Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτός είναι ο Ολυμπιακός... Δεν τον αποκαλούμε τυχαία «εγκληματική οργάνωση» και «κοινωνικό φαινόμενο». Και δεν χρειάζονται πολλές λέξεις για να περιγράψεις τη δυσωδία που αναδύεται από τους ανθρώπους που τον διοικούν σε προσκήνιο και παρασκήνιο, οι οποίοι τσακώνονται για το ποιος είναι πιο διαπλεκόμενος από τον άλλον, σκίζοντας φανέλες Minerva και σκαρφαλώνοντας στα κάγκελα σαν μαϊμούδες.

Αυτή η φωτογραφία τα λέει όλα... Δημήτρη Γιαννακόπουλε, βιάστηκες πάνω στον ενθουσιασμό σου να αναλάβεις μια διοργάνωση που ήταν διάτρητη από παντού, σημαδεμένη από την αρχή της, δίχως να έχεις προηγουμένως εξασφαλίσει την απαραίτητη ισονομία.

Δεν είναι ντροπή να είσαι αδύναμος παραγοντικά.

Είναι όμως μη αποδεκτό να μεταδίδεις σε όλους τους άλλους πως είσαι τάχα πανίσχυρος, να μοιράζεις φρούδες ελπίδες στον κόσμο (του οποίου δυστυχώς η μεγαλύτερη μερίδα διέπεται από αφέλεια και ιστορική άγνοια) και να υπόσχεσαι πρωταθλήματα και ευρωπαϊκά χωρίς εγγυήσεις.

Τέτοιες μέρες ήταν που πέρυσι εκλιπαρούσαν τον Μιλτιάδη Μαρινάκη να αναλάβει το μπάσκετ τους και από το πουθενά ήρθες και τους συσπείρωσες με το σόου που έδωσες στον δεύτερο τελικό της Α1. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα αντιστράφηκαν εντελώς οι ισορροπίες.

Ελάττωσε στο ελάχιστο τη δημόσια παρουσία σου σε αποδυτήρια και social media, κάνε στροφή 180 μοιρών στον τρόπο που χειρίζεσαι τις υποθέσεις του συλλόγου.

Κατά καιρούς έχεις καταφερθεί εναντίον ιερών τοτέμ του Παναθηναϊκού.

Από τον Ομπράντοβιτς, τον Ιτούδη, τον Αλβέρτη, τον Διαμαντίδη μέχρι και τον Μποντίρογκα.

Και συμπαρασύρεις και όλους εμάς σε αυτό το άνευ λογικής γαϊτανάκι.

Το μόνο που κατορθώνεις είναι να γίνεσαι αντιπαθής σε ολόκληρη την μπασκετική Ευρώπη, να σε θεωρούν τον τρελό του χωριού και να μη σε υπολογίζει κανένας.

Ακόμα και οι ίδιοι σου οι παίκτες, όταν τους επισκέφθηκες τις προάλλες ενώ έτρωγαν (πριν από το Game 5 με τη Βαλένθια), σχεδόν σε αγνοούσαν.

Ελπίζω το αποψινό σοκ να αλλάξει την κοσμοθεωρία σου.

Και να γνωρίζεις ότι κανένας δεν θέλει να αποχωρήσεις.

Να αλλάξεις θέλουμε όλοι.

Προς το καλύτερο, το πιο παναθηναϊκό, το πιο γιαννακοπουλικό. Εργκίν Αταμάν, δεν ευθύνεσαι για ό,τι ζούμε απόψε.

Ευθύνεσαι όμως που φέτος δεν δούλεψες καθόλου με μια πανάκριβη ομάδα, παρότι είχες όλο τον χρόνο να το κάνεις.

Και η διαιτησία δεν δικαιολογεί τα φριχτά λάθη στα οποία υπέπεσες όταν είχες τρία match ball για να προκριθείς στο φάιναλ φορ της Αθήνας, κάτι που ήταν σχεδόν αυτονόητο για το μέγεθος του κλαμπ και τις επενδύσεις που έγιναν.

Τρομερά κακή διαχείριση εκ μέρους σου και δεν ξέρω αν διαθέτεις την ευθιξία να αναγνωρίσεις τα σφάλματά σου, που στους προπονητικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους θεωρούνται σχεδόν ανεξήγητα.

Στα αγωνιστικά... Καθαρά μπασκετικά, ως ομάδα ο Ολυμπιακός μάλλον ήταν η καλύτερη της φετινής Ευρωλίγκας, και δεν κάνει λιγότερο Παναθηναϊκούς όσους το υποστηρίζουμε.

Ωστόσο, θα γράψουν ιστορία τα αδιανόητα στατιστικά των ελεύθερων βολών (υπέρ και κατά) που κατέγραψε έναντι όλων των υπολοίπων σε ολόκληρη τη διοργάνωση.

Να κερδίσεις σε ένα παιχνίδι 30 βολές και να χαρίσεις μόλις 5 μπορεί να είναι και περιστασιακό φαινόμενο.

Όταν όμως αυτό συμβαίνει κατ' εξακολούθηση, τότε μιλάμε για συστηματική εύνοια, η οποία προφανώς κρύβει και παρασκηνιακές διεργασίες.

Δεν ξέρω αν χωρίς την εύνοια αυτή ο Ολυμπιακός θα κατακτούσε την Ευρωλίγκα.

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.

Φέτος, πάντως, οι φωνές των αντιπάλων των Πειραιωτών ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.

Παρ' όλα αυτά, όλοι τους υπέγραψαν την ανανέωση συμβολαίου με την Ευρωλίγκα.

Ε, καλά να πάθουν... Τεράστιο respect στο πιο δυνατό αθλητικό brand του πλανήτη, που λέγεται Ρεάλ Μαδρίτης.

Με κόντρα διαιτησία (μηδέν κερδισμένες βολές στο πρώτο ημίχρονο), αγωνιζόμενη στην ουσία εκτός έδρας, και χωρίς την τριάδα των σέντερ της, κατάφερε να διεκδικεί μέχρι το τέλος το ματς, το οποίο κρίθηκε για ένα χαμένο ριμπάουντ και για ένα χαμένο αμαρκάριστο τρίποντο.

Μεγάλο κοουτσάρισμα από τον Σκαριόλο και στον ημιτελικό και τον τελικό.

Εν όψει των επικείμενων τελικών της Basket League, μήπως θα έπρεπε το τεχνικό staff του Παναθηναϊκού να αναλύσει τον τρόπο που διηύθυνε την ομάδα του ο προπονητής των «μερένγκες»; Λέω εγώ... Μάριο Χεζόνια, σ' αγαπάμε, ρε αλήτη.

Και σκέφτομαι ότι ορισμένοι «γαυροβάζελοι» δεν δίστασαν να περάσουν κι εσένα ένα χεράκι τις προάλλες, πιθανώς σαν «ευχαριστώ» που κάποτε στο δίλημμα «Παπαπέτρου ή Χεζόνια» επιλέξαμε τον κατά τ' άλλα συμπαθή πρώην αρχηγό του Τριφυλλιού.

Παραλίγο να τους κάνεις επική «κηδεία» στο πάλαι ποτέ «σπίτι» σου... Και για να κλείσει με λίγο χιούμορ η ανάρτηση, Ευρωλίγκα στο ΟΑΚΑ άλλος κέρδισε πρώτος... Η ζωή κάνει κύκλους, οπότε όταν με το καλό το φάιναλ φορ οριστεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ίσως το σερβικό κάρμα να αναλάβει να κάνει τη δουλειά... Δύσκολες ώρες, αλλά στα αρχίδια και τα μουνιά μας.

Έχουμε ζήσει πιο μαύρες στιγμές από την αποψινή, αλλά η καύλα, η αγάπη και η αφοσίωσή μας στον ενδοξότερο αθλητικό σύλλογο της χώρας όχι μόνο δεν μειώθηκαν στιγμή, αλλά γιγαντώνονται κάθε δευτερόλεπτο που περνάει. ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους