Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΄Έναν ακόμα τόπο θυσίας, αποτελεί το άγονο και πετρώδες χωριό των Λιμνών Αργολίδας, θύμα κι΄αυτό των γερμανικών επιχειρήσεων «εκκαθάρισης» στην Πελοπόννησο.

Οι κάτοικοι, άνθρωποι του μόχθου, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, ζούσαν με την αγωνία, τι θα τους φέρει το κάθε ξημέρωμα, γνωρίζοντας το ατελεύτητο των γερμανικών θηριωδιών, που είχαν αφανίσει δεκάδες χωριά, σε όλη την Ελλάδα.

Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που οι Λιμνιώτες έρχονταν αντιμέτωποι με τον θάνατο.

Νεκρούς είχαν προσφέρει στην Πατρίδα, σε κάθε ξεσηκωμό για την Ελευθερία.

Πολέμησαν το 1821, έλαβαν μέρος ως εθελοντές στην Κρητική Επανάσταση, αλλά και στο Μικρασιατικό Μέτωπο, θύματα κι΄αυτοί του Εθνικού Διχασμού και της φιλοδοξίας αυτών που τον προκάλεσαν και που τελικά επέφερε και την Μικρασιατική καταστροφή.

Το πρωϊ της 24ης Μαϊου και ενώ οι κάτοικοι βρισκόντουσαν στις εργασίες τους, πληροφορήθηκαν πως οι Γερμανοί και οι δωσίλογοι συνεργάτες τους, έρχονταν προς τις Λίμνες.

Δεν άργησαν να φτάσουν.

Μπαίνοντας στο χωριό, άρχισαν να εκτελούν εν ψυχρώ όσους βρισκόντουσαν στα χωράφια και τα μαντριά.

Συνέχισαν τη σφαγή στο χωριό, μη ξεχωρίζοντας παιδιά και ηλικιωμένους.

Οι εκκαθαρίσεις κράτησαν τρείς ημέρες και ο αριθμός των νεκρών, έφτασε στους 88. Για άλλη μια φορά, άμαχοι, ανίκανοι να αντιδράσουν στην κτηνωδία των Γερμανών και των ντόπιων συνεργατών τους, πότισαν με το αίμα τους τη γη. ΄Ανθρωποι απλοί, που η θυσία τους τους μετέτρεψε σε σύμβολα εναντίωσης στο τέρας του φασισμού. ΄Ανθρωποι αγνοί που έγιναν οι στυλοβάτες του δικαίου απέναντι στο άδικο, μάρτυρες Ιεροί, που εσαεί διατρανώνουν την αξία της Εθνικής ανεξαρτησίας και την υπέρβαση της ψυχής, για το αγαθό της Ελευθερίας.

Τρείς μέρες χρειάστηκαν οι ναζί και οι άθλιοι συνοδοιπόροι τους στην κτηνωδία, για να μαυροφορέσει ο τόπος και να γεμίσει ορφανά. ΄Οσοι απέμειναν, μάζεψαν τα κουράγια τους, ύψωσαν στο ριμαγμένο τόπο το ανάστημα της ψυχής τους και συνέχισαν τη ζωή τους.

Θρήνησαν και θρηνούν αλλά δεν επέτρεψαν να τους καταπιεί ο θρήνος, προσμένοντας τη λευτεριά, τη λευτεριά που δεν άργησε να έρθει και που δικαίωσε και την θυσία των δικών τους ανθρώπων. «Μανάδες μη θλιβόσαστε, κοπέλες μην χτυπιέστε, ταχειά ζυγώνει η λευτεριά, καινούργιο καλοκαίρι, θ’ αναχλοήσουν οι πλαγιές, θ΄ανθίσουν τα ροδάμια και θα βουϊξουν οι αυλές της Λίμνης απ΄το γέλιο» [το τετράστιχο περιλαμβάνεται στο άρθρο «Το θυσιαστήριο των Λιμνών» του Αναστ.

Βλάχου, που δημοσιεύτηκε στην εφημ. «ΦΕΙΔΩΝ» Αργολίδας, το Μάϊο 2006). Οι Λίμνες, με ενέργειες της Πολιτείας, συμπεριελήφθησαν στον κατάλογο των μαρτυρικών χωριών και πόλεων, που υπέστησαν Ολοκαύτωμα.

Κάθε χρόνο, τιμώνται οι νεκροί, στον τόπο της θυσίας τους, με μια σεμνή τελετή που πραγματοποιείται στο μνημείο των πεσόντων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους