τη μεταφορά Ρουμελιωτών στρατιωτών στην Ύδρα, η οποία είχε μετατραπεί σε κέντρο της αντικαποδιστριακής ανταρσίας, χρηματοδοτώντας την ένοπλη αντίσταση κατά της κυβέρνησης. 3. Η κατηγορία για «Ρωσικό Δεσποτισμό» Ο Κωλέττης, ως εκφραστής της γαλλικής πολιτικής στην Ελλάδα, κατηγορούσε τον Καποδίστρια ότι ήταν «όργανο των Ρώσων» και ότι ήθελε να μετατρέψει την Ελλάδα σε ρωσικό προτεκτοράτο, καταλύοντας τις ελευθερίες των Ελλήνων («Ο Καποδίστριας εισάγει εις την Ελλάδα το πνεύμα και τας μεθόδους της ρωσικής αστυνομίας, διά να πνίξει την ελευθερίαν του λόγου»). Άφησε γραπτά κείμενα ο Κωλέττης;

------------------------------------------------------------------------- Ο Κωλέττης δεν μιλούσε ποτέ ανοιχτά.

Ήταν μετρ της ίντριγκας και του παρασκηνίου.

Προτιμούσε να βάζει άλλους να μιλάνε και να γράφουν για εκείνον, ώστε ο ίδιος να μένει στο απυρόβλητο. «Ο Κωλέττης δεν αγόρευε, δεν έγραφε, δεν εκτίθετο.

Ψιθύριζε εις το αυτί του ενός, έσφιγγε την χείρα του άλλου, υποσχόταν εις όλους και άφηνε τους άλλους να βγάζουν το φίδι από την τρύπα» . Ακόμα και όταν οργάνωσε την ένοπλη ανταρσία κατά του Καποδίστρια, δεν έβγαινε στα μπαλκόνια να βγάλει λόγους.

Άφηνε την εφημερίδα «Απόλλων» να γράφει.

Τί διέδιδε, λοιπόν; Διέδιδε ότι το καθεστώς του Καποδίστρια ήταν «μοναρχικόν» και «αντι-εθνικόν». Σε διακηρύξεις της "Συνταγματικής Επιτροπής" έγραφε ότι ο Καποδίστριας «καταπάτησε τους όρκους του προς το Έθνος, στέρησε τον λαό από τα φυσικά του δίκαια και κυβερνά με το έτσι θέλω, παραμερίζοντας τους νόμους» και «ζυγόν δουλείας και τυραννίας, χειρότερον και αυτού του τουρκικού». Διέδιδε στους στρατιώτες, ειδικά τους Ρουμελιώτες ότι ο Καποδίστριας «μισεί τους ανθρώπους του πολέμου» και ότι θέλει να τους αντικαταστήσει με «ξενόφερτους γραφιάδες και Κερκυραίους». «Αφήνει τους ήρωες της Ρούμελης να πεινάνε, ενώ οι δικοί του άνθρωποι απολαμβάνουν τα αξιώματα» και «ο Κυβερνήτης δεν θέλει στρατιώτες, θέλει δούλους.

Θέλει να σας πάρει τα όπλα και να σας κάνει ζευγάδες , για να διορίζει τους Κερκυραίους του». Η Υποκρισία του

--------------------------------------------------------------------- Η υποκρισία του είχε περιπέσει στην αντίληψη των Γάλλων και αντικατοπτρίζεται σε επίσημες διπλωματικές αναφορές. Ο Στρατηγός Maison, ο οποίος ήρθε σε άμεση επαφή με τον Κωλέττη κατά την εκστρατεία του γαλλικού στρατού στον Μοριά (1828), εξήρε την ευφυΐα του Κωλέττη, αλλά διέκρινε αμέσως το θέατρο που έπαιζε. Ο Maison αναφέρει ότι ο Κωλέττης είχε την ικανότητα να παρουσιάζεται στους Ευρωπαίους ως ένας καλλιεργημένος, μετριοπαθής πολιτικός που επιζητά τους δυτικούς θεσμούς, ενώ την ίδια ώρα, μόλις γύριζε στους Ρουμελιώτες στρατιώτες, μεταμορφωνόταν σε έναν οπισθοδρομικό αρχηγό φατρίας*. Στις σημειώσεις του αποτυπώνεται ότι ο Κωλέττης δεν ενδιαφερόταν για τις φιλελεύθερες ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης όπως ισχυριζόταν στην αντιπολίτευση κατά του Καποδίστρια.

Αντίθετα, χρησιμοποιούσε τη γαλλική ρητορική ως προπέτασμα καπνού για να κρατάει υπό τον έλεγχό του τους άτακτους στρατιώτες, τους οποίους ο Καποδίστριας προσπαθούσε να πειθαρχήσει.

Οι αναφορές του αντιπρέσβη Βαρόνου Rouen κατά την περίοδο 1830–1831 είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικές για το πολιτικό παιχνίδι του Κωλέττη. Ο Rouen επισημαίνει τη μεγάλη αντίφαση ότι ενώ ο Κωλέττης κατηγορούσε τον Καποδίστρια για παραβίαση των νόμων, ο ίδιος οργάνωνε κρυφά την ένοπλη ανταρσία και την άρνηση πληρωμής φόρων προς το κράτος.

Σε εκθέσεις του, ο Rouen εξηγεί ότι ο Κωλέττης φοβόταν πως αν πετύχαινε το οικονομικό πρόγραμμα του Καποδίστρια, οι οπλαρχηγοί θα αποκτούσαν σταθερή, νόμιμη μισθοδοσία από το κράτος και έτσι θα έπαυαν να εξαρτώνται από τον ίδιο.

Η υποκρισία του Κωλέττη βρισκόταν στο ότι παρουσίαζε τη σύγκρουση ως "αγώνα για το Σύνταγμα", ενώ στην πραγματικότητα ήταν ένας αγώνας για το ποιος θα διαχειρίζεται τα χρήματα που προορίζονταν για τους στρατιώτες.

Στις αναλύσεις που περιέχονται στην Correspondance Politique (Πολιτική Αλληλογραφία), η γαλλική διπλωματία καταλήγει σε ένα κυνικό συμπέρασμα που επιβεβαιώνει την υποκρισία του Κωλέττη: o Κωλέττης δεν επιδίωκε την ανατροπή του Καποδίστρια επειδή πίστευε στη δημοκρατία, αλλά επειδή ήθελε να αντικαταστήσει τον Καποδίστρια με ένα σύστημα εξουσίας που θα ελεγχόταν από τον ίδιο («άλλαζε πρόσωπα με την ίδια ευκολία που άλλαζε ενδύματα»). Ιστορικά, ο λόγος του Κωλέττη ήταν άκρως υποκριτικός και για έναν άλλο λόγο.

Ενώ κατηγορούσε τον Καποδίστρια για «αυταρχισμό», ο ίδιος ο Κωλέττης, όταν έγινε αργότερα Πρωθυπουργός (1844-1847), κυβέρνησε με έναν από τους πιο αυταρχικούς και διεφθαρμένους τρόπους στην ελληνική ιστορία, εγκαινιάζοντας το σύστημα του πελατειασμού και των καλπών-«μαϊμού». Κατήργησε στην πράξη το Σύνταγμα, διόριζε μόνο δικούς του ανθρώπους, χρημάτιζε ψηφοφόρους, έκλεινε εφημερίδες και συγκέντρωσε όλες τις εξουσίες επάνω του.

Μετά τη Δολοφονία του Καποδίστρια

------------------------------------------------------------------- Αμέσως μετά τη δολοφονία το 1831, ο Κωλέττης κινήθηκε αστραπιαία και συμπεριλήφθηκε στην τριμελή Διοικητική Επιτροπή που ανέλαβε την εξουσία μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Αυγουστίνο Καποδίστρια.

Γρήγορα ήρθε σε σύγκρουση με τουςκαποδιστριακούς, συγκρότησε δική του κυβέρνηση στην Περαχώρα και οργάνωσε στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ναυπλίου, βυθίζοντας τη χώρα σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο μέχρι την έλευση του Όθωνα.

Με δυο λόγια, ο Καποδίστριας ήταν σοβαρότατο εμπόδιο στα σχέδια του Κωλέττη να γίνει ο απόλυτος πολιτικός κυρίαρχος της Ελλάδας. . Στη φωτογραφίες ο Ι. Κωλέττης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους