Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΑΣ Στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό που φέρνει την ευθύνη της Ελληνικής Οικονομικής, Κοινωνικής και Δημοκρατικής κατάρρευσης, προστέθηκαν ΔΥΟ ΝΕΑ ΚΟΜΜΑΤΑ που δεν προέρχονται από τα σκοτεινά παρασκήνια του κατεστημένου, αλλά προέκυψαν έξω από το πελατειακό και διεφθαρμένο σύστημα.

ΠΡΩΤΟ, το κόμμα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ-Προοδευτικό Κέντρο" με τον Στέφανο Κασσελάκη, που προηγήθηκε, και προήλθε μετά την φασιστική αθλιότητα του ΣΥΡΙΖΑ και του συνεδριακού μπουζουξίδικου.

Ένα νέο κόμμα Δημοκρατικό, Καθαρό και Ανεξάρτητο των ολιγαρχικών επιρροών, χωρίς μαύρα χρήματα και κρυφά συμβόλαια.

ΔΕΥΤΕΡΟ, το κόμμα. "ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία" της Μαρίας Καρυστιανού, που μόλις ανήγγειλε την ίδρυσή του, και προήλθε από το κοινωνικό κίνημα συμπαράστασης και απόδοσης δικαιοσύνης για το κυβερνητικό έγκλημα των Τεμπών και την προκλητική συγκάλυψη των παράνομων και απάνθρωπων ενεργειών στη συνέχεια.

ΔΕΝ αναφέρω καν το υποτιθέμενο "νέο" κόμμα του Τσίπρα, διότι μόνο νέο δεν είναι.

Τίποτα νέο δε κτίζεται με φθαρμένα υλικά, και πολιτικό αμοραλισμό.

Κόμμα με βεβαρημένο πολιτικό μητρώο, με φράξιες, με αντιδημοκρατικές και πραξικοπηματικές ενέργειες προκειμένου να επανέλθει ο παραιτηθής πρώην πρόεδρος του διαλυμένου ΣΥΡΙΖΑ ως... αναρρώσας μεσσίας, ξεπλένοντας το πρόσφατο ντροπιαστικό ιστορικό του, δεν μπορεί να υπάρχει, και να αποκαλείται...νέο.

Είναι, απλά, ένα κόμμα με δυο στρώματα μακιγιάζ πάνω στο παλιό προσωπείο του... ΟΜΩΣ, τα δυο άλλα προαναφερθέντα νέα κόμματα δεν έχουν σχέση με το παρασιτικό παρελθόν. και αποβλέπουν στην ανατροπή του ζοφερού και δυστοπικού καθεστώτος που κυβερνά σήμερα, επαναφέροντας τη δημοκρατία.

Και μόνο κάτι εντελώς καινούργιο και καθαρό, μπορεί να φέρει την ανατροπή του σκηνικού, εφόσον ο κόσμος γυρίσει την πλάτη στους νταβατζήδες της ζωής του.

ΑΛΛΑ ποιες οι δυνατότητες του κάθε κόμματος για να επιτευχθεί αυτό? Στους "ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ-Προοδευτικό κέντρο" ηγείται ο Στέφανος Κασσελάκης-Stefanos Kasselakis, ένας νέος πολιτικός, αριστούχος στα σημαντικότερα οικονομικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ, και με διαχειριστική οικονομική εμπειρία και ικανότητα, εργαζόμενος νεότατος στο μεγαλύτερο καπιταλιστικό επενδυτικό ίδρυμα του κόσμου, στη Goldman sachs, επί πέντε χρόνια, όπου έμαθε πολλά, και από τo οποίo έφυγε για να ιδρύσει τη δική του ναυτιλιακή εταιρεία στην οποία, παρά το νεαρό της ηλικίας του, επένδυσαν Αμερικανοί επενδυτές. αποφέροντας μεγάλα κέρδη τόσο σε αυτούς όσο και στον εαυτό του.

ΜΙΑ δραστηριότητα δηλαδή, που οι Έλληνες πολιτικοί ούτε στον ύπνο τους δεν ονειρεύτηκαν, ούτε τόλμησαν να εμπλακούν.

Γαλουχήθηκαν με την "ακαταδίωκτη" κλοπή του δημοσίου.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με την πολιτική, αρθρογραφώντας νεότατος στον Ελληνόφωνο ΚΗΡΥΚΑ της Ν. Υόρκης, αλλά και συμμετέχοντας στην προεκλογική καμπάνια του Μπάιντεν στην πρώτη του απόπειρα για πρόεδρος.

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ στη Ελλάδα, μετά από 21 χρόνια επαγγελματικής και πολιτικής δράσης, πιάνοντας τα μηνύματα των καιρών και αποδεχόμενος πρόσκληση του Τσίπρα να συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Στο μυαλό του Τσίπρα ήταν, προφανώς, ένα πιόνι ακόμη στη σκακιέρα του, μόνο που ο ίδιος δεν ήξερε σκάκι... ΕΚΤΟΤΕ, μεσολάβησαν συγκλονιστικά γεγονότα. ώστε να γίνει ο Κασσελάκης αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, και τελικά, μετά τις αθλιότητες των καρεκλοκένταυρων "συντρόφων" του..., να κάνει το δικό του δημοκρατικό κόμμα των ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ-Π.Κ. Οι γνώσεις σου, η αγάπη του για την Ελλάδα, ικανότητά του, η επαγγελματική επιτυχία του, οι ιδέες του, η νοοτροπία του κι η εντιμότητά του εγγυώνται και την επιτυχία του ως πολιτικός που διεκδικεί τη διακυβέρνηση της χώρας.

ΗΔΗ, έχει αναπτύξει πάμπολλες πολιτικές επαφές και δραστηριότητες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, έχει συμβάλλει όσο κανένα άλλο κόμμα στην Ευρωπαϊκή καταδίκη του καθεστώτος για το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και άλλων σκανδάλων, και με αξιόλογους συνεργάτες έχει ετοιμάσει ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που θα αλλάξει τη χώρα και την κοινωνία.

Κανένα άλλο κυβερνητικό κόμμα δεν είχε ή έχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα, αλλά αντιγράφουν ιδέες του Κασσελάκη, με πρώτο και καλύτερο τον Τσίπρα.

Μόνο συμβόλαια άρχισαν να υπογράφουν με το κατεστημένο των 20 οικογενειών που διαφεντεύουν τη χώρα. Ο Κασσελάκης είναι απόλυτος γνώστης του τι πρέπει να κάνει, αλλά και όλης της ιστορικής πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα, πράγμα που τον βοηθάει να αντιμετωπίσει τον πόλεμο από το κατεστημένο. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, έχουμε τον νεοσύστατο κόμμα "Ελπίδα για τη Δημοκρατία" που αυτοπροσδιορίζεται ως αντισυστημικό αλλά χωρίς πολιτικό ιδεολογικό στίγμα.

Όχι με την έννοια των διαχωριστικών γραμμών, αλλά με την έννοια των προοδευτικών προγραμμάτων και ιδεών για το μέλλον.

Ακούσαμε πολλά στην παρουσίαση του κόμματος, αλλά έχω την εντύπωση πως ΔΕΝ έπεισε η κ. Καρυστιανού στο βαθμό που θα ήθελε.

ΔΕΝ έπεισε ότι γνωρίζει από πολιτική.

Από όσα πρέπει να γνωρίζει για τη διακυβέρνηση της χώρας, και ότι μπορεί να ηγηθεί ενός κυβερνητικού κόμματος, και προ πάντων να γίνει πρωθυπουργός κάποια μέρα.

Υπάρχει προβληματισμός? ΝΑΙ, υπάρχει.

Ο προβαλλόμενος ενθουσιασμός δεν είναι πραγματικός.

Ή έστω είναι προσωρινά αισιόδοξος, αλλά έρχεται η επόμενη μέρα της πραγματικότητας.

Και η πραγμτικότητα έχει πολλά ερωτηματικά.

ΕΝΑ πρώτο ερωτηματικό, πέραν από συμπάθειες ή όχι, είναι ποιο θα είναι, και πώς θα είναι αυτό το κόμμα, χωρίς πολιτικό στίγμα και με πρόσωπα όλων των πολιτικών αποχρώσεων, και με παραδοσιακές δογματικές εμμονές.

ΔΕΝ κρίνω την τιμιότητα της κ, Καρυστιανού, για την οποία δεν έχω λόγο να αμφιβάλω, κρίνω τη γνώση της για τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας. ΣΕ ΑΥΤΟ αμφιβάλω πολύ, και είναι ορατό στις μέχρι τώρα γκάφες της, αν όχι πεποιθήσεις της..., και στις δημόσιες πολιτικές εμφανίσεις της.

Υπάρχει μια εμφανής ανωριμότητα γι αυτό.

ΕΙΝΑΙ άλλο πράγμα η διαμαρτυρία και ο αγώνας ηθικής δικαίωσης για ένα έγκλημα που υπήρξε θύμα και το παιδί της, όπου τα πήγε περίφημα, και άλλο η διακυβέρνηση της χώρας.

Δεν έχουν καμία σχέση αυτά τα δύο.

Δεν μπορεί κανείς να αποκτήσει τέτοιες ικανότητες επειδή κέρδισε την κοινωνική εκτίμηση και συμπαράσταση για μια προσωπική τραγωδία, και με βεβήλωση νεκρών από το κυβερνητικό καθεστώς.

ΤΙ είναι πιθανό να συμβεί σε αυτή την περίπτωση? Μακάρι να μη συμβεί, αλλά δε βλέπω κάτι άλλο.

Η κ. Καρυστιανού, θα αναγκαστεί να περιτριγυρίζεται και να συμβουλεύεται διαφορετικά πρόσωπα στο "πώς" πρέπει να ενεργήσει σε κάθε μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί τη χώρα. και τους Έλληνες.

Αν είναι της ίδιας ιδεολογικής αντίληψης τα πρόσωπα, θα αντιδράσουν οι απέναντι... ΚΑΙ οι γνώμες που θα πάρει έχοντας γύρω της πρόσωπα με διαφορετική πολιτική αντίληψη και θέση, από την ακροδεξιά μέχρι την αριστερά, με δογματικές συντηρητικές πεποιθήσεις και θρησκευτικού περιεχομένου, θα είναι διαφορετικές ως πολύ διαφορετικές.

Κανείς δε θέλει να το παραδεχθεί τώρα, αλλά μοιάζει αναπόφευκτο να υπάρχουν διαφωνίες και να μπει σε συμβιβασμούς.

Μπορεί στην αρχή να μην φανούν, υπό την επήρεια του ενθουσιασμού και του συμβιβαστικών συγκλίσεων, αλλά δε θα αργήσουν να φανούν.

Για παράδειγμα, θα είναι όλοι με τη θέση της Ε.Ε και των δυτικών συμφερόντων (ΝΑΤΟ, ΗΠΑ) στα οποία υπαγόμαστε, ακολουθώντας την παράλογη πολιτική ενός ξέφρενου αντιρωσικού μένους, με τεράστιο ενεργειακό και οικονομικό κόστος (πώς θα το δεχθούν τα Ρωσόφιλα στελέχη?) ή θα επιδιώξουν ισορροπίες και αποκατάσταση καλών σχέσεων με τη Ρωσία που μας συνδέει ένα ιστορικό παρελθόν.

Αλλά και γενικότερα, θα συμφωνούν τα άκρα σε μια κοινή ανεξάρτητη πολιτική βασισμένη στα κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα, κι όχι στα ιμπεριαλιστικά του Ισραήλ, της Γερμανίας και των ΗΠΑ? ΠΟΙΑ θα είναι η στάση τους με την Κίνα, και τα νέα δεδομένα της κατάρριψης της παντοδυναμίας των ΗΠΑ.

Ποια η στάση τους απέναντι στο Ισραήλ που επεμβαίνει στα εσωτερικά μας... και μας σέρνει στην εγκληματική επιθετικότητά του.

Απέναντι στο Ιράν, και το θεοκρατούμενο καθεστώς του, θα έρθουν αντιμέτωποι, άραγε, με το διεθνές δίκαιο που εμείς επικαλούμαστε για τα εθνικά μας θέματα? Για την Τουρκία φαντάζομαι ότι μπορεί να υπάρξει κάποιος κοινός τόπος δράσης.

Θα είναι όλοι σύμφωνοι σε θέματα, κοινωνικά, οικονομικά, υγείας, δικαιοσύνης ενημέρωσης και πληροφόρησης? Θα υπάρχει ταύτιση απόψεων, που δεν υπήρξε μέχρι τώρα ανάμεσα στα συντηρητικά και προοδευτικά άτομα, αλλά και κοινωνικά στρώματα? ΤΑ είκοσι σημεία της κομματικής διακήρυξης, είναι σωστά, αλλά πολύ γενικά, και δε μπαίνουν στο περιεχόμενο, όπου υπάρχουν οι διαφορές... Στην παιδεία, θα καταργηθεί η επιβολή του θρησκευτικού δόγματος στα σχολεία, θα επικρατήσει η ελεύθερη κριτική σκέψη, έναντι της κατευθυνόμενης ρομποτικής αποστήθισης, και θα διαχωριστεί το κράτος από την εκκλησία ή θα παραμείνουμε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με θρησκευτική εξάρτηση, κατά τα πρότυπα των Αγιατολάχ... Θα βρούμε και πάλι πρόσχημα την παράδοση και τον Βυζαντινό σκοταδισμό, που θέλουμε να παραβλέπουμε? Θα μετατρέψουμε τη δημόσια παιδεία σε υψηλού επιπέδου μόρφωση για όλους κι όχι για προνομοιούχους που θέλουν να επιβάλλουν την ιδιωτική εκπαίδευση ως "Ανώτατη" και με αθέμιτο ανταγωνισμό? ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ, πως όταν στα ενιαία και συμπαγή συστημικά κόμματα, με κοινή ιδεολογία, προκύπτουν αγεφύρωτες διαφωνίες και διασπάσεις, πόσα ερωτηματικά προκύπτουν για ένα κόμμα, που συνθέτεται από διαφορετικές ιδεολογικές απόψεις και αντιλήψεις, στο οποίο ηγείται μια γυναίκα που αγωνίστηκε και απαίτησε δικαιοσύνη, αλλά χωρίς πολιτική γνώση και ένστικτο να κυβερνήσει τη χώρα.

Μακάρι να διαψευστούν αυτές οι σκέψεις, και να επικρατήσουν προοδευτικές αλλαγές.

Μακάρι να βρεθεί κι ένας τρόπος συνεννόησης στα δύο κόμματα, διότι άλλο που να μην ανήκει στο διαβρωμένο σύστημα δε βλέπω.

Σε αυτή την πολιτική συγκυρία, θεωρώ τον Στέφανο Κασσελάκη και το κόμμα των ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ-Προοδευτικό Κέντρο, το πιο κατάλληλο με διαφορά σε όλους τους τομείς της πολιτικής, για να εμπιστευτεί ο λαός το μέλλον του.

Δεν υπάρχει φόβος για το λαό να χάσει κάτι, αντίθετα, θα κερδίσει, αν εμπιστευτεί έναν νέο πολιτικό που αρίστευσε, αγωνίστηκε να κερδίσει τη ζωή του, που πέτυχε και θέλει να προσφέρει στην πατρίδα του.

Ένα δείγμα της αλήθειας του, είναι η μέχρι τώρα στάση του, και η πρόσφατη δικαίωσή του στο Εφετείο για τις συκοφαντίες των πρώην λεγόμενων "συντρόφων", που ψάχνουν να σωθούν σε ένα νέο... ΣΥΡΙΖΑ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους