Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ... Σήμερα μας άφησε ένα λαμπερό κορίτσι με ακόμη πιο φωτεινή καρδιά.

Η #Γωγώ #Μαστροκώστα, "έφυγε", αφού πάλεψε 18 ολόκληρα χρόνια με τον καρκίνο.

Ήταν μία σκληρή μάχη που κάποια στιγμή φάνηκε να την κερδίζει όμως ο ύπουλος "εχθρός" παραμόνευε περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να τη βρει αδύναμη για να της επιτεθεί ξανά. Η Γωγώ ήταν ένα χαρισματικό πλάσμα.

Όταν πρωτοεμφανίστηκε ως γυμνάστρια το 1995 σε εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης, έκλεψε τις καρδιές όλων με το τεράστιο χαμόγελο της, τον αυθορμητισμό, τις γυμναστικές της ικανότητες και φυσικά το υπέροχο κορμί και πρόσωπο, στ' αλήθεια έμοιαζε με ζωγραφιά που ο Θεός ζωγράφισε με τα καλύτερα του χρώματα.

Η πορεία της ήταν ανοδική και και η ίδια τυχερή που ξεχώρισε απο την πρώτη της εμφάνιση και, ως εντυπωσιακή γυναίκα είχε πολλές κατακτήσεις με όλο τον ανδρικό πληθυσμό στα πόδια της.

Όμως η ίδια επιζητούσε έναν, εκείνον που θα τον αγαπούσε και θα την αγαπούσε για πάντα κάνοντας οικογένεια μαζί του.

Και τον βρήκε στο πρόσωπο Τραϊανού Δέλλα, ενός επίσης χαρισματικού και γοητευτικού άνδρα, ερωτεύτηκαν και αποφάσισαν να πορευτούν μαζί.

Η ζωή τους φαινόταν τέλεια και ο δρόμος τους στρωμένος με ροδοπέταλα, ειδικά όταν η Γωγώ έμεινε έγκυος κι απέκτησε το πρώτο της παιδί, ένα πανέμορφο κοριτσάκι.

Τρεις μέρες αργότερα οι γιατροί την ενημέρωσαν που έχει καρκίνο.

Όχι, δεν μπορώ να φανταστώ πώς μπορεί να νιώθει μία λεχώνα, μια γυναίκα που μόλις απέκτησε το πρώτο της παιδί με τον άνδρα που λατρεύει, που ενώ νοιώθει απέραντη χαρά και ευγνωμοσύνη για τη ζωή, μαθαίνει ότι κουβαλά αυτή την ύπουλη αρρώστια από εκείνες που συνήθως οδηγούν σε θάνατο... Η μέχρι τότε ρόδινη πορεία της ανατράπηκε κι όπως ήταν φυσικό τρομοκρατήθηκε στην ιδέα ότι μπορεί να αφήσει πίσω της ένα παιδί πριν καν το γνωρίσει κι εκείνο τη μητέρα του όπως και τον άντρα που τη λάτρευε.

Αποφάσισε να οπλιστεί με θάρρος και δύναμη και να πολεμήσει τον "εχθρό" με όλες τις δυνάμεις της και να συνεχίσει να ζει υπακούοντας πιστά τις συμβουλές των ιατρών της.

Και φάνηκε να πηγαίνει καλά.

Αντλούσε την μοναδική δύναμή της από την αγάπη του άντρα της που την αγκάλιασε όσο πιο ζεστά μπορούσε και την ενθάρρυνε αλλά και την παρουσία του μωρού της που την είχε τόσο ανάγκη.

Για 18 ολόκληρα χρόνια πάλευε με αξιοπρέπεια με στιγμές ανάπαυσης απο τη "μάχη" που κρατούσαν κάποιο διάστημα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ένιωθε επαναπαυμένη.

Τα πιο σημαντικά της στηρίγματα η μητέρα της, ο υπέροχος Τραϊανός που έδωσε το πιο λαμπρό παράδειγμα τι σημαίνει σύζυγος -όταν κάποιοι άλλοι εγκαταλείπουν τις γυναίκες τους στα δύσκολα- και φυσικά η παρουσία της κόρης της που όσο μεγάλωνε τόσο περισσότερο δενόταν με τη μητέρα της.

Και ξαφνικά, πριν δύο χρόνια, ο "εχθρός" εμφανίστηκε ξανά αποφασισμένος να την πάρει. Η Γωγώ αντιστάθηκε, η κόρη της βρισκόταν στην εφηβεία, την είχε ανάγκη, το ίδιο και ο άντρας της.

Περισσότερο πονούσε με την ιδέα ότι θα τους αφήσει πίσω μόνους, παρά ότι θα φύγει η ίδια.

Ο κοντινός της περίγυρός αναστατωμένος, οι πιο καλοί της φίλοι δίπλα της, να της συμπαραστέκονται , να την ενθαρρύνουν και κυρίως να μη μιλάνε δημόσια για την κατάσταση της. Η Γωγώ δεν ήθελε να γνωρίζει ο κόσμος τον Γολγοθά της, με λεπτομέρειες.

Όμως ο καρκίνος, αυτή τη φορά, ήταν αποφασισμένος.

Με την έλευση του νέου έτους το κορίτσι λύγισε, άρχισε να νιώθει αδύναμο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Παρόλες της προσπάθειες των γιατρών που έκαναν τα πάντα να τη σώσουν και να την αρπάξουν από τα χέρια του, έβλεπαν πως έχαναν τη μάχη.

Η 18χρονη πλέον κόρη της κρεμασμένη από τα μάτια της μητέρας της που αργόσβηναν δεν έφευγε απο την αγκαλιά της το ίδιο και ο άντρας της που την ενθάρρυναν να πολεμάει και πως όλα θα πάνε καλά... ενω μέσα του μάτωνε...γνώριζε... Μάταια η προσπάθεια, αυτή τη φορά το κορίτσι λύγιζε μέσα στις αγκαλιές των δικών της κοιτάζοντάς τους με απόγνωση στα μάτια και μία έννοια.

Που πήγαινε; Πως θα τους άφηνε μόνους; Δίχως εκείνη δεν υπήρχε φως, όλα θα γινόταν σκοτάδι.

Πιστευω πως δεν υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που δεν στεναχωρήθηκε από το θάνατό της, όλοι την αγαπούσαν, περισσότερο εκείνοι που την γνώρισαν από κοντά και είδαν την όμορφη ψυχή της, τον τρόπο που σκεφτόταν, πόσο άνετη προσιτή ήταν σε όλους κυρίως πόσο αγαπούσε την οικογένειά της.

Ήταν μια υπέροχη μητέρα και σύζυγος.

Πόσο λυπηρό να χάνονται άνθρωποι που η ζωή τους έδωσε απλόχερα τόση ευτυχία και από την άλλη την ζήτησε πίσω.

Θα τη θυμάμαι πάντα λαμπερή και πανέμορφη, ειλικρινά έχω στεναχωρηθεί πολύ με την απώλεια της, γνωριζόμασταν από παλιά και παρότι δεν ήμασταν κολλητές φίλες την είχα μέσα στην καρδιά μου. #Καλό #ταξίδι όμορφο κορίτσι, εκεί ψηλά που θα βρίσκεσαι να ξέρεις εδώ κάτω στη γη έχεις ανθρώπους που σε θαύμασαν , που τους έδωσες κουράγιο με τη στάση ζωής σου, που βοήθησες κόσμο με την δύναμη σου και έχεις το Σεβασμό μας... Τα θερμά μου #Συλλυπητήρια στους οικείους της, κυρίως την κόρη της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους