Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολύ στεναχωρηθηκα με τον θανατο της Γωγώς Μαστροκώστα. Όλοι στεναχωρηθήκαμε πολύ.

Αυτο το ομορφο κοριτσι, αυτο το θεικο κορμι που ακομη και εγκλημα να ειχε διαπραξει θα απαλλασσοταν απο τους Αεροπαγιτες λογω καλλους, οπως η Φρυνη, φανηκε οτι δεν είχε μείνει στη μια και μόνη αυτή αρετη.

Τη μόνη αυταπόδεικτη, αλλά και την πιο παρεξηγημενη.

Μιας και ξεσηκώνει ζηλια και προκατάληψη.

Αυτήν της ομορφιάς.

Τη θυμάμαι να βγαίνει δημοσια ταλαιπωρημενη απο τις χημειοθεραπειες για να δώσει δύναμη σε όσες γυναίκες το περνούν: " Κοιτάξτε το έπαθα και εγω που ειμαι πασπαλισμένη με την αστροσκονη της σοουμπιζ.

Και αντέχω.

Και στεκομαι ορθια ενωπιον σας.

Ξεπερνιέται κορίτσια. " Ο καρκινοπαθης μια ελπίδα ζητά απο το πουθενα.

Και το χαμογελο και η λαμψη της Γωγως την έδωσαν.

Με συγκλονίζει η εξομολόγηση της οτι ειχε το νεογέννητο παιδι της στα χερια οταν έμαθε για την αρρώστια.

Και σκεφτηκε γεμάτη απελπισία: θα το μεγαλώσω? Θα προλάβω να το δω? Να με γνωρίσει, να νιωσει τη μητρική στοργή που ειναι αναντικαταστατη.

Αυτό ειναι το μόνιμο άγχος των μονάδων.

Ακόμη και των απολυτα υγιών.

Να ειναι γερές να μεγαλώσουν τα παιδιά τους για να μην αποστερηθουν τη μητρική παρουσια.

Βγήκε και το ειπε και αυτο δημοσια.

Τα εσωτερα που οι περισσότεροι τα κρύβουν για να μην δείξουν αδυναμία εκείνη βγήκε και τα ειπε.

Εκανε τη ζωή της προσφορο και το μετελαβε στον κόσμο.

Ποιος άλλος το κάνει αυτο εύκολα? Βγάλαμε σε αυτό το όμορφο κοριτσι το καπέλο ως κοινωνία για να υποκλιθουμε στην αλήθειά της. Επίσης, αγαπήθηκε πολυ από τον σύντροφό της. Πιστεύω θα έφυγε με χαμόγελο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους