Μερικές σκέψεις κατόπιν παρατήρησης από τα ορεινά μιας γωνίας του κάτω διαζώματος του Telecom Athens: 1. Σίγουρα πληγωμένος ο οπαδικός συναισθηματισμός σε μια χρονιά στην οποία τίποτα δεν έχει πάει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ομάδα δεν άξιζε να πάει στο F4, σίγουρα δεν είχε την απόδοση που απαιτείται για κάτι τέτοιο και δεν πήγε. 2. Σχεδόν πνιγμένη σε αχρείαστη ένταση η αυταρέσκειά μας που καλλιεργήθηκε με μύθους- που,φευ, όμως, δεν επιβεβαιώνονται 8 μήνες τώρα τα άτιμα βράδια Πέμπτης ή Παρασκευής, αλλά πλέον ούτε ακόμα και σε αυτά της Κυριακής τα μεσημέρια, για «την ομάδα με τους καλύτερους παίκτες και το ακριβότερο budget»- γοητεία και κατάρα του σημερινού not hero basketball της Euroleague είναι ότι πως αποτελεί πολύ πιο πολύπλοκο και πολύ πιο σύνθετο άθλημα από τέτοιες απλοϊκές θεωρήσεις. 3. Έγινε κάτι μη αναμενόμενο σήμερα; Ασφαλώς όχι.

Μονόδρομος η ριζική αναθεώρηση βεβαιοτήτων για «τον ακλόνητο Πασά του πάγκου που πρέπει ως ταπεινοί υποτελείς να του ζητήσουμε και συγγνώμη» , «για τον ανέγγιχτο κόουτς που οι αδαείς δεν ξέρουν ότι νομοτελειακά ενεργοποιεί τα κόλπα του μετά τον Φεβρουάριο, που κερδίζει τα πλέι οφ μόνο με 3-2, γιατί τότε αρχίζει να ασχολείται, πριν σηκώσει εκτός από τις γροθιές του στα πλήθη και τις κούπες»: προηγούμενες αποδόσεις δεν προεξοφλούν και μελλοντικές και αυτό δεν πρέπει να φεύγει ποτέ από το μυαλό μας.

Εξίσου ζημιογόνα ήταν και η προσπάθεια μέρους διαμορφωτών παναθηναϊκής γνώμης να πλασάρουν τέτοιες απόψεις, αντί να πούμε το απλό ότι η ομάδα στα μισά ματς φέτος απλά δεν βλεπόταν. 4. Κάτι ακόμα που υποτιμήθηκε και ευτυχώς- θεωρητικά ως τώρα- φαίνεται να έχει γίνει αντιληπτό έστω και κατόπιν εορτής : η συμβολή του κόσμου της ομάδας που τρία χρόνια σερί τώρα έχει εξαντλήσει δεκάδες χιλιάδες εισιτηρίων διαρκείας μέσα σε 24 ή 48 ώρες, 5 και 6 μήνες πριν την έναρξη της σαιζόν, σε τιμές μυθικές, εξαπλάσιες ή και δεκαπλάσιες από εκείνες του 2022-2023, σπάζοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και καλύπτει σημαντικό μέρος του «μεγαλύτερου μπάτζετ στο καλύτερο γήπεδο της διοργάνωσης». Ο κόσμος αυτός απαιτεί πολύ μεγαλύτερο σεβασμό και κυρίως μηδενικό εγωισμό από έναν κόουτς που εξαντλείτο σχεδόν όλη τη χρονιά σε δημόσια διαπόμπευση παικτών, μάλλον νωχελική μη- διαχείριση ισορροπιών, αντιεπαγγελματικών σφαλμάτων τους ή ταλέντου τους και αρνητικό ρεκόρ τεχνικών ποινών και αποβολών από το παρκέ, που απλά ανατροφοδοτούσε την κατάσταση αμφισβήτησης διαιτητικών αποφάσεων, αν δεν τις προκαλούσε κιόλας, ηθελημένα ή μη. Να πάμε παρακάτω με αυτό. 5. Σχετικά με τον τόπο τέλεσης της διοργάνωσης, ποτέ δεν έκανε καλό η οργή, η φυσιολογική αυτή ανθρώπινη αντίδραση που μάς διαφοροποιεί από τα ρομπότ: αν δεν θέλαμε να ρισκάρουμε να συμβεί, στην καλύτερη χρονιά κιόλας του αντιπάλου, ας μην προσφέραμε τη δυνατότητα να συμβεί.

Εφόσον το θελήσαμε, ας μην μεμψιμοιρούμε.Ούτε αν ήταν αντίθετα τα πράγματα θα γινόταν κάτι θεαματικά διαφορετικό.

Σίγουρα είναι αμήχανη η εικόνα του κατακόκκινου Center του ΟΑΚΑ του τριημέρου, της καλύτερης εγκατάστασης σε ευρωπαϊκό επίπεδο που δεν φτιάχτηκε έτσι από μόνη της, αλλά χάρη στην επιμονή της ιδιοκτησίας.

Στη μάχη διαχείρισης των F4 μπορεί να μην τα καταφέρνουν συχνά, ωστόσο σε εκείνη της διαχείρισης των συμβόλων οι αντίπαλοι ήταν πάντα καλύτεροι διαχρονικά.

Ωστόσο: 6. Κάπου εδώ έρχεται η ψυχρή αριθμητική κατάταξη της συναρπαστικής διαδρομής του αθλήματος που εξακολουθεί να δείχνει το ίδιο εύρημα στο hall of fame της: ότι ακόμα και σήμερα το βράδυ μοναδικοί ορατοί πραγματικοί αντίπαλοι ενός Παναθηναϊκού που θέλει να συνεχίσει να είναι Παναθηναϊκός παραμένουν τρεις μόνο: η βαριά φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, η αιωνιότητα της κυριαρχίας στη διοργάνωση και ο κακός του εαυτός.

Ούτε οι ανταγωνιστές της Ίνις Βαρέζε- Παλακανέστρο, ούτε της ASK Ρίγα, με κάθε σεβασμό στην πάλαι ποτέ διαλάμψασα υπεροχή τους.

Μόνο αυτούς, ακόμα και σήμερα, 24 Μαΐου 2026, συναντάς μπροστά σου και με αυτούς οφείλεις να συνεχίσεις να αναμετριέσαι. 7. Να δούμε το παρελθόν, να βρούμε και να διορθώσουμε αμέσως τα λάθη, που πάντα θα συμβαίνουν- και που συνέβησαν και στο απώτερο ή πιο πρόσφατο παρελθόν.

Με πρώτη και αναγκαία προϋπόθεση την απολύτως επαγγελματική διαχείριση του ισχυρού brand name σου σε κάθε τομέα, χωρίς εξάρσεις και άλλοθι.

Διαχείριση που ξεκινά από τη σωστή διάγνωση ενός τραυματισμού παίκτη, τον αυστηρό προσδιορισμό του πόσα πεντάρια μπορείς να αλλάξεις σε αντικατάστασή του μέχρι να φτάσεις να μην έχεις έως και καθόλου σε κάποια ματς και καταλήγει στην κυριαρχική εικόνα που απαιτείται να έχεις μπροστά και πίσω από τα φώτα του παρκέ. 8. Ακόμα μεγαλύτερη αγάπη, λογική κριτική, για να μην μείνουν τα κακώς κείμενα κάτω από το χαλί, κυρίως όμως ακόμα περισσότερη στήριξη στην ομάδα και στην προσπάθεια που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2023, και δεν πρέπει να μείνει στη μέση- κακά τα ψέματα, η συνεχής διολίσθηση σε μέγεθος του ποδοσφαιρικού τμήματος για τρίτη συνεχή δεκαετία, αυξάνει το βάρος ευθύνης του μπασκετικού στο πλαίσιο του όλου Συλλόγου και πολλές φορές φαντάζει ασήκωτο.

Ανάγκη για νέο ξεκίνημα δουλειάς με λιγότερα λόγια και εντυπωσιασμούς που κοστίζουν ακριβά, πιο μεθοδικά, πιο αθλητικά. 9. Αντί να επιμένουμε ότι όλοι μάς κυνηγούν, ας επανέλθουμε στο στόχο- φυσικό προορισμό του PAO BC: να τρέχει τόσο, ώστε απλά ακόμα και σε μια τόσο ανταγωνιστική και απαιτητική διοργάνωση να μην τον βλέπει κανείς από όσους φυσιολογικά ή μη τον κυνηγούν. Αυτό και μόνο οφείλουμε στην ιστορία μας, αλλά κυρίως στο μέλλον μας. Μόνο Παναθηναϊκός!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους