Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κριτική για το θεατρικό έργο μου ''Καφέ το όνειρο'' της Βέρας Βασιλείου-Πέτσα, πριν από 2 χρόνια: Απολαύσαμε ένα έργο που πηγάζει από το πνεύμα, τα προβλήματα και την αναγκαιότητα της εποχής μας.

Ανακαλεί στη μνήμη ταινίες του καλού ασπρόμαυρου κινηματογράφου, οι οποίες εμφαίνονται σύγχρονες, επειδή είναι συνταιριασμένες με την μόνιμη πραγματικότητα της λαϊκής νεοελληνικής ζωής.

Με πρόσωπα αυθεντικά, όλων των πνευματικών επιπέδων , δεμένα σε μια δύσκολη μεταβλητή καθημερινότητα.

Την βαθύτερη αξία αυτού του έργου, την κατανοεί ο θεατής που γνωρίζει τι σημαίνει ‘’ρίζα’’ στη ζωή του ελληνικού λαού.

Η θεατρική παράσταση ‘’ καφέ το όνειρο’’ δεν έχει κάτι το συναρπαστικό και πρωτόφαντο, καθρεφτίζει όμως μια στατική αιωνιότητα, αξεχώριστη από την απλή κοινωνική ζωή της λαϊκής Ελλάδας. ‘Ισως, εδώ θα μπορούσαμε να πιστοποιήσουμε έναν ταυτισμό της ιδιοσυγκρασίας του συγγραφέα Γιάννη Παπουτσάκη με την αντικειμενική κατάσταση που μυθοποιεί το έργο του αυτό, κάτω από μια θαυμαστή γραφή του υποκειμένου με το αντικείμενο.

Ο συγγραφέας, λοιπόν, προβάλλει, ζωγραφίζει και ξεδιπλώνει τα κύρια μοτίβα της λαϊκής ζωής, την επιβίωση, τον Έρωτα και όλους τους συναισθηματισμούς της καθημερινότητας, του άπιαστου ονείρου που κυνηγούν οι απλοί άνθρωποι.

Γι’ αυτήν την παραστατική μικρογραφία της λαϊκής ελληνικής σκηνής, η σκηνοθέτης του έργου Όλγα Μουργελά έστησε μικρές ψιλοδουλεμένες εικόνες, όπου η μια δίπλα στην άλλη, συνθέτουν μια πολύχρωμη τοιχογραφία της ζήσης των λαϊκών ανθρώπων, συσχετισμένης αισθητικά και αισθηματικά, όπως υπαγορεύουν τα κείμενα του Γιάννη Παπουτσάκη, που με περισσή πλαστικότητα και ευλυγισία παρασταίνουν την αιωνιότητα της καθημερινής ζωής.

Έφυγα από την παράσταση με τον ήχο του πηγαίου γέλιου των θεατών, και με τη σχηματική λαϊκή ζωγραφιά να φωτίζει την καταγωγή των πολλών λαϊκών ανθρώπων, στην οποία υποκλίνομαι! Το ‘’Καφέ το όνειρο’’ είναι θέαμα και άκουσμα, είναι έκφραση και ψηλάφισμα μιας πραγματικότητας.

Τα ‘’δάνεια’’ του συγγραφέα-προκειμένου να πετύχει τους συμβολισμούς- τα επιστρέψαμε με τόκο, με το πηγαίο γέλιο, τη συγκίνηση και το ηχηρό χειροκρότημα για τους δέκα υπέροχους ηθοποιούς της θεατρικής ομάδας της Όλγας Μουργελά ‘’Θεάτρου φίλοι’’ που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από επαγγελματίες ηθοποιούς. Εύγε σε όλους τους συντελεστές!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους